Αρχείο γιαΙανουαρίου, 2007

skip 28/1/07

Σήμερα παρέλειψα μια μέρα από τη ζωή μου. Το 2007 έχει για μένα πλέον 364 ημέρες.Μερικές φορές φαντάζομαι ότι βλέπω τον εαυτό μου από ψηλά. Τις κινήσεις και τις ακινησίες μου. Αν υπήρχε ένας κουτσομπόλης δορυφόρος που θα περιεργαζόταν τις ζωές των ανθρώπων κρυφοκοιτάζοντας μέσα από τοίχους και ταράτσες, αυτός ο δορυφόρος βάζω στοίχημα ότι θα γελούσε πολύ μαζί μου. Ειδικά σήμερα.Τα φώτα σβηστά για να χάνονται τα χρώματα και να ξεχωρίζουν μόνο τα περιγράμματα και οι σκιές. Μοναδικοί ήχοι το μονότονο γουργούρισμα του ψυγείου, μια βρύση που στάζει ρυθμικά και το μακρινό βουητό από το δρόμο κάτω. Κι εγώ να εναλλάσσω μόνο τις στάσεις του σώματός μου στο κρεββάτι και να νιώθω πως βρίσκομαι σε ελεύθερη πτώση πάνω από μια Μαύρη Τρύπα που απορροφά όλη την ενέργειά μου.

Μία μέρα αφιερωμένη στο τίποτα.

9 σχόλια:
gia mena oi kiriakes einai panta etsi…. xalia
Δευτέρα, 29 Ιανουάριος 2007 11:25    διαγραφή του σχολίου
 
εμένα μου φαίνεται μια χαρά αυτό, άσε που καμιά φορά είναι και το πιο δημιουργικό που μπορούμε να κάνουμε. Μην το παρκάνεις όμως έτσι;
Δευτέρα, 29 Ιανουάριος 2007 11:33    διαγραφή του σχολίου
 
χρειάζεται και αυτό…άλλωστε μερικές από τις πιο εντυπωσιακές ιδέες έχουν δημιουργηθεί από άτομα που κοιτούσαν απλά το ταβάνι…θα προτιμούσα να κοιτάζω το ταβάνι παρά να είμαι δουλεια πάντως…
Δευτέρα, 29 Ιανουάριος 2007 14:25    διαγραφή του σχολίου
 
cc μου εμένα δεν μου ακούγονται και πολύ καλά όλα αυτά.. Σήκω, βγες έξω, ψάξε για δουλειά, δες φίλους, δραστηριοποιήσου! Έχω περάσει από τη φάση που δεν ήθελα να σηκωθώ από το κρεβάτι και δεν είναι και τόσο ωραία.. Πίεσε τον εαυτό σου να σηκωθεί..
Δευτέρα, 29 Ιανουάριος 2007 14:32    διαγραφή του σχολίου
 
και για μένα nirat τα ίδια σκατά!
Δευτέρα, 29 Ιανουάριος 2007 15:43    διαγραφή του σχολίου
 
περνάω φάσεις, δεν είναι τίποτα, θα μου περάσει… :-)
Δευτέρα, 29 Ιανουάριος 2007 16:34    διαγραφή του σχολίου
 
Απλα μια φαινομενικα μη παραγωγικη μερα. Φαινομενικα, διοτι στην ουσια παρηγαγε αυτες τις σκεψεις, αυτο το κειμενακι. (ωρες ωρες μιλαω σα σπασικλακι :-S xixixiix)
Δευτέρα, 29 Ιανουάριος 2007 18:44    διαγραφή του σχολίου
 
ti les tora…gia sunelthe..autes oi meres einai polu simantikes kai aparaitites..gemisma mpatarion legete..
Δευτέρα, 29 Ιανουάριος 2007 18:51    διαγραφή του σχολίου
 
egw de symfwnw me space, kathoti exw xasei polles meres etsi kai gnwrizw cc mou pws eisai etsi epeidi den exeis douleia. egw pianw asxima pato kai dystyxws kaneis de mporei na me voithisei, para mono egw i idia… opote koukli mou, de tha sou pw tipota. tha perimenw apla to epomeno post sou pou eimai sigouri pws tha einai gemato fws.
Τρίτη, 30 Ιανουάριος 2007 16:22

Ερρίκος ο Δ’

Απόψε ξαναθυμήθηκα τι σημαίνει θέατρο. Τί σημαίνει ηθοποιός. Τί σημαίνει σκηνοθεσία. Το έργο είχε τόσα ερεθίσματα που ακόμα δε μπορώ να ιεραρχήσω και να αναλύσω. Ήταν πραγματικά μοναδική εμπειρία. Κι ας ήταν άβολα τα σκαλάκια του εξώστη (το ύψος μου δε βοηθάει μερικές φορές).Δεν είμαι κριτικός θεάτρου, δεν είμαι γνώστης αλλίμονο. Όμως ένιωθα τη φωνή του πρωταγωνιστή να μπήγει βαθιά το μαχαίρι μέσα μου. Νιώθω ακόμα τον αντίλλαλό του στο κεφάλι μου. Όπως και το παράπονο της ασπρομάλλας γιαγιάς:  « Είμαι μόνη, είμαι ελεύθερη κι είμαι ακόμα εδώ».  Δεν ξεχνιέται έυκολα αυτή η φωνή Βγαίνοντας ταρακουνημένη και συγκλονισμένη στην Πανεπιστημίου, συνάντησα τη δεύτερη βάρδια.. Τη «βραδινή». Όχι δεν είχε κάποια μεταμεσονύκτια παράσταση το θέατρο. Απλά δίπλα ακριβώς είναι η σκηνή του REX. Ένας άλλος κόσμος.Έβαλα τα ακουστικά στα αυτιά μου και περίμενα καρτερικά το τρόλλεϋ που είχε κολλήσει σε μια θάλασσα αυτοκινήτων. «Πέμπτη κι έχει τόση κίνηση?» αναρρωτήθηκα, μεγαλόφωνα όπως αποδείχτηκε, γιατί μια κυρία στην στάση με διόρθωσε, «είναι Παρασκευή!». Για δες…  Μπήκα στο τρόλλευ και βγήκα στον πηγαιμό για τα Πατήσια. Ένιωθα μια ανεξήγητη ηρεμία. Δε με ενόχλησε ούτε το στρίμωγμα, ούτε η κίνηση. Λες και είχε φύγει όλη η ένταση. Λες και την πήρε στην πλάτη του ο Ερρίκος ο Δ’. Μεγάλο δώρο. 

Ευχαριστώ.

5 σχόλια:
Πατήσια=Ιθάκη?
Σάββατο, 27 Ιανουάριος 2007 03:13    διαγραφή του σχολίου
 
Ωραιο οταν συμβαινει κατι τετοιο…
Σάββατο, 27 Ιανουάριος 2007 12:06    διαγραφή του σχολίου
 
Λίγες είναι οι παραστάσεις που μπορούν να σου προκαλέσουν τέτοια συναισθήματα! Θα φροντίσω να τη δω και θα επανέλθω με εντυπώσεις..
Σάββατο, 27 Ιανουάριος 2007 18:48    διαγραφή του σχολίου
 
την έχω δει και εγώ την παράσταση είναι εκπληκτική, μπράβο cc που πήγες, εγώ αισθανόμουνα ξαλαφρωμένος για 10 μέρες μετά!
Σάββατο, 27 Ιανουάριος 2007 22:55    διαγραφή του σχολίου
 
pou einai auto? na paw kai egw!
Κυριακή, 28 Ιανουάριος 2007 15:15    διαγραφή του σχολίου

cheers!

Στην υγειά σου! Τί δειλιάζεις, πιές το, άσπρο πάτο. Κοίτα, κοίτα! Έφτιαξα κυκλάκια! Απροσδόκητη επίδειξη δεξιοτεχνίας από κάποιον μη καπνιστή.. Δες τα, αποχωρίζονται τα χείλη, ανοίγουν, μεγαλώνει η διάμετρος, υψώνονται. Κι ύστερα χάνονται. Απλώνεται ο καπνός, εξερευνεί το δωμάτιο.  Τρυπώνει στις γωνίτσες που κάθε τόσο κρύβομαι κι εγώ. Μια βαριά ανδρική φωνή μου τραγουδάει. Θέλω κι άλλο. Ευτυχώς η τεχνολογία παρέχει απλόχερα τέτοιες χάρες. Κι άλλο, κι άλλοΑυτή τη χαρά απόψε δε μπορεί να μου τη στερήσει κανείς. Είναι όλη δική μου. Δεν θα μου την αναιρέσει κανείς. Είναι μοναχική και άρα απόλυτη. Βλέπω έξω από το παράθυρο το Βασίλειο της Κεραίας και ξαφνικά μου φαίνεται κι αυτό αρμονικό. Υπό τον ήχο αυτής της συγκλονιστικής τρίλλιας στο πιάνο και τη φωνή του Bowie. Μακάρι να διατηρούνταν η αίσθηση αυτή μέχρι το φως της αυριανής ημέρας. Μα τότε θα χαθεί η πληρότητα τούτη και τίποτα δε θα είναι και πάλι αρκετό. 

Ωχ… σα να πύκνωσε πολύ ο καπνός… και να τελειώνει το cd..

8 σχόλια:
νυχτερινός περιπατητής και εσύ λοιπόν ψάχνοντας το νέκταρ της ζωής κάτω από το πέπλο της νύχτας στην πόλη. Μοναχικές παράλληλες τροχιές διψούν να ενωθούν μα το σκοτάδι τις χωρίζει σαν δυο γραμμές κιμωλίας. Ο καπνός από τα χείλη σου μου χαϊδεύει τα μαλλιά και ο Bowie με νανουρίζει. Δεν σου αναιρώ ούτε στερώ αυτή σου την χαρά….απλά την μοιράζομαι. Αν θες φυσικά…..
Πέμπτη, 25 Ιανουάριος 2007 02:52    διαγραφή του σχολίου
 
aaaa pos tin exeis dei teaser? cc prosexe ton afton! exei parei ta koritsia tis athensvoice apo koda!
Πέμπτη, 25 Ιανουάριος 2007 05:08    διαγραφή του σχολίου
 
έλα ρε νίνα! πειράζει που μου είπε κάτι παραπάνω ο λόγος της μέσα στο λιώμα μου? :P . Αμέσως να κατηγορηθώ για υπόνοια σεξουαλικής παρενόχλησης? εχω δώσει τέτοια σημάδια?:-s ligmmmmmm klapsssss sniffffff
Πέμπτη, 25 Ιανουάριος 2007 12:58    διαγραφή του σχολίου
 
xaxa plakitsa plakitsa (etsi to leo, stin pragmatikotita me plirose na min apokalypso ta arrostimena pathi tu)
Πέμπτη, 25 Ιανουάριος 2007 17:00    διαγραφή του σχολίου
 
ωστέ έτσι έ? αποκάλυψη τώρα! γούτσου-γούτσου βρε teaseraki…
Πέμπτη, 25 Ιανουάριος 2007 17:13    διαγραφή του σχολίου
 
συμπτωση! κ γω προσφατα ψιλοκαπνισα κανα δυο (3-4) για τα κυκλακια…Αλλα δε θα ξανακαπνισω!μην το αρχισω.. Πιο πολλη πλακα εχουν οι σαπουνοφουσκες :ΡΡ..Οσο για το cd, δε ρωταω φυσικα ποιο ειναι! ;) cheers!
Πέμπτη, 25 Ιανουάριος 2007 18:43    διαγραφή του σχολίου
 
vasia μέσα έπεσες για το cd ;-) και μην αρχίσεις το κάπνισμα, δε λέει… κι εγώ τσιγάρο κανονικό δε μπορώ να κάνω, κι έτσι το έριξα στο ναργιλέ. Μηλαράκι.
Πέμπτη, 25 Ιανουάριος 2007 22:44    διαγραφή του σχολίου
 
Εγώ άρχισα το κάπνισμα κομματάκι αργά πέρυσι μέσα στο πλαίσιο του σχεδίου αυτοκαταστροφής.. Χε,χε.. Παρόλαυτα, κυκλάκια δεν ξέρω να κάνω! Ένας φίλος μου όμως μου έμαθε ένα σούπερ τρόπο! Κουνάς το κεφάλι σου κυκλικά φυσώντας τον καπνό!!!lool!
Πέμπτη, 25 Ιανουάριος 2007 23:14    διαγραφή του σχολίου

τοκ-τοκ

Καλωσήρθες. Εσύ μου χτύπησες την πόρτα? Τί, θέλεις να περάσεις μέσα? Μα που να σε φιλοξενήσω…Δε βλέπεις; Είναι σχεδόν ερείπιο. Τα παραθυρόφυλλα σάπισαν, τα τζάμια έχουν σπάσει από καιρό. Κι οι τοίχοι έχουν πια τόσες ρωγμές που ο αέρας κι η βροχή είναι μόνιμοι επισκέπτες. Πού να σε ζεστάνω? Τα ξύλα σώθηκαν, η φωτιά αργοσβήνει. Κάτι να σε κεράσω, μα τι… Τα ποτήρια είναι τρύπια. Ίσα που θα προλάβεις να βρέξεις τα χείλη σου. Δε μπορώ να σε ξεδιψάσω. Ο καφές έχει κρυώσει κι είναι σκέτο δηλητήριο. Τούτο το σπίτι δεν είναι φιλόξενο. Μόνο εγώ το ανέχομαι, μόνο εμένα ανέχεται. Για να το επισκευάσεις θέλει δουλειά πολλή. Έχεις χρόνο? Έχεις δύναμη? Αλλιώς μην ασχοληθείς. Θα αφήσεις κι άλλες ρωγμές.

 

16 σχόλια:
“Απλά δεν έχει περάσει ακόμα το στάδιο της ανάρρωσης και της επανασυγκρότησης. Γι’αυτό δεν είσαι ακόμα έτοιμη να “δώσεις” τον εαυτό σου στους άλλους. Μία μέρα απλά θα ξυπνήσεις και θα έχουν φύγει οι εφιάλτες, θα έχουν σκορπίσει τα σύννεφα και θα νιώσεις δυνατή και γεμάτη όρεξη για μια νέα αρχή, για νέες εμπειρίες… :-) ” Αυτά μου είχες πει λίγους μήνες πριν.. Take your own advice μικρούλα, αν και πάντα η εφαρμογή είναι πιο δύσκολη.. Ένα χαμόγελο για καλημέρα.
Τετάρτη, 17 Ιανουάριος 2007 14:55    διαγραφή του σχολίου
 
Auto pou egrapses to exw niwsei kai to exw efarmosei stin arxi mias sxesis, alla meta sineiditopoisa oti den einai dikaio. Erxetai o allos kai emeis eimaste epifilaktikoi. Kai an tou kopseis tin fora?
Τετάρτη, 17 Ιανουάριος 2007 15:19    διαγραφή του σχολίου
 
cornflake, me aifnidiases! :-) )
Τετάρτη, 17 Ιανουάριος 2007 18:30    διαγραφή του σχολίου
 
ego den tha doso symvuli…allo tha po! tha boruses na gineis theatrikos syggrafeas! symfoneite?
Τετάρτη, 17 Ιανουάριος 2007 19:14    διαγραφή του σχολίου
 
kala to pas gomenaki… tha mou tin anebaseis tin autopepoithisi sto telos… :-)
Τετάρτη, 17 Ιανουάριος 2007 19:27    διαγραφή του σχολίου
 
ρούφηξα το blog σου σαν βασιλικό πολτό σε extra small συσκευασία με extra large πυκνότητα…δυνατός λόγος, βλοσυρός με έντονη ειλικρίνεια και εξωστρέφια…Κι εσύ όπως και όλοι περνάς το λούκι σου…η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν μπορεί να μπει στην ψυχοσύνθεση μας 100% και να συμπαρασταθεί στο λούκι μας…η μοναξιά στην πορεία της ζωής δεν έχει να κάνει με την φυσική παρουσία η απουσία προσώπων…έχει να κάνει με τη μοναδική υπόσταση που ο καθένας κουβαλά…Ο χρόνος…ανελέητος, αλλά ταυτόχρονα ιατρός…δυο πλευρές του κέρματος. Σε ότι αφορά το σπίτι, αυτό επισκευάζεται…ακόμα και αν χρειαστεί να γκρεμιστεί! Σου το λέει κάποιος του οποίου σε ανάλογη (φαντάζομαι) περίπτωση το “σπίτι” γκρεμίστηκε και πλέον είναι και πάλι έτοιμο να δεχτεί καινολυργιους φιλοξενούμενους. Just take your time and try to smile. Πολλά είπα….
Τετάρτη, 17 Ιανουάριος 2007 20:18    διαγραφή του σχολίου
 
to cornflake ta eipe ola!!!!! as’ton ki esy na mpei ton anthrwpo, ti to zalizeis?
Τετάρτη, 17 Ιανουάριος 2007 20:26    διαγραφή του σχολίου
 
:-) )))))))))) to teaser (and everyone of course!)
Τετάρτη, 17 Ιανουάριος 2007 20:30    διαγραφή του σχολίου
 
καλά, καλά. Κι αν ψοφήσει από το κρύο, Ξά του!, που λέμε και στο χωριό μου…
Τετάρτη, 17 Ιανουάριος 2007 20:38    διαγραφή του σχολίου
 
Μου θύμισε λίγο τη σονάτα του σεληνόφωτος του Ρίτσου.Είμαι εντελώς εκτός?
Πέμπτη, 18 Ιανουάριος 2007 05:22    διαγραφή του σχολίου
 
den 3erw an auto pou diavasa 8a mporouse na eixe sxesi me tin sonata tou ritsou (nastazia eimai kai ligo twn mpouzoukiwn, pou kairos gia ritso) alla sigoura mou arese kai ais8an8ika oti kati tetio to exw zisei kai egw…einai wraia na min niw8eis oti eisai moni…thanx cc …mats
Πέμπτη, 18 Ιανουάριος 2007 17:54    διαγραφή του σχολίου
 
gia proti fora aisthanthika perifani pu piga sxoleio. tin sonata tu ritsu tin eixame kanei sto lykeio k eixa enthusiastei. apistefto! kata t’alla greek school sucks. k emena afto mu thymise telika. ;-)
Πέμπτη, 18 Ιανουάριος 2007 19:32    διαγραφή του σχολίου
 
εντάξει, μάλλον ήμουν επηρρεασμένη, τί να πώ? δεν υπάρχει παρθενογένεση :-) ) μουτς to everyone!!
Παρασκευή, 19 Ιανουάριος 2007 17:27    διαγραφή του σχολίου
 
kopelia? kopelia? (->grafikos)…Ti tha ginei? O laos dipsaei gia nees syggrafikes sygkinhseis…mhn loufareis ephreasmenh apo to stratiwtiko skandalo…bysma! eh bysma!
Παρασκευή, 19 Ιανουάριος 2007 19:27    διαγραφή του σχολίου
 
Φυσικά και δεν υπάρχει παρθενογένεση,φυσικά και είναι υπέροχο αυτό που έγραψες,φυσικά και πρέπει να γίνεις συγγραφέας όπως είπε η γκόμενα του χουζούρη, φυσικά και νιώθω ότι και εγώ το έχω ζήσει αυτό που περιγράφεις και εσύ το μετουσιώνεις σε λόγια τόσο όμορφα, φυσικά και έπρεπε να είχα πει εκτός από το τι μου θυμίζε πόσο πολύ μου άρεσε κιόλας.Είμαι λίγο απαράδεκτη ε? :(
Σάββατο, 20 Ιανουάριος 2007 05:08    διαγραφή του σχολίου
 
nastazaki, τι χαζομαρούλες κάθεσαι και σκέφτεσαι??? είναι δυνατόν να πειράχτηκα με αυτό που έγραψες? αφού είχες δίκιο! Πίστεψε με δεν έχω βλέψεις (ούτε ψευδαισθήσεις περί υποτιθέμενου ταλέντου) για συγγραφέας. Άσε τι λέει ο teaser :-P
Κυριακή, 21 Ιανουάριος 2007 00:37    διαγραφή του σχολίου

dizzy

Το σαββατοκύριακο πέρασε μέσα σε μια γενική θολούρα. Στο μυαλό μου είναι όλα τοπίο στην ομίχλη. Το σαββάτο έπρεπε να έρθω αντιμέτωπη με τις συνέπειες της αμαρτίας της προηγούμενης εβδομάδας. Αποσυντονίστηκα όμως τελείως και μάλλον έπεσα σε αντιφάσεις. Γιατί το ένα C έλεγε κάτι και το άλλο C έκανε κάτι άλλο. Με λίγα λόγια η CC τα έκανε μπάχαλο J. Μα πώς γίνεται για το ίδιο πράγμα να έχω πάντα μέσα στο κεφάλι μου δύο αντίθετες απόψεις και να μη μπορώ να αποφασίσω? Ουφ. Ευτυχώς μετά η βότκα-καλούα (το νέο αμαρτωλό ποτό μου), τα έκανε όλα λίγο πιο εύκολα. Άρχισα πάλι να χοροπηδάω σα χαζό, και χωρίς να με χτυπήσουν τα υπαρξιακά μου αυτή τη φορά. Έδωσα και ρεσιτάλ κοινωνικότητας και έκανα ενα late new year resolution, ότι η νέα χρονιά θα έχει πολύ φλερτ, φλερτ, φλερτ. Την άλλη μέρα βέβαια άρχισα να με κατακρίνω για το πόσο ελαφρόμυαλη και ματαιόδοξη είμαι. Μετά άρχισε η ζαλάδα, που μάλλον οφειλόταν στον σίδηρο που θα έχει πιάσει (πάλι) (και αυτός) πάτο. Νόμιζα ότι θα λιποθυμίσω μέσα στο τρόλλεϋ. Λονδίνο-Αμστερνταμ ή Βερολίνο. Δε θυμάμαι που ακριβώς θα πάω, αλλά θα πάω γιατί μέσα στη θολούρα μου συναίνεσα, ορθολογικά πάντα σκεπτόμενη (εδώ γελάνε), κι έτσι θα αποτελειώσω τις πενιχρές μου οικονομίες σε κάποια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα τον άλλο μήνα. Ό,τι με ρωτούσαν εγώ έλεγα ναι, κι έτσι δεν ξέρω τώρα τί ακριβώς αποφασίστηκε. Μάλλον Berlin it is. Ελπίζω να με ειδοποιήσουν εγκαίρως για να φτιάξω βαλίτσες. Κι ενώ νόμιζα ότι πέρασε ένα ανάλαφρο και ξέγνοιαστο κι ίσως λίγο σουρεαλιστικό διήμερο, το μηχανάκι μέσα στο κεφάλι μου είχε άλλη άποψη. Δούλεψε υπερωριακά παράγοντας τις πιο «ευχάριστες» και «αισιόδοξες» σκέψεις και μου στέρησε τον ύπνο. Δεν έλεγε να σταματήσει. Μα πού είναι επιτέλους αυτός ο διακόπτης που το θέτει σε κατάσταση standby? Είναι πολύ κουραστικό, αλήθεια, δε θέλω να σκέφτομαι τόσο.  

Υ.Γ. Έχω ένα ερώτημα να θέσω. Ένα τραγούδι που στο ρεφραίν λέει « Sex and Mayhem” λέει σε κανέναν κάτι? Μου έχει κολλήσει και δεν το βρίσκω πουθενά.

10 σχόλια:
Η καλυτερη λυση το ταξιδακι CC ;) οχι οτι θα σε βοηθησει ν’αποφασισεις, αλλα λεμε τωρα.. P.S: To τραγουδακι ειναι The devastations-sex and mayhem k μπορεις να το βρεις στην κανουρια συλλογη του Παπασπυροπουλου που λεγεται One dream closer, πολυ καλη!
Δευτέρα, 15 Ιανουάριος 2007 17:05    διαγραφή του σχολίου
 
bravo ρε Vasia… σε ευχαριστώ!!! τώρα για το αν το ταξίδι με βοηθήσει να αποφασίσω, αμφιβάλλω, αλλά ούτως ή άλλως μέχρι τότε… :-)
Δευτέρα, 15 Ιανουάριος 2007 23:23    διαγραφή του σχολίου
 
Κι εγώ το παθαίνω αυτό που δεν μπορώ με τίποτα να πάρω μια απόφαση, αλλά το’ριχνα πάντα στο ζώδιο! Αν δεν είσαι ζυγός, τσάμπα καταριόμουν τη μοίρα μου τόσα χρόνια που δεν περίμενα λίγες ώρες για να γεννηθώ σκορπίνα που θα ήμουν και πολύ σέξυ!!:-P
PS: Το Βερολίνο ακούγεται σούπερ!!
Τρίτη, 16 Ιανουάριος 2007 01:13    διαγραφή του σχολίου
 
mlks. ta taksidia einai sa tin koka. se anevazoun gia ligo kai meta eleutheri ptwsi. tha pas, tha peraseis teleia ‘h tha kwlofrikareis kai meta tha gyriseis kai se 3 meres ola osa uposxethikes pws tha kaneis sti zwi sou tha eksanemistoun! sorry pou ginomai etsi kompos, alla i fygi den einai lysi-oso grafiko kai an akougetai. de kratas ta wraia sou leftoudakia kai ama vreis douleia na pas kana berlin? ektos kai an se pairnei na ta fas. an nai, tote vour, de to sizitame.
Τρίτη, 16 Ιανουάριος 2007 01:40    διαγραφή του σχολίου
 
hello hello…loipon,to sex and mayhem to lene oi devastation….!elpizw na to vreis giati genikws einai ligo disevreto!Filia
Τρίτη, 16 Ιανουάριος 2007 04:41    διαγραφή του σχολίου
 
Mipws einai autwn to tragoudi
http://www.gothtronic.com/?page=23&reviews=3152
Τρίτη, 16 Ιανουάριος 2007 12:29    διαγραφή του σχολίου
 
Autes oi apofaseis einai oi kalliteres, otan eisai piwmeni kai den skeftesai poli! NA peraseis teleis me vodka-kalua!
Τρίτη, 16 Ιανουάριος 2007 12:30    διαγραφή του σχολίου
 
micho, με πλήγωσες… σνιφ σνιφ… βασικά έχω βαρεθεί να σκέφτομαι και να πράττω ορθολογικά. Ποτέ δεν έρχονται οι κατάλληλες συνθήκες για να κάνω αυτά που θέλω, κι έτσι λέω να τα κάνω χωρίς να περιμένω τις συνθήκες. Δε θα μου λύσει το ταξίδι το πρόβλημα μου, τουλάχιστον όμως θα έχω κάτι να περιμένω και να ονειρεύομαι. Γιατί ξαφνικά η ζωή μου έχει “αδειάσει”. Άσχετα από το ότι μετά θα ζητιανεύω παίζοντας φυσαρμόνικα στο Μοναστηράκι… ευτυχώς που στο λύκειο είχα ερωτευθεί τον Π. κι έμαθα φυσαρμόνικα για χάρη του (μια ζωη μαλακίες) @ cornflake: δίδυμος είμαι, οπότε καταλαβαίνεις, ακόμα χειρότερα! @mixalis: thanx, θα το ψάξω! @nirat: όπως πάει θα καταλήξω στους ΑΑ :-)
Τρίτη, 16 Ιανουάριος 2007 14:37    διαγραφή του σχολίου
 
didumos? panagia mou! apo simera sou kovw tin kalimera!
Τετάρτη, 17 Ιανουάριος 2007 20:28    διαγραφή του σχολίου
 
γιατί ρε μιχουλίνι? έχουμε κι εμείς τα διδυμάκια ψυχή… μη σου πώ δύο ολότελα… Εσύ τι είσαι δηλαδή?
Τετάρτη, 17 Ιανουάριος 2007 20:37    διαγραφή του σχολίου
 

sirens calling

Μετράς τις μέρες και τις νύχτες με τα όνειρα. Αυτά που δεν ζήτησες και όμως είδες, κι αυτά που λαχτάρησες κι όμως αρνήθηκαν πεισματικά να σου φανερωθούν. Μετράς τις ώρες και τα λεπτά όπως προσπαθείς να συγκρατήσεις την άμμο που ξεφεύγει ανάμεσα στα δάχτυλά σου. Άκου μια μελωδία πλανάται στον αέρα. Μπορείς να τη σιγοτραγουδήσεις? Δες κι αυτούς τους χρωματισμούς στον ορίζοντα πώς αλλάζουν και μεταμορφώνονται. Να μπορούσες να τους κλείσεις μέσα σου για πάντα… Μα πώς γίνεται να χάνεις το νήμα κάθε τρείς και λίγο? Όλο ζητάς μια Αριάδνη νά’ρχεται και να στο ξαναδίνει στο χέρι.  Κοιτάζεις στον καθρέφτη και βλέπεις κάτι οικείο και ξένο. Κάτι όμορφο και αποκρουστικό. Μετά ξεχνιέσαι στις μικρές ασήμαντες ασχολίες. Γιατί είναι πιο εύκολες από τις άλλες που αναβάλλεις συνεχώς. Δυο κίτρινα μάτια σε μια σπηλιά σε κοίταζαν χτές βράδυ επίμονα κι εσύ θαρραλέα όρμησες για ηρωισμούς που μόνο στα όνειρα χωράνε. Τώρα αποφάσισες να αποτραβηχτείς λιγάκι από την πολλή βουή του κόσμου κι είπες να μείνεις μόνο με αυτά που έμαθες από μικρός να αντιμετωπίζεις. Επιστροφή στην εφηβική σου εσωστρέφεια. Οι αράδες από τα βιβλία και η εναλλαγή των συγχορδιών. Πρέπει να φύγω. Πού θα πάω? Δεν ξέρω, αλλά πρέπει να φύγω, δεν είναι αστείο πια. Κάποιος, κάτι με καλεί. Δεν ακούς τίποτα? Ίσως εγώ να θέλω να το ακούσω γι’αυτό συνέχεια αντηχεί στ’αυτιά μου. Οι προσωπικές μου Σειρήνες.

9 σχόλια:
aytes oi atimes seirines? arage stamatane pote na mas kaloun?
Τετάρτη, 10 Ιανουάριος 2007 21:06    διαγραφή του σχολίου
 
koritsaki mou, vres na sxolitheis me kati, giati otan kathomai ki egw, to ti yparksiako-psyxologiko-metafysiko-apagoreumeno-ilithio- erwtiko vgainei sti fora, de perigrafetai… H’ mallon, molis pirame mia geusi apo osa egrapses parapanw… psyxraimia!!!!!!
Πέμπτη, 11 Ιανουάριος 2007 02:06    διαγραφή του σχολίου
 
ok Μίχο, έχεις δίκιο. Είναι δύσκολα όμως. Είμαι εγώ και ο εαυτός μου και κάποια πράγματα βγαίνουν στην επιφάνεια αναπόφευκτα. Και πίστεψέ με δεν αντλώ καμία αρρωστημένη ευχαρίστηση από όλο αυτό. Ελπίζω ότι τουλάχιστον ίσως βγει κάτι θετικό από αυτή τη φάση. Ίσως αναγεννηθεί ο Φοίνικας..
Πέμπτη, 11 Ιανουάριος 2007 02:24    διαγραφή του σχολίου
 
den antleis arrwstimeni euxaristisi?????? anikousto!!!! ma, ti kaneis? voloderneis xwris na to goustareis? aaaaaa….. prepei na kanoume entatika!
Πέμπτη, 11 Ιανουάριος 2007 06:06    διαγραφή του σχολίου
 
Μα cc…Φοίνικα διάλεξες? θέλει χρόνια για να μεγαλώσει..τι λες να ξεκινήσεις με τριαντάφυλλα,γαρύφαλλα..κάτι..λίγο-λίγο κάθε μέρα..τσουπ έτοιμος ο κήπος! κι εντωμεταξύ θα φροντίζεις και τον Φοίνικα…
Πέμπτη, 11 Ιανουάριος 2007 14:59    διαγραφή του σχολίου
 
vre anastasia, o foinikas ksanagennietai ap’tis staxtes tou…. oxi to garyfallo.
Πέμπτη, 11 Ιανουάριος 2007 18:42    διαγραφή του σχολίου
 
ο Φοίνικας το μυθικό πουλί…ναι, ναι, εντατικά μαθήματα!!! Σήμερα πάντως πήρα τους δρόμους, ρούφηξα λίγο ήλιο, παρήγαγα βιταμίνη D και ήρθα κάπως στα ίσα μου. Μου φαίνεται θα πρέπει να λιώσω πολλά παπούτσια.
Πέμπτη, 11 Ιανουάριος 2007 18:44    διαγραφή του σχολίου
 
ενταξει! τότε το γαρύφαλλο στ’αυτί και βουρ για τον Φοίνικα…τι να πω?
Πέμπτη, 11 Ιανουάριος 2007 19:03    διαγραφή του σχολίου
 
ki egw etoimazomai gia mia megali volta aurio to vrady!!! epistrefw athina kai thelw na perpartisw oli ti geitonia mou!!!! tha liwsw koritsaki!!!!
Σάββατο, 13 Ιανουάριος 2007 01:38    διαγραφή του σχολίου
 

going through changes

Βρίσκομαι σε παράξενη φάση. Νιώθω πως βρίσκομαι στο μεταίχμιο, σε κάποιο μεταβατικό στάδιο. Έχω την περίεργη αίσθηση ότι όλα θα αλλάξουν. Δεν ξέρω αν είναι ευσεβής πόθος ή προαίσθηση. Ίσως και τα δύο μαζί. Πρέπει να κάνω ένα καλό ξεσκαρτάρισμα στη ζωή μου, να πετάξω όσα φυλλάω στις ναφθαλίνες, να κάνω μια στροφή και να αφήσω πίσω όσα έχουν τελειώσει και αρνούμαι να το αντιμετωπίσω κατάματα. Πρέπει να μαζέψω τις σκόρπιες μου σκέψεις και να συγκεντρωθώ λιγάκι. Πάντα το είχα αυτό το πρόβλημα της αφηρημάδας. Να το συμμαζέψω λίγο το μυαλό μου (το ποιο?) μπας και δω τι θα κάνω με αυτή τη ρημάδα ζωή που μου δόθηκε κι εγώ την σκορπάω από δώ κι εκεί χωρίς σχέδιο πτήσης. Χαμένη στη μετάφραση.

Χθες βράδυ ο Π. εν μέσω βότκας και τεκίλας μου έλεγε ότι όλοι κρύβουμε έναν θεό μέσα μας. Του απάντησα ότι εγώ πιο θνητή δε θα μπορούσα να νιώθω. Μόνο με κάποιον ολύμπιο θεό θα μπορούσα ποτέ να ταυτιστώ. Γιατί είχαν πιο πολλές αδυναμίες και πάθη και από τους ανθρώπους. 

2 σχόλια:
το όμορφο στους ανθρώπους κρύβεται ακριβώς σε αυτό που αναφέρεσαι. Στην επίγνωση της της θνητότητας που όμως δεν τους σταματά να ζούν και να δημιουργούν. Οι θεότητες και η αθανασία είναι στην ουσία της μια αιώνια βαρεμάρα.
Δευτέρα, 8 Ιανουάριος 2007 14:08    διαγραφή του σχολίου
 
πάντα εύστοχος crower.
Δευτέρα, 8 Ιανουάριος 2007 14:52

?

Ακούω τα παλιά cd μου. Έχω υπερβολικά πολύ ελεύθερο χρόνο άλλωστε τώρα. Ψάχνω να με βρω στα τραγούδια που αγάπησα. Τα βάζω στο repeat και μου εκβιάζω αναμνήσεις και συναισθήματα. Θα αδειάσω και τα ντουλάπια μου σε λίγο. Να βρω όλα τα μικρά souvenirs της ζωής μου. Θέλω να το παίζω ανεξάρτητη και χειραφετημένη, και δυνατή. Σκατά. Κλείνω τα μάτια και είμαι ακόμη το κοριτσάκι που έπαιζε τα όνειρά του στα πλήκτρα του πιάνο. Ή τα ζωγράφιζε στα βότσαλα της θάλασσας. Πόσες φορές εγώ η ίδια το βίασα αυτό το κοριτσάκι… Το έκανα κυνικό και ορθολογικό, το έκανα γκόμενα, του ψαλίδισα τα φτερά για να πατήσει στη γη. Προσπάθησα να με φέρω στα μέτρα των άλλων. Και τώρα πια δεν είμαι τίποτα από τα δύο. Ή είμαι ένα περίεργο συνονθύλευμα όλων αυτών. Έχει τόσο φως εδώ μέσα. Τρυπώνει από παντού. Δε μ’αφήνει να κρυφτώ.   

 
Στο λαβύρινθο έχω χαθεί
Του Θησέα κρατάω την κλωστή
Μα τα χέρια πονάνε
Και τα μάτια ξεχνάνε. 

Λύνει τα δίχτυα του το φως
Κι όποιος κοιμάται μοναχός
Κάνει πως δεν τον νοιάζει
Μ’όνειρο η μέρα μοιάζει

6 σχόλια:
Εγώ πάλι που δεν είμαι και…καριβώς νέα πια, πιστεύω ειλικρινά πως τα καλύτερα είναι αυτά που θα έρθουν… Και ας έχουν έρθει περίφημα πράγματα μέχρι σήμερα.. Είναι η Πολυάννα μέσα μου βλέπεις… Δεν ξέρω αν έχεις ακουστά την Πολυάννα….
Πέμπτη, 4 Ιανουάριος 2007 11:30    διαγραφή του σχολίου
 
Άουτς.. Αυτό πόνεσε.. Άντε καλημέρα…
Πέμπτη, 4 Ιανουάριος 2007 12:42    διαγραφή του σχολίου
 
Καλημέρα! Καλή χρονιά fevis. Και βέβαια την ξέρω την Πολυάννα. “Η Πολυάννα μεγαλώνει”. Δεν λέω σε καμία περίπτωση ότι είναι κακό να είσαι αισιόδοξος για το μέλλον… κι εσύ πολύ καλά κάνεις, και μακάρι να είχαμε όλοι αυτή τη θετική θεώρηση της ζωής!
Πέμπτη, 4 Ιανουάριος 2007 16:29    διαγραφή του σχολίου
 
re, gamwto, kali i Polyanna, alla yparxei periptwsi na perasei to treno aki na mi to stamatiseis. i apovlakwsi tis anamonis kartera!
Παρασκευή, 5 Ιανουάριος 2007 00:19    διαγραφή του σχολίου
 
opoios dei prwtos to traino as mas pei pinakides kai xrwma na eimaste ipopsiasmenoi
Παρασκευή, 5 Ιανουάριος 2007 13:36    διαγραφή του σχολίου
 
eutuxws to taino sfyraei 3 fores..pou tha paei ..tha to akousoume!
Παρασκευή, 5 Ιανουάριος 2007 16:20

αλαζονεία της νιότης

Είναι ένα τελευταίο μότο μου. Μια φράση που την είπα τελείως αυθόρμητα προ καιρού και ξαφνικά βλέπω να κρύβει μέσα της τόση αλήθεια. Να περιγράφει τόσους ανθρώπους γύρω μου. Είναι η αλαζονεία όταν είσαι νέος  και νομίζεις ότι τα καλύτερα δεν έχουν έρθει. Τί μύθος κι αυτός… Η αλαζονεία ότι είσαι νέος και παντοδύναμος και μπορείς να ορίζεις τα πάντα και τους πάντες και δεν έχεις ανάγκη κανέναν. Η αλαζονεία που δε σου επιτρέπει να κάνεις υποχωρήσεις και συμβιβασμούς. Γιατί νομίζεις ότι όλα και όλοι μπορούν να υπακούουν στους δικούς σου κανόνες. Γιατί νιώθεις πως είσαι ο κυρίαρχος του παιχνιδιού. Τρέχεις στη μοναχική σου κούρσα ταχύτητας και δεν κοιτάς γύρω σου, δεν καθυστερείς για κάποιον που σου άπλωσε το χέρι, δε βλέπεις που κάποιος σκόνταψε, επιταχύνεις να ξεφύγεις από κάποιον που προσπαθεί να συμβαδίσει μαζί σου. Μαλάκα είσαι πολύ γελασμένος. Το παιχνίδι δε φτιάχτηκε με σταθερούς κανόνες. Αλλάζουν, όπως αλλάζεις κι εσύ. Ούτε τα ζάρια είναι πάντα στα χέρια σου. Δε θα είσαι για πολύ νέος. Σύντομα θα νιώσεις την ανάγκη των άλλων. Σκέψου λίγο, ίσως τα καλύτερα να πέρασαν. Και να μη σε άγγιξαν. Γιατί δεν άφησες να σε αγγίξουν. Γιατί περίμενες τα επόμενα. Τους επόμενους έρωτες, τις επόμενες παρέες, τις επόμενες ευκαιρίες, τις επόμενες στιγμές. Τί έδωσες στα περασμένα από τον εαυτό σου? Τίποτα? Τα κράταγες για τα επόμενα, τα «καλύτερα»? Περίμενε λοιπόν αυτό το τραίνο, και κοίτα να το αναγνωρίσεις σαν περάσει από μπροστά σου.

4 σχόλια:
Θα τον βρούμε το δρόμο, πού θα πάει.. Κι αν δεν τον βρούμε, θα τον φτιάξουμε.. Μόνο να ΄ναι κοντά στις ράγες για ν’ ακούσουμε το τρένο, ναι?
Παρασκευή, 5 Ιανουάριος 2007 21:48    διαγραφή του σχολίου
 
kala, de mathate apo to post mou “to kouti tis pandwras”? anoiksa ki egw koutia tis proalles ki epatha TO yparksiako! cc ithela na sou pw pws se niwthw. episis katalavainw ton pono sou me to malli pou perimeneis na makrynei… to exw pathei ki egw kai itan enas ap’ tous logous pou apofasisa na mi to kopsw pros to paron…
Σάββατο, 6 Ιανουάριος 2007 04:13    διαγραφή του σχολίου
 
μωρά μου, σας ευχαριστώ….
Σάββατο, 6 Ιανουάριος 2007 07:07    διαγραφή του σχολίου
 
Egw to exw sinitheio pleon to skalisma koutiwn kai sirtariwn. Opote eimai kapws arxizw to skalisma kai epanaprosdiorizomai…
Δευτέρα, 8 Ιανουάριος 2007 17:06    διαγραφή του σχολίου