Bigmouth strikes again

Το κρύο θέριζε, ιδιαίτερα στα πιο ανοιχτά σημεία, κι εμάς που φέτος δε ζήσαμε το χειμώνα στην Αθήνα μας ήρθε λίγο απότομο. Η Α. δεινοπαθούσε και είχε τυλίξει το κασκόλ γύρω από το κεφάλι σα μουσουλμάνα. Εγώ από τον ενθουσιασμό μου αποφάσισα να μην ασχοληθώ με το κρύο και το βουλωμένο δεξί αυτί, το αριστερό ρουθούνι που είχε βγει εκτός λειτουργίας, καθώς και τη φωνή μου που σταδιακά γινόταν πιο νταλικέ. Όλη μέρα ποδαρόδρομος, γιατί πώς θα γνωρίσεις έναν τόπο αν δεν τον περπατήσεις, αλλά η πόλη δε σε κούραζε. Ο ορίζοντας ήταν ανοιχτός, δεν πνιγόσουν, τα πεζοδρόμια πλατιά, η αναλογία ποδηλάτων προς αυτοκίνητα πολύ μεγάλη (sorry Pano). Απτόητοι οι Βερολινέζοι (και οι βερολινέζες) από το κρύο έκαναν τις πεταλιές τους έχοντας μαζί τους ακόμα και τα μωρά τους. Η πόλη πέρα από τα ιστορικά της μνημεία και κτίρια, ήταν πολύ underground… όπως το είπες vasia, θύμιζε λίγο εξάρχεια. Multi-culti άνθρωποι απλοί αλλά και στυλάτοι, τα μπαράκια μικρά, minimal, ζεστά.. Φαντάζομαι κάποιον Βερολινέζο στου Ψυρρή. Πολιτισμικό σοκ θα πάθαινε. Οι Βερολινέζοι μας μοίραζαν χαμόγελα και μας έκλειναν το μάτι, μάλλον είχαμε πέραση, οι λιβανέζοι στο φαλαφελτζίδικο μας πέρασαν αρχικά για δικές τους, μετά μας ερωτεύθηκαν σφοδρά και μας μπούκωναν με μπακλαβαδο-καταϊφάκια, συναντούσαμε Έλληνες παντού –έλεος, να ξεφύγει δε μπορεί κανείς- , από ένα σημείο δε και μετά συναντούσαμε παντού «γνωστούς» και μας χαιρετούσαν… Από τα πιο extreme, ήταν την Κυριακή αργά το απόγευμα που αποσπόντα βρεθήκαμε σε ένα bar-club, κάπου στο πάλαι ποτέ δυτικό Βερολίνο, όπου έπαιζε παλιά tango, βαλς, και λάτιν και χόρευαν σχεδόν αποκλειστικά ζεύγη του ιδίου φύλου. Αποκαμωμένες απο το περπάτημα ολημερίς, αραχτές σε έναν πάγκο πίναμε τη μπύρα μας χαζεύοντας τις φιγούρες, και αναρρωτιόμασταν πού αλλού θα βλέπαμε ένα ζευγάρι gay punks να χορεύουν το «Que sera, sera»..Σίγουρα η πόλη σου βγάζει κάτι το μελαγχολικό. Ιδιαίτερα εκεί που φαίνεται ότι δεν την έχει αγγίξει ο ανοικοδομητικός οργασμός, και η προσπάθεια να επουλωθούν οι ιστορικές πληγές της. Μάλλον θα ήθελα να ξαναπάω. Απαλλαγμένη από την ανάγκη της τουριστικής ξενάγησης και περιπλάνησης, ώστε να μπω πιο πολύ στο ρυθμό της και την κουλτούρα της.

Άντε και στα δικά σας…

7 σχόλια:

το μέλος teaser  έγραψε… τι ωραία… Πέμπτη, 1 Μάρτιος 2007 01:57      το μέλος cornflake girl  έγραψε… Εύχομαι να μπορέσεις να ξαναπάς σύντομα! Ααααχ, αυτά τα ταξίδια, ωραίο πράγμα… Πέμπτη, 1 Μάρτιος 2007 13:00      το μέλος i gomena tu xuzuri  έγραψε… poly sureal i afhghsh, eidika gia to ζευγάρι gay punks να χορεύουν το «Que sera, sera».. teleio! Πέμπτη, 1 Μάρτιος 2007 15:48      το μέλος michos  έγραψε… berlin! περασες καλά, τώρα μας ήρθες πίσω. Τι χαρά! Πέμπτη, 1 Μάρτιος 2007 22:04      το μέλος nastazia  έγραψε… Τί τέλεια!Πρέπει να πέρασες φοβερά!Αχ, πότε θα καταφέρω κι εγώ να βγω από την Ελλαδίτσα…? Παρασκευή, 2 Μάρτιος 2007 03:48      το μέλος teaser  έγραψε… otan allakseis xrwma malioy gia na matheis ti einai to diabathrio fysika PP pw pw tha me kraksei to nastazioulini PPP ))))) Παρασκευή, 2 Μάρτιος 2007 03:51      το μέλος CROWER  έγραψε… είμαστε όλοι Βερολινέζοι!! Παρασκευή, 2 Μάρτιος 2007 12:28

Γύρισα. Αναρρωτιέμαι βέβαια αν έφυγα ποτέ. Αν τα έζησα εγώ κι όχι κάποιος άλλος. Στο μυαλό μου πηγαινοέρχονται εικόνες, ασυνάρτητες, πολύχρωμες, δε μπορώ ακόμα να τις κατατάξω και να τις συναρμολογήσω. Οι φωτογραφίες όντως πιστοποιούν ότι δεν τα είδα σε κάποια ταινία αλλά ήμουν εκεί. Ήταν ένα πολύ ωραίο διάλλειμμα. Από την πραγματικότητα. Για τέσσερεις μέρες άδειασε το κεφάλι μου από τη ζωή μου, τα άγχη και τους φόβους μου, και γέμισε με στιγμιότυπα από μια πόλη ξένη, άγνωστη, πιο underground από ότι περίμενα, γεμάτη με αντιθέσεις και αντιφάσεις, ιστορική και σύγχρονη, μοντέρνα και αναχρονιστική ταυτόχρονα, σημαδεμένη από την ιστορία της και απενεχοποιημένη, ανεκτική, εναλλακτική. Με μπέρδεψε λίγο το Βερολίνο. Με μπέρδεψε η ιστορία του. Οι Kaizer μπερδεύονται με τους Ναζί, ο σοσιαλισμός με τον καπιταλισμό, οι εμπορικοί δρόμοι με τις καταλήψεις κτιρίων, τα παλάτια με τις κατεστραμμενες από τον Β’ΠΠ εκκλησίες. Οι τελευταίοι punks, τα φαλαφελ-άδικα, τα «underground» μπαράκια, οι στοές που κρύβουν εκπλήξεις, τα clubs σε μπαρόκ κτίρια μόνο για τους μυημένους – ή για τους τυχερούς καλή ώρα – , οι υπαίθριες αγορές με τα πολύ ωραία έργα τέχνης, ποδήλατα παντού, μεγάλα πεζοδρόμια, ανοιχτός ορίζοντας, ένα ποτάμι που βρίσκεται μπροστά σου εκεί που δεν το περιμένεις, το δαιδαλώδες σύστημα του μετρό που μας ταλαιπώρησε, μπύρα, μπύρα, φθηνή μπύρα… Ωχ, αυτή τη στιγμή όλα χοροπηδάνε μέσα στο κεφάλι μου. Θα πρέπει να επανέλθω με πιο συγκεκριμένες περιγραφές και αφηγήσεις.  Επίσης τώρα παλεύω να μην πάθω αυτό για το οποίο με προειδοποίησε ο michos προ καιρού. Προσγειώθηκα κάπως ανώμαλα σήμερα το πρωί που ξύπνησα. Είναι και αυτά τα όνειρα που με βασανίζουν κάθε λίγο. Το υποσυνείδητό μου έχει αποκτήσει αυτόνομη βούληση.   

10 σχόλια:

ο επισκέπτης LoLa έγραψε… kalosir8es kai perimenoume pio sigekrimenes periagreafes kai afigiseis… Τετάρτη, 28 Φεβρουάριος 2007 19:08      το μέλος i gomena tu xuzuri  έγραψε… paidiaaaa eidame tin cc! tromeri foto! fadazomai perases teleia. ego tha borusa na meino aneta sto verolino. syndiazei texnologia me mia nostalgia Τετάρτη, 28 Φεβρουάριος 2007 19:09      το μέλος cornflake girl  έγραψε… Welcome home! (θα το έγραφα στα γερμανικά αλλά δεν το κατέχω το άθλημα!!) Είμαι σίγουρη ότι περάσατε τέλεια… Όλες οι περιγραφές που έχω ακούσει γι’ αυτή την πολή είναι ενθουσιώδεις.. PS. Τέλεια φώτο! Τετάρτη, 28 Φεβρουάριος 2007 19:15      το μέλος cc  έγραψε… thank you, thank you, καλώς σας βρήκα! ούτε εγώ το κατέχω το άθλημα cornflake, κι ευτυχώς που είχα τη φιλενάδα μου και ξελάσπωνε την κατάσταση… Τετάρτη, 28 Φεβρουάριος 2007 19:34      το μέλος vasia  έγραψε… CC, ist zuruck! (=η CC επεστρεψε!..To “cc” διαβαζεται auf deutsch τσε-τσε..xixiix!) Πω πωω,τελεια CC! περιμενουμε κ αλλα. Ενας γνωστος μου που πηγε πολυ προσφατα, μου ειπε οτι η πολη εχει μια γλυκια μιζερια, σαν αυτη των Εξαρχειων, εκανε πολυ κρυο κ ο κοσμος χαμογελαστος με ποδηλατα κιολας. Τετάρτη, 28 Φεβρουάριος 2007 20:17      το μέλος PanosJee  έγραψε… αυτά με τα ποδήλατα με πληγώνουν μη τα λέτε έτσι… βερολίνο έκατσα μόνο 22 ώρες και κοιμήθηκα αεροδρόμιο δε το έζησα αλλά δε με τρέλανε ότι είδα (προερχόμενος από Ισπανία και με μια βδομάδα Λιθουανία (γκρρρρρ)) Ισως πρέπει να γυρίσω (για νύχτα )… Τετάρτη, 28 Φεβρουάριος 2007 21:32      το μέλος MissingPage  έγραψε… Θελω κι εγω ταξιδι…να φυγω θελω… Πολυ ομορφη φωτογραφια…Ζηλευω…(με την καλη εννοια)… Τετάρτη, 28 Φεβρουάριος 2007 21:51      το μέλος DonnaBella  έγραψε… πανεμορφη η φωτο, και εσυ, και ο τοιχος , και τα χρωματα! Για τα υπολοιπα – εδω ο καλος ονειροκριτης! Για πες, για πες.. Τετάρτη, 28 Φεβρουάριος 2007 22:09      το μέλος cc  έγραψε… dear missingpage, εύχομαι και στα δικά σου σύντομα! donnabella… ευχαριστώ! Όσο για το όνειρο, ασ’το καλύτερα, δε σηκώνει ανάλυση. Το υποσυνείδητό μου όταν θέλει να με τσακίσει, δεν αφηνει υπονοούμενα, μου τα πετάει στα μούτρα… γκρρρ! Τετάρτη, 28 Φεβρουάριος 2007 22:38      το μέλος teaser  έγραψε… Καλώς ήρθες βρε! Πολύ ωραία ακούγονται όλα αυτά…οι συνδυασμοί…η ποικιλία…τα χρώματα…πάω να διαβάσω και το άλλο σου post και τα λέμε εκεί. Πέμπτη, 1 Μάρτιος 2007 01:55

6.                 Λατρεύω την ανωνυμία σε αυτήν την πόλη. Στους δρόμους, τις πλατείες, τα μπαράκια της. Παρόλο που τον τελευταίο καιρό συναντάω σχεδόν παντού γνωστούς.

7.                 Δε γαργαλιέμαι. Σχεδόν ποτέ.

8.                 Δε μου αρέσουν οι στημένες συμπεριφορές. Βαριέμαι τους προκάτ ανθρώπους. 9.                 Στεναχωριέμαι που οι περισσότεροι φίλοι μου δε μπορούν να με ακολουθήσουν σε κάποια πράγματα. Ή με παρεξηγούν.

10.             Δεν έχω ακόμα αποδεχτεί τους κανόνες της ενήλικης ζωής. Όπως μάλλον δεν αποδέχτηκα ποτέ τους κανόνες της μη ενήλικης ζωής. Μόνο που αυτή κράτησε λιγότερο.

11.             Λατρεύω το ρυθμό, τη μελωδία. Λατρεύω τους ανθρώπους που τα έχουν μέσα τους.

12.             Μου αρέσει να χορεύω μόνη μου στο σπίτι. Είναι έκφραση κι εκτόνωση.

13.             Φοβάμαι το χρόνο που περνάει. Φοβάμαι όταν τον αντιλαμβάνομαι, και φοβάμαι όταν δεν τον αντιλαμβάνομαι.

14.             Νιώθω πως είμαι δειλή. Και δεν μπορώ να κάνω πράξη τις πιο τολμηρές σκέψεις μου.

15.             Το τελευταίο μου όνειρο είναι ότι θα παντρευτώ έναν διπλωμάτη. Και θα με παίρνει μαζί του απο χώρα σε χώρα.

16.             Είμαι αντιδραστική και αδυνατώ να κάνω το “μαλάκα”. Γι’αυτό δε μπορώ να στεριώσω πουθενά επαγγελματικά. Α, και γιατί δε μπορώ να επιβληθώ δυναμικά και να γίνω ανταγωνιστική.

17.             Μερικές φορές νομίζω πως κάθε νέα μέρα με καλεί να της χαρίσω κάτι καινούργιο, να τη βιώσω διαφορετικά, κι εγώ νιώθω τόσο άδεια. Κι άλλες φορές νιώθω πως θα σκάσω με όσα έχουν συσσωρευθεί μέσα μου και δεν έχω που να εξωτερικεύσω. 18.             έχω μια ελιά δεξιά πάνω από τα χείλη, κι άλλη μια ακριβώς από κάτω. Άσχετο αλλά είπα να το ελαφρύνω κάπως το κλίμα.

 To be continued…(?)

18 σχόλια:

το μέλος rolling soul  έγραψε… μόνο ένας δίδυμος θα το συνέχιζε…και εγώ με το ζόρι κρατήθηκα…χαχαχα…” ό,τι ευχεσαι ξεκίνα όλα θα ‘ναι πάντα μαύρα μα θα κρύβουν μια φωτιά…” Τετάρτη, 21 Φεβρουάριος 2007 04:18      ο επισκέπτης thedude έγραψε… Δε γαργαλιεμαι…Σχεδον ποτε!!! Κορυφαιο ηταν αυτο! Τετάρτη, 21 Φεβρουάριος 2007 05:32      το μέλος anastasia  έγραψε… ροδανθός μες τα ρεμάλια και Θεά μες τους θνητούς.. Τετάρτη, 21 Φεβρουάριος 2007 11:47      το μέλος spacepuke  έγραψε… goustaro, etsi..kontra sto paixnidi…”5 thelate? parte alla 35″..LOL..(lene osoi den gargaliountai pos den zileuoun:o) Τετάρτη, 21 Φεβρουάριος 2007 11:49      το μέλος cc  έγραψε… 19. Δε ζηλεύω. Σχεδόν ποτέ. ) Τετάρτη, 21 Φεβρουάριος 2007 14:43      το μέλος michos  έγραψε… sta simeia eimaste idioi. stin praksi sigoura oxi… ti parakseno… Τετάρτη, 21 Φεβρουάριος 2007 16:41      το μέλος nastazia  έγραψε… Γράψε και αυτό που είχε προτείνει νομίζω ο rolling soul:”5 πράγματα που δε θα έπρεπε να ξέρουμε”!lol Τετάρτη, 21 Φεβρουάριος 2007 17:05      το μέλος i gomena tu xuzuri  έγραψε… 2 elitses? xixi. sweet Τετάρτη, 21 Φεβρουάριος 2007 17:30      το μέλος vasia  έγραψε… χμμ.. More cc! Nice! οσο για 15, ακουγεται παρα πολυ ενδιαφερουσα ιδεα, πιο ενδιαφερουσα απο εναν γαλανοματη ή πρασινοματη! (τα ταξιδια ειναι κ μενα αδυναμια ) Τετάρτη, 21 Φεβρουάριος 2007 18:54      το μέλος DonnaBella  έγραψε… Αμα εχεις ελιτσες στο προσωπο εισαι, λεει, και τυχερος ανθρωπος. Τετάρτη, 21 Φεβρουάριος 2007 20:37      ο επισκέπτης M. έγραψε… Auto to 9 poso sosto einai merikes fores…12 episis kai opos tha elege kai i Lola mou aresei na to kano gimni!!Kai to miso proto tou 16 episis!! gia sinexise… Παρασκευή, 23 Φεβρουάριος 2007 03:48      το μέλος bolemeni  έγραψε… to pote einai mia megali leksi….. gia ksanaskepsou to…. Δευτέρα, 26 Φεβρουάριος 2007 00:29      το μέλος mpety_456  έγραψε… απιστευτο! ειναι σαν να το εχω γραψει εγω. Με εξαιρεση το γαργαλημα, τη μια απο τις δυο ελιες κ το διπλωματη(αυτο απλα δεν το ειχα σκεφτει, αλλα συμφωνω…) Ολα αυτα που θες να κανεις κ δεν σε ακολουθουν οι φιλοι σου προτεινε τα εδω… θα βρεθουν πολλοι, με εμενα πρωτη απο ολους!!! Δευτέρα, 26 Φεβρουάριος 2007 14:17      το μέλος Ovidius  έγραψε… Πάρα πολύ καλά όλα! όμως μήπως πρέπει να προσέξεις το τέλος του 9? Δευτέρα, 26 Φεβρουάριος 2007 18:50      το μέλος mixalis00  έγραψε… R there gonna b more? Τρίτη, 27 Φεβρουάριος 2007 01:44      το μέλος teaser  έγραψε… Μέχρι να γυρίσει από το Βερολίνο χλωμό…;) Τρίτη, 27 Φεβρουάριος 2007 13:25      το μέλος michos  έγραψε… ti egine? xathikame-xathikame?akoma na erthoume apo berlin? Τρίτη, 27 Φεβρουάριος 2007 15:15      το μέλος nirat  έγραψε… ax etsi eimaste emeis oi antidrastikes… Τρίτη, 27 Φεβρουάριος 2007 21:41

Έχω πλακωθεί στα ρακόμελα… Γνήσια ρακόμελα, η ρακή είναι φωτιά, όχι νεράκι όπως αυτή που σερβίρουν εκεί έξω. Είπα να εφαρμόσω την πατροπαράδοτη συνταγή για τον ερεθισμένο λαιμό. Δεν έχω τέτοια περιθώρια. Την Παρασκευή πετάω! Πετάαααω!!!!! Δε μπορώ να περιφέρομαι στη γερμανική πρωτεύουσα με πυρετό και πονόλαιμο. Και πάνω που έλεγα ότι η κλεισούρα μου με έσωσε από τις ύπουλες ιώσεις… όχι, όχι, δε θα αρρωστήσω τώρα, δεν το επιτρέπω. Τα τελευταία χρόνια το μεγάλο μου απωθημένο ήταν τα ταξίδια στο εξωτερικό. Πάντα ένιωθα μειονεκτικά σε σχέση με τους φίλους μου και ζήλευα κρυφά που όλοι είχαν την ευχέρεια να ταξιδεύουν… κι εγώ πήγαινα το πολύ μέχρι το εξωτικό Ηράκλειο…  Απωθημένο μεγάλο. Τώρα έχω μπροστά μου το δεύτερο (ουάαααου) ταξίδι μου στο εξωτερικό. Και τί παράδοξο… είμαι τόσο αποστασιοποιημένη. Τόσο αδιάφορη. Γνωρίζοντας τον εαυτό μου, κανονικά τώρα θα τα είχα ξεσκονίσει όλα. Θα είχα μάθει και τις πιο ασήμαντες λεπτομέρειες για την πόλη που θα επισκεφθώ, όμως αυτή τη στιγμή με χαρακτηρίζει η πλήρης άγνοια. Ίσως και να είναι καλό. Ίσως τα δω όλα με καθαρό μάτι. Ξέρω, ξέρω πολύ καλά τι θα γίνει. Θα πάω και θα έρθω και όλα θα έχουν περάσει σαν όνειρο. Θα αρχίσω να το αποκωδικοποιώ βδομάδες, μήνες μετά. Θα αρχίσω να το εκτιμώ καιρό μετά. Έτσι έγινε και με το Λονδίνο. Το ταξίδι έγινε υπό αντίξοες κατά κάποιο τρόπο συνθήκες. Κι ενώ έλεγα ότι θα ήταν βουτηγμένο στην κατάθλιψη, κατέληξε να είναι σημείο αναφοράς. Μακάρι και τώρα να γίνει το ίδιο. Έστω και αν η επίδραση έρθει μήνες μετά.  Πόσο δύσκολο είναι να αξιοποιούμε τις εμπειρίες μας άμεσα, πόσο δύσκολο είναι να αντιληφθούμε τη σχετική τύχη μας να βιώνουμε κάποια πράγματα, πόσο εύκολο είναι να μας συνεπαίρνει η ροή των γεγονότων. Πόσο ανάγκη έχω να με συγκινήσει κάτι. Μέσα στη γενική απάθειά μου.

9 σχόλια:

function deleteComment(id) { if (confirm(“Θέλετε να διαγράψετε αυτό το σχόλιο;”)) { document.commentForm.id.value = id; document.commentForm.returnUrl.value = window.location.href; document.commentForm.submit(); } } το μέλος teaser  έγραψε… είναι πολύ (όμορφα) πυκνός ο λόγος σου και αυτή τη στιγμή αδυνατώ να τον αφομοιώσω όλον…κρατάω το τελευταίο… «η συγκίνηση κρύβεται σε μέρη που δεν το περιμένεις». Bon Voyage! Τετάρτη, 21 Φεβρουάριος 2007 03:45      το μέλος rolling soul  έγραψε… μάλλον για να απολαύσουμε κάτι ή μάλλον για να το καταλάβουμε πρέπει να κρατάμε μια απόσταση…άλλωστε είναι υπέροχη η έκπληξη του να σε συνεπάρει κάτι ενώ εσύ δεν το περιμένεις… Τετάρτη, 21 Φεβρουάριος 2007 04:14      το μέλος cornflake girl  έγραψε… Αχ, τι καλά! Μια κοπέλα απ’ το γραφείο πήγε Βερολίνο το προηγούμενο σ/κ και γύρισε πανευτυχής! Κι αν δεν νιώθεις ενθουσιασμένη ακόμα, όταν φτάσεις εκεί είμαι σίγουρη ότι η πόλη θα σε παρασύρει! Τετάρτη, 21 Φεβρουάριος 2007 15:31      το μέλος lydia  έγραψε… σε μισώ σε μισώ σε μισώ σε μισώ σε μισώ!!! να περάσεις υπέροχα που θα περάσεις, δηλαδή Τετάρτη, 21 Φεβρουάριος 2007 15:39      το μέλος michos  έγραψε… βρε, την κάνετε όλοι… που μας αφήνετε? να επιστρεψετε με εικονες για μοίρασμα. Τετάρτη, 21 Φεβρουάριος 2007 16:39      το μέλος teaser  έγραψε… Michos γιατί σκας? Θα μας ταξιδέψουν αργότερα με τις διηγήσεις τους! Ετοίμασε «βαλίτσες» και απλά περίμενε. CC ελπίζω κάποιος από την παρέα να έχει και digital camera να δούμε καμιά φωτογραφία! Τετάρτη, 21 Φεβρουάριος 2007 17:29      το μέλος vasia  έγραψε… τελεια cc! Κ καλυτερα που δεν το χεις προετοιμασει. Αφησε το Βερολινο να σε εκπληξει κ εξεπληξε το κ συ! Ενα “μπου!” ειναι το θεμα . Τωρα οσο για αυτο που λες στο τελος, καλο ειναι να μπορουμε να αντιλαμβανομαστε τις οποιες καταστασεις τη στιγμη που συμβαινουν. αλλα κ αν δε γινεται παντα αυτο, τοτε μενει το κατακαθι με γλυκια γευση σ’αυτην την περιπτωση. Τετάρτη, 21 Φεβρουάριος 2007 18:50      το μέλος cc  έγραψε… teaser, είμαι ο ορισμός του γιαπωνέζου τουρίστα… ελπίζω να μη με προδώσει η Nikkon! Από Τρίτη-Τετάρτη θα σας διηγηθώ όλες τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες! Προς το παρόν προσπαθώ να καταπολεμήσω το κωλο-κρύωμα.. Πέμπτη, 22 Φεβρουάριος 2007 14:07      το μέλος breeding_lilacs  έγραψε… ένα έχω να σου πω: το βερολίνο είναι ΤΕΛΕΙΟ. Η ενέργεια αυτού του τόπου! το νιώθεις πως την ώρα που βρίσκεσαι εκεί είσαι μέσα σε μία μήτρα κουλτούρας, βιώνεις την κυοφορία. Αν μπορούσα να μείνω μόνιμα για κάποιο διάστημα, θα το έκανα σίγουρα. Καλό ταξίδι!! Παρασκευή, 23 Φεβρουάριος 2007 02:50

Πωπω, για λίγο απουσίασα από αυτή τη διαδικτυακή παρέα και προσπαθώ τώρα να κάνω catch-up. Ωραίο το παιχνίδι της fevis. Αν και μέσα από 5 bullet points τι να πρωτομάθεις για τον άλλον? Εδώ τον εαυτό σου τον ξέρεις ανέκαθεν και πάλι κάθε τρεις και λίγο ανακαλύπτεις κάτι καινούργιο.. Ας δοκιμάσω να απαντήσω λίγο αυθόρμητα (όσο γίνεται δηλαδή..) 

1.                 Είμαι γεμάτη αντιφάσεις. Για τα περισσότερα πράγματα έχω δυο διαμετρικά αντίθετες απόψεις. Παιχνίδια της λογικής, ή συγκρούσεις μεταξύ λογικής και συναισθήματος. Μερικές φορές χάνομαι κι εγώ η ίδια στις αντιφάσεις αυτές.

2.                 Ξέρω και μπορώ να ζω μόνη, αλλά αποζητώ πολύ την επικοινωνία και την επαφή με τους ανθρώπους, αν τα στερηθώ μπορεί να μαραζώσω. Όταν είμαι στις καλές μου μπορώ να βρεθώ σε ένα άγνωστο χώρο και να γνωρίσω τους πάντες. (φυσικά αν έχω πιει κιόλας η διαδικασία γίνεται ακόμα πιο φυσικά κι εύκολα, αλλά μετά δε θυμάμαι ούτε ονόματα ούτε πρόσωπα)

3.                 Δε μπορώ να ζήσω χωρίς μουσική. Είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μου. Ακόμα κι όταν σα φοιτήτρια μέτραγα και την τελευταία δεκάρα, μπορεί να στερούμουν ρούχα ή εξόδους, την επίσκεψη στο Metropolis όμως δεν την έχανα με τίποτα. Θυμάμαι άπειρες μελωδίες και στίχους, δε συγκρατώ όμως τίτλους τραγουδιών και ονόματα συγκροτημάτων.

4.                 Κατά καιρούς με πιάνουν δημιουργικές μανίες και ζωγραφίζω πάνω σε ό,τι βρω μπροστά μου, πέτρες, ποτήρια, μπουκάλια, καθρέφτες κτλ. (χτες την «πλήρωσαν» κάτι πετραδάκια που είχα κουβαλήσει από τη Λευκάδα)

5.                 Γελάω πολύ και κλαίω πολύ. Μου είναι αδύνατο να συγκρατήσω τα συναισθήματά μου. Και είμαι μάλλον υπερβολική σε όλα. Θέλω να πω κι άλλαααα….. J 

Όσο για το ποιούς να προσκαλέσω… δεν ξέρω αν έχει μείνει κανείς.. μπήκα και λίγο καθυστερημένα στο παιχνίδι. Crower? PanosJee? Nirat? Gomena? Lydia?

12 σχόλια:

το μέλος michos  έγραψε… k0pelia… oloi autoi exoun idi proskalestei… telika oloi parousiazoume sxedon ta idia xaraktiristika, alla oloi eimaste isws kai diametrika antithetoi…. paraksena pragmata… Τρίτη, 20 Φεβρουάριος 2007 16:55      το μέλος vasia  έγραψε… κ πολυ καλα κανεις που δε συγκρατεις υα συναισθηματα σου cc! οταν νιωσεις την αναγκη να γελασεις γελασε κ οταν θες να κλαψεις κλαψε…Ειναι υγιες..Οσο για μουσικη, you know κ για λογικη κ συναισθημα, παντα υπαρχει αυτη η διαμαχη γαμωτο… Τρίτη, 20 Φεβρουάριος 2007 18:54      το μέλος lydia  έγραψε… πες μας κι άλλα! Τρίτη, 20 Φεβρουάριος 2007 20:47      το μέλος PanosJee  έγραψε… Metropolis ? What s that ? Torrents, shareaza & Copyleft βέβαια από μικρούς καλλιτέχνες που εκτιμώ θα τους στηρίξω με τον οβολό μου Τρίτη, 20 Φεβρουάριος 2007 21:20      το μέλος cornflake girl  έγραψε… 1 τικ, 2 τικ, 3 τετραπλό τικ με αστεράκια, 4 κενό, 5 τικ! Δεν πιάνουν τα χέρια μου καθόλου.. Τα μόνα που ξέρω να ζωγραφίζω είναι σπιτάκια, δεντράκια κλπ σε -άκια σαν τα παιδιά του νηπιαγωγείου.. Γι’ αυτό πάντα θαύμαζα αυτούς που μπορούν να ζωγραφίζουν και σκιτσάροντας δυο γραμμές αποτυπώνουν εικόνες.. Όσο για το 5, έχει την πλάκα του να είσαι drama queen, ειδικά όταν συμβαίνουν καλά πράγματα και νιώθεις τέλεια, αλλά όταν έρχονται τα άσχημα, άστα βράστα.. Τρίτη, 20 Φεβρουάριος 2007 21:36      το μέλος rolling soul  έγραψε… καλά για τη μαγειρική τίποτα; χαχαχα Τρίτη, 20 Φεβρουάριος 2007 23:09      το μέλος cc  έγραψε… vasia, τι να κάνω, είμαι πληθωρική ως προς τα συναισθήματά! panoJee, είναι που μου αρέσει η όλη διαδικασία αγοράς ενός γνήσιου cd. H χαρά μου είναι στη διαδρομή για το σπίτι να το ανοίξω και να διαβάσω το ένθετο! cornflake, μη φανταστείς ότι σκιτσάρω… η τέχνη μου είναι αφηρημένη… όπως κι εγώ! rolling, την προηγούμενη εβδομάδα έφτιαξα κεφτεδάκια γεμιστά με φέτα, και κοτόπουλο με πορτοκάλι στο φούρνο. Αυτή τη βδομάδα όμως ήρθε “ανθρωπιστική βοήθεια” από το νότο… Τετάρτη, 21 Φεβρουάριος 2007 00:38      το μέλος rolling soul  έγραψε… κοίτα παλιοδίδυμε…δεν κάνουν τέτοιες περιγραφές σε έναν εργάνη…. Τετάρτη, 21 Φεβρουάριος 2007 01:02      το μέλος cc  έγραψε… παλιοδίδυμε, εσύ με προκάλεσες!!!! Τετάρτη, 21 Φεβρουάριος 2007 01:07      το μέλος i gomena tu xuzuri  έγραψε… ax moiazume toso poly. periego! san na exeis ena komati mu Τετάρτη, 21 Φεβρουάριος 2007 02:30      ο επισκέπτης c έγραψε… έχω μείνει πραγματικά με το στόμα ανοιχτό..εκτός από το 4, που είμαι τελείως άχρηστη, τα άλλα αρχίζω και απορώ μήπως τελικά τα έγραψα εγώ?πολύ χαίρομαι που υπάρχουν και άλλοι τελικά! νόμιζα πως ήμουν μόνο εγώ τόσο “ανώμαλη”.. Πέμπτη, 22 Φεβρουάριος 2007 22:06      το μέλος cc  έγραψε… c, σε ευχαριστώ που εμμέσως πλην σαφώς με είπες ανώμαλη! ) είναι που εγώ είμαι cc κι εσύ c, γι’αυτό μοιάζουμε! Τετάρτη, 28 Φεβρουάριος 2007 18:51

Θυμήθηκα ένα όνειρο που είχα όταν ήμουν πιο μικρή. Λάθος, μια φαντασίωση θα έλεγα καλύτερα. Πως ένα πρωί ξυπνούσα και η πόλη ήταν άδεια. Ο κόσμος όλος ήταν άδειος. Άδειος από ανθρώπους. Οι άνθρωποι είχαν ανεξήγητα εξαφανιστεί. Τότε λοιπόν έβαζα πατίνια στα πόδια μου κι άρχιζα να τρέχω στους δρόμους, να τρέχω, να τρέχω. Τα αυτοκίνητα παρατημένα, οι δρόμοι άδειοι, και μια ησυχία εκκωφαντική. Μόνο εγώ να τρέχω με τα πατίνια μου, να νιώθω τον αέρα στο πρόσωπό μου και να είμαι χαρούμενη. Να τρυπώνω στα στενά, να περνάω πάνω από γέφυρες και ανισόπεδους κόμβους, να μην κουράζομαι και να μη συναντάω κανένα εμπόδιο. Κάπου (πού όμως?) ήξερα ότι έχει μείνει άλλος ένας άνθρωπος. Φορούσε κι αυτός πατίνια κι έτρεχε. Κι ίσως κάποτε συναντιόμασταν. 

Πατίνια δεν απέκτησα ποτέ (ευτυχώς γιατί μάλλον θα κατέληγα στο ΚΑΤ). Κι επίσης η πόλη ποτέ δεν άδειασε. Την φαντασίωση όμως καμιά φορά συνεχίζω να την αναπαράγω. Κι ας μεγάλωσα.

14 σχόλια:

το μέλος teaser  έγραψε… ευτυχώς το παιδί μέσα μας δεν μεγαλώνει ποτέ…μπορεί η πόλη να μην άδειασε…και τα πατίνια απλά να έγιναν bob σφουγγαράκης!… εύχομαι να βρεις αυτό που ψάχνεις. Τετάρτη, 14 Φεβρουάριος 2007 16:58      το μέλος rolling soul  έγραψε… καμιά φορά παίρνουμε τόση φόρα με τα πατίνια μας που μπορεί να περνάμε δίπλα και από αυτόν που έχει μείνει και να μην τον παίρνουμε χαμπάρι… Τετάρτη, 14 Φεβρουάριος 2007 17:13      το μέλος anastasia  έγραψε… χρειάζεται χρόνος για να αδειάσει η πόλη..και ίσως να χρειάζονται επισκευή τα πατίνια του…όταν είναι όλα έτοιμα, τότε θα σου έρθει η έμπνευση να αγοράσεις κι εσύ πατίνια..και μόνο τότε θα καταλάβεις ότι έπρεπε να περιμένεις..αλλά μην σταματάς να ονειρεύεσαι! Τετάρτη, 14 Φεβρουάριος 2007 17:19      το μέλος vasia  έγραψε… Οταν βρεις αυτον τον καποιον, ξαφνικα η πολη αδειαζει κ αισθανεσαι οτι φορας πατινια… Τετάρτη, 14 Φεβρουάριος 2007 19:07      το μέλος michos  έγραψε… to olo thema einai nomizw pws theleis na vreis auton… lew egw twra! Τετάρτη, 14 Φεβρουάριος 2007 19:18      το μέλος i gomena tu xuzuri  έγραψε… exo faei treis mines sto krevati apo atyxima me patinia…k imun k kali…asxeto omos afto. to oneiro einai oi adeioi dromoi i to paidi me ta patinia? Τετάρτη, 14 Φεβρουάριος 2007 21:03      το μέλος cornflake girl  έγραψε… Τι όμορφη εικόνα.. Αχ, βρε cc.. Ελπίζω σύντομα να βάλεις τα πατίνια σου και να βρεις αυτόν τον κάποιον να τρέχετε μαζί.. Τετάρτη, 14 Φεβρουάριος 2007 22:33      το μέλος PanosJee  έγραψε… Αυτό είναι σκηνικό θρίλλερ: 28 Μέρες (με μουσική Godspeed) και το cult ελληνικό “Το κακό” (με ζόμπι και τα 2) Πέμπτη, 15 Φεβρουάριος 2007 00:28      το μέλος cc  έγραψε… κι εγώ δεν ξέρω πώς ακριβώς να την αποκωδικοποιήσω… Ίσως (επηρεασμένη και από το Λαβύρινθο του Πάνα), όταν δε μας κάνει η πραγματικότητα που ζούμε, να φτιάχνουμε μια άλλη για να δραπετεύουμε. Πάντως τώρα που το ξανασκέφτομαι, καθόλου εγωκεντρική φαντασίωση. Εξαφανίζονται όλοι ως δια μαγείας και μένω εγώ!!! τι ψώνιο… χαχαχα! Πέμπτη, 15 Φεβρουάριος 2007 01:29      ο επισκέπτης lostre έγραψε… Αυτό το όνειρο το έχω δει εκατομμύρια φορές αλλά σε μικρή ηλικία. Η διαφορά είναι πως εγώ δεν έτρεχα με πατίνια αλλά, παρόλα αυτά, με ιλιγγιώδη ταχύτητα, που όπως είπες+συ δεν με σταμάταγε κανένα εμπόδιο. Αυτός ο άλλος ένας άνθρωπος στην δική μου περίπτωση ήταν ακριβώς πίσω μου και με κυνηγούσε, ήταν η απειλή μου δηλαδή.Για να ξεφύγω απ’αυτόν έτρεχα έτσι+πάντα κατέληγα σε έναν γκρεμό, όπου είχα τις εξής 2 επιλογές:ή να βουτήξω στη λαμπυρίζουσα θάλασσα που απλωνόταν κάτω απ΄τον γκρεμό με τον κίνδυνο να γκρεμοτσακιστώ(στην κυριολεξία!!)ή να αφεθώ στα χέρια του “κυνηγού” μου.Κοιτούσα μια μπροστά μου την εκθαμβωτική απ΄τη γυαλάδα θάλασσα+μια τον άνθρωπο που όλο και πλησίαζε.Ποτέ δεν έμαθα τι απόφαση πήρα τελικά.Πάντα ξυπνούσα σε αυτό το σημείο. Τώρα που μεγάλωσα, πιάνω τον εαυτό μου να αμφιταλαντεύεται κατ’αυτόν τον τρόπο ουκ ολίγες φορές.Μόνο που τώρα αυτό γίνεται στον ξύπνιο μου…και η απόφαση επιβάλλεται, καθώς είναι ζωτικής σημασίας όπως στο όνειρο.Και δυστυχώς, δεν μπορώ απλά να ξυπνήσω για να αποφύγω τα δύσκολα… cc πολύ όμορφο post, μου ξύπνησες εκείνο το παιδί, το είχα ξεχάσει… Παρασκευή, 16 Φεβρουάριος 2007 18:48      το μέλος MissingPage  έγραψε… Αυτη η πολη δυστυχως δεν θα αδειασει ποτε…για αυτο και εμενα το ονειρο μου ειναι καποια στιγμη να την αφησω εγω πισω μου… οσο για τα πατινια… θελουν προσοχη οχι για να μην πεσεις…αλλα γιατι οταν εισαι αρχαριος κοιτας κατω…και χανεις ολα τα αλλα γυρω σου! Παρασκευή, 16 Φεβρουάριος 2007 22:44      το μέλος grace  έγραψε… Bale patinia- bges e3w stous dromous 4.00 to prwi meta3u Deuteras kai Triths kai pou 3ereis mporei na ton sunathseis… Σάββατο, 17 Φεβρουάριος 2007 16:36      το μέλος cc  έγραψε… grace, κυκλοφορούν εκείνη τη συγκεκριμένη ώρα κι άλλοι ονειροπαρμένοι με πατίνια? κάτι θα ξέρεις… Σάββατο, 17 Φεβρουάριος 2007 21:29      το μέλος grace  έγραψε… kai na mhn ton petuxeis, nomizw oti 8a xei plaka na prospa8hseis na anaparageis auto pou toso polu exeis oneireutei,,, kai an den katsei -toulaxiston 8a pe8aneis sto gelio kai 8a xeis mia istoria gia ta eggonia,,, Δευτέρα, 19 Φεβρουάριος 2007 12:08

Έχουν πέσει πολύ οι ρυθμοί μου. Τα πάντα τα κάνω αργά και νωχελικά. Η απραξία φέρνει αδράνεια. Ακόμα και τα λίγα που έχω να κάνω τα αναβάλλω, τα αναβάλλω… δεν με πιέζει τίποτα. Δεν το έχω συνηθίσει αυτό. Ίσως τελικά να κουβαλάω ένα είδος μαζοχισμού και να μου αρέσει το τρέξιμο. Κι έπειτα είναι και αυτός ο ανάδρομος Ερμής (μην κράξετε… πολύ), που πας να κάνεις κάτι και δε σου βγαίνει με τίποτα. Πας να στείλεις ένα sms και καταλήγεις να έχεις γράψει έκθεση ιδεών αποσπασματικά και πάλι να μη συνεννοείσαι.

Η διάθεσή μου έχει γίνει ασανσέρ. Πότε είναι στο ρετιρέ, πότε πιάνει υπόγειο. Μετά κάπου στη μέση. Απροειδοποίητα και αψυχολόγητα αλλάζει όροφο. Κουράστηκα με το ανέβα – κατέβα. Μείνε πουλάκι μου για λίγο κάπου σταθερά. Δε μπορώ να προσαρμόζομαι κάθε τρεις και λίγο. Και αυτοί οι φίλοι μου, πόση ακόμα κατανόηση να δείξουν?

Ο παλιμπαιδισμός καλά κρατεί. Αγόρασα μια γαλάζια ομπρέλα (η προηγούμενη μου χάλασε μετά τον καφέ στο Τα τα τα, νά’ναι καλά μια ψυχή που μοιράστηκε τη δική της μαζί μου). Η γαλάζια ομπρέλα έχει γύρω γύρω κάτι άσπρα χαζά προβατάκια. Α! Κι έναν κακόβουλο λύκο μεταμφιεσμένο σε πρόβατο. Επίσης το ταβάνι μου κοσμεί από το  Σάββατο ο Bob. Ο Σφουγγαράκης ντε! Τον αγόρασα για να ευθυμήσω την προσφάτως χωρισμένη φίλη μου Ε. (έχει πέσει επιδημία), αλλά αυτή τον απαρνήθηκε γιατί ντράπηκε να τον κουβαλάει. Αποδείχτηκε ωστόσο φοβερή γκομενοπαγίδα. Από το μοναστηράκι μέχρι την ομόνοια, δεν πέρασε αυτοκίνητο με άρρενες επιβάτες που να μη σταματήσει για να κάνει τα σχετικά πειράγματα. Κορίτσια, ξεχάστε ψηλοτάκουνα, κομμωτήρια, μίνι, make-up κτλ. Ένας φουσκωτός Bob δεμένος στον καρπό σας, είναι αρκετός για τη βραδυνή σας εμφάνιση. Εγγυημένα αποτελέσματα.

  Υ.Γ. Ας μου δείξει κάποιος τον διακόπτη off για το ασανσέρ! 

Υ.Γ.2 κλαψ, δεν βρήκα τελικά πρόσκληση για Gotan… vasia, θα πας ε? Σε ζηλεύω… αλλά έχω και ένα Βερολίνο μπροστά μου και δε με παίρνει..

18 σχόλια:

το μέλος vasia  έγραψε… Να σου πω, κ το ασανσερ εχει τη χαρη του, αρκει να μην το χρησιμοποιεις κ παρα πολυ συχνα… Κ να σου πω, τα ασανσερ δεν εχουν off :Ρ. Οσο για Bob σφουγγαρακη, τα συγχαρητηρια μου! χιχι! Το βλεπω απο περσι. (αν δεν ειναι φουσκωτος, αλλα λουτρινος, ειναι το ιδιο αποτελεσματικος?!) Οσο για Gotan, ασε cc, ασε…Ηθελα τοσο πολυ να παω, αλλα κανείς απ’την παρεα δεν ειναι τοσο φαν ωστε να δωσει εστω 45 ευρω…Ασε, παρολιγο να πω στη μαμα μου, αλλα κρατηθηκα. Εχω σκασει σου λεω.Στο τσακ ειμαι να παω μονη μου…(αλλα μπα..) ρος το παρον ακουω τα λαλα τους στο pc μου.. Δευτέρα, 12 Φεβρουάριος 2007 22:23      το μέλος vasia  έγραψε… ..Ασε σου λεω…Ασε… (αυτα ειναι προβληματα) Δευτέρα, 12 Φεβρουάριος 2007 22:25      το μέλος k_gerax  έγραψε… @cc: Δεν υπαρχει διακοπτης για το off! Δεν υπαρχει καν ασανσερ! Ολα ειναι στο μυαλο μας..Μπορα ειναι και θα περασει. @vasia: Μη μασας και πηγαινε. Το καλοκαιρι δεν εβρισκα παρεα για Iggy Pop και πηγα χαλαρα μονος.. Δευτέρα, 12 Φεβρουάριος 2007 22:46      το μέλος vasia  έγραψε… Μπα..Δεν μπορω μονη μου να παω μωρε..Δε θα το ευχαριστηθω κιολας..Δεν μπορω.. Εδω ουτε σινεμα δεν παω μονη μου. Εδω που τα λεμε, ουτε dvd δεν μπορω να δω μονη μου τωρα τελευταια :-S.. Δεν ξερω γιατι. Δευτέρα, 12 Φεβρουάριος 2007 23:07      το μέλος teaser  έγραψε… ΚΑΤΑΡΧΗΝ να χέσω την παρατηρητικότητα σας! Τα ασανσέρ έχουν κουμπί STOP και όχι οff. Πάτα λοιπόν το STOP και μετά άνοιξε και τον διακόπτη με το κουδούνι. Θα έχω βάλει κοντά κάτι τζόβενα που θα σκοτωθούν να έρθουν να σε σώσουν (θα τους έχω δώσει φωτογραφία σου πριν, το βιογραφικό σου και αποσπάσματα από το blog σου ). Εγγυημένη μέθοδος! Δευτέρα, 12 Φεβρουάριος 2007 23:11      το μέλος teaser  έγραψε… και τώρα το σοβαρό μου (δίδυμος δεν λέτε?)…καταρχήν Vasia δεν μπορείς να εξασφαλήσεις μία πρόσκληση και για την cc και να πάτε παρεούλα και να περάσετε γαμάτα? CC γλυκειά μου, been there done that…όταν πιάσεις δουλειά θα κλείσει το ασανσέρ και θα έχεις πολληηηηηηηή σκάλα να ανέβεις Ξεσαπιλέξ! Τώρα! Δευτέρα, 12 Φεβρουάριος 2007 23:14      το μέλος vasia  έγραψε… χαχαχαα!Ξεσαπιλεξ!! (καιρο ειχα ν’αρχισω ετσι σχολιο μου) Δεν εχω προσκληση δυστυχως ουτε για μενα..Κανονικα θα πηγαινα. Διαφορετικα, πολυ ευχαριστως να την εδινα! Δευτέρα, 12 Φεβρουάριος 2007 23:20      το μέλος cornflake girl  έγραψε… Δες το θετικά (ναι, όταν ήμουν μικρή διάβαζα Πολυάννα).. Θα μπορούσες να έχεις κολλήσει στο υπόγειο! Επομένως, μια χαρά η εναλλαγή, non? Δευτέρα, 12 Φεβρουάριος 2007 23:31      το μέλος DonnaBella  έγραψε… Το μονο καλο γλυκουλα μου, αμα πιασει πατο το ασανσερ, μετα θα ξανανεβει. Αποδεδειγμενα. Και η αδρανεια κατα καιρους καλη ειναι. (και τρεχω ναπαρω spongebob αμεσως!). Δευτέρα, 12 Φεβρουάριος 2007 23:40      το μέλος michos  έγραψε… oti anevainei, katevainei. do not worry. allwste tha vreis douleia kai ola tha ginoun opws kai prin : aforita flat… bob, the paw mia…. einai kai pou den exw TV kai den exw dei poly, alla apo to ligo, de dilwnw fan! Τρίτη, 13 Φεβρουάριος 2007 01:17      το μέλος PanosJee  έγραψε… το να πας μόνος σου σε μια συναυλία είναι λίγο πρόκληση αλλά όταν το κάνεις είναι σα να κάνεις παρέα στον εαυτό σου. Ισως γνωρίσεις πιο εύκολα κόσμο αλλά δεν είναι εκεί το θέμα. Πας για σένα και για να αφοσιωθείς στη μουσική που θες να ακούσεις. Μετά από το να πάω με παρέα σε jazz έχω πεθυμήσει να πάω μόνος μου και να χαθώ στη μουσική (βέβαια μόνος μου στο μπαρ αλλά φίλος στην ορχήστρα) Τρίτη, 13 Φεβρουάριος 2007 02:42      το μέλος rolling soul  έγραψε… πρώτον υπάρχει και διακόπτης off σε πολλά ασανσέρ…αλλά το θέμα δεν είναι εκεί…γιατί μετά αναγκαστικά θα πηγαίνεις από τα σκαλοπάτια…κάποια στιγμή -μόλις περάσει και ο ανάδρομος- θα ξυπνήσεις ένα πρωί και δεν θα έχεις ανάγκη ούτε ασανσέρ ούτε σκαλοπάτια…θα ανοίξεις την ομπρέλλα με τα προβατάκια και θα χυθείς πετώντας στην πόλη… Τρίτη, 13 Φεβρουάριος 2007 03:07      το μέλος spacepuke  έγραψε… sigoura den einai parigoria..alla that makes two of us.. Τρίτη, 13 Φεβρουάριος 2007 04:12      το μέλος teaser  έγραψε… rolling soul μου έχεις κάνει και σε επισκευές ανελκυστήρων?:P Τρίτη, 13 Φεβρουάριος 2007 04:15      το μέλος cc  έγραψε… vasia, εγώ λέω να πας… στους depeche ο καλός μου προτίμησε να μείνει με την παρέα του αντί να έρθει μαζί μου μπροστά (εγώ λόγω ύψους δεν έβλεπα παρά μόνο τους προβολείς), κι έτσι ήμουν μόνη μου ουσιαστικά στη συναυλία. Και ήταν τέλεια! Εγώ και η μουσική.. @teaser, εσένα πρέπει να σε προσέχω. Με κρατάς στο χέρι! Τρίτη, 13 Φεβρουάριος 2007 14:28      το μέλος cc  έγραψε… άντε… πότε θα βρέξει να ανοίξω την ομπρέλα μου??? πριν φάει ο λύκος τα πρόβατα. Τρίτη, 13 Φεβρουάριος 2007 14:29      το μέλος teaser  έγραψε… σιγά μην σε έχω και στο πόδι ρε cc Τρίτη, 13 Φεβρουάριος 2007 14:44      το μέλος nastazia  έγραψε… Αχ κι εμένα έτσι είναι η διάθεσή μου:μια πάνω,μια κάτω.Απο τη μια στιγμή στην άλλη.Μόνο που εμένα δεν πιάνει μεσαίους ορόφους.Αν βρεις πώς σταματάει ενημέρωσέ με… Τρίτη, 13 Φεβρουάριος 2007 16:38

Σήμερα τα ξημερώματα στο ταξί με τη Μ., πρώτη στάση σπίτι της, μετά στο δικό μου. Η γειτονιά της είναι η καταραμμένη γειτονιά. Είχα κλειστά τα μάτια στο μεγαλύτερο κομμάτι της διαδρομής, γιατί είχα περίεργα déjà vu πως ήμουν πίσω του στη μηχανή, ήμουν σφιγμένη πάνω του και γυρνούσαμε από την παρασκευιάτικη έξοδό μας. Μετά τα άνοιξα για να καθοδηγήσω τον ταξιτζή και είδα την ανηφόρα. Που οδηγεί σπίτι του. Την ανηφόρα που φοβόμουν… για κάποιο περίεργο λόγο έχω ανηφορο-φοβία. Άλλοι φοβούνται τα ύψη – τα λατρεύω – άλλοι το σκοτάδι κι εγώ τις απότομες ανηφόρες. Έχω την αίσθηση ότι ο δρόμος απλά θα με αποβάλλει και θα κατρακυλίσω προς τα πίσω. Σφίκτηκε για λίγο το στομάχι μου αλλά με επανέφερα στην τάξη. Γύρισα σπίτι και περίμενα να γίνει κάτι. Κάτι. Κάτι? Τί? Τίποτα. Δε με έπαιρνε ο ύπνος κι αφουγκραζόμουν τα γουργουρητά από τα σκουπιδιάρικα. Μερικές φορές νιώθω γυμνή κι ας είμαι ντυμένη, νιώθω να κρυώνω και ας είμαι σκεπασμένη, νιώθω πως φοβάμαι κι ας ξέρω πως είμαι ασφαλής, μερικές φορές νιώθω μόνη. Κι ας ξέρω πως είναι επιλογή μου. Μερικές φορές.

8 σχόλια:

το μέλος teaser  έγραψε… Για τις παλιές αγάπες μη μιλάς στα πιο μεγάλα θέλω κάνουν πίσω δεν άντεξαν μαζί και χάθηκαν μακριά κρύφτηκαν στις σπηλιές χαμένων παραδείσων Κυριακή, 11 Φεβρουάριος 2007 14:28      το μέλος vasia  έγραψε… ..Μερικες φορες νιωθεις να σε εκσφενδονιζουν κατι ανηφορες κ ας ξερεις πως ειναι κατηφορες… Κυριακή, 11 Φεβρουάριος 2007 14:35      το μέλος cornflake girl  έγραψε… Αχ, βρε cc.. Κι εγώ ήμουν χτες σε μια καταραμένη γειτονιά.. Δεν ξέρω πότε θα σταματήσει να σφίγγεται το στομάχι μου… Κυριακή, 11 Φεβρουάριος 2007 15:37      το μέλος teaser  έγραψε… φάε του σκασμού για να μην έχει χώρο να σφιχτεί πια…χτύπα και μερικές ρακιές και είσαι super Κυριακή, 11 Φεβρουάριος 2007 16:18      ο επισκέπτης M. έγραψε… to pes kai esi…Merikes fores! Κυριακή, 11 Φεβρουάριος 2007 21:47      το μέλος teaser  έγραψε… εντάξει ρε Μ. αν δεν το ρίξουμε και λίγο στην πλάκα θα κόψουμε φλέβες…εκτός αν θες να δεις το blog μου να είναι τίγκα στο αίμα…. Κυριακή, 11 Φεβρουάριος 2007 23:20      το μέλος xHnA*  έγραψε… ax reee…!pare mia aggalia………..(molis agaliasa ton pc mu se iketevw na to ektimhseis yati niwthw polu paraksenh)pwpw glykuli mu,elpizw h zwh su naxei mono kathforares kai eftheies kai ade kai kamia strofh!!pote pote pote anhfores.kala,isws kana-dyo,alla pada tha ksereis pws apthn allh thaxei kathfora:) Δευτέρα, 12 Φεβρουάριος 2007 13:28      το μέλος cc  έγραψε… ναι Μ., μερικές φορές… γιατί αλλιώς τώρα ή θα είχα πουντιάσει από το κρύο, ή θα είχα φουντάρει. xHnA, ευχαριστώ για την διαδικτυακή αγκαλίτσα! ντάξει, καλές και οι ανηφόρες. Μόνο τις απότομες φοβάμαι! Δευτέρα, 12 Φεβρουάριος 2007 20:38

Βρίσκεσαι στην πλατεία των λιονταριών. Εκεί όπου αναμειγνύονται η φινέτσα των Ενετικών χτισμάτων, με την τσίκνα από τα πιο διάσημα σουβλατζίδικα της πόλης – σουβλάκι με γιαούρτι, ποτέ με τζατζίκι – , η βουή από τον κάθετο δρόμο, τον πιο εμπορικό και ακριβό με όλες τις σικ νεόπλουτες κυρίες που κουβαλάνε τσάντες με μάρκες που μέχρι χτες δεν είχαν καν ακουστά. Αρχίζεις να παίρνεις την κατηφόρα του αυγουστιάτικου δρόμου που πολύ σοφά πλέον έγινε πεζόδρομος και στα δεξιά σου βλέπεις ένα επιβλητικό, μεγαλόπρεπο κτίριο: η Loggia. Άλλοτε χαρτοπαιχτική λέσχη των ευγενών Ενετών, τώρα πια το δημαρχείο του μεγάλου Κάστρου. Κατηφορίζεις κι άλλο και θαυμάζεις τα λίγα νεοκλασσικά κτίρια που απέμειναν να θυμίζουν αλλοτινά αισθητικά μεγαλεία (που πέρασαν ανεπιστρεπτί), και τα οποία φιλοξενούν πια το ένα δίπλα στο άλλο υποκαταστήματα όλων των τραπεζικών ιδρυμάτων της χώρας μας. Για όσα δεν ενδιαφέρθηκε το χρηματοπιστωτικό μας σύστημα, έχουν ξεμείνει ερειπωμένα, στοιχειωμένα, ετοιμόρροπα, με ταμπέλες που σε προειδοποιούν ότι περνάς με δική σου ευθύνη. Προχωράς λίγο ακόμα και στα δεξιά σου θα αντικρύσεις την πιο αρχοντική και περίτεχνη εκκλησία που έχεις δεί ποτέ. Ένα πραγματικό μνημείο τέχνης, με τα πολύχρωμα βιτρώ και τις δαντελωτές λεπτομέρειες. Τη μέρα λουσμένο στο φυσικό φως, το βράδυ φωτισμένο απόκοσμα. Ο Άγιος Τίτος. Λίγα βήματα ακόμα να βγείς στην ευθεία και θα την δεις. Η Θάλασσα. Στο βάθος του αυγουστιάτικου δρόμου προβάλλει η θέα της Θάλασσας. Το χειμώνα πιο όμορφη από ποτέ. Φουρτουνιασμένη, γκρίζα, άγρια, αφιλόξενη. Αφρίζει καθώς πέφτει ορμητικά στο λιμενοβραχίονα και σπάει σε χιλιάδες μικρές σταγόνες. Και σου θυμίζει ότι βρίσκεσαι σε νησί, κι αν θυμώσει θα σε αποκλείσει από την υπόλοιπη χώρα. Εκεί είναι το μικρό λιμάνι που φιλοξενεί τα καΐκια και τις βαρκούλες, όλες με ονόματα θαλασσινών αγίων, ερωμένων, συζύγων και θυγατέρων. Φύλλακας του λιμανιού και ορόσημο της πόλης το ενετικό κάστρο. Με τους πέτρινους σκαλιστούς λέοντες στις πύλες του, τις αχρηστες πια πολεμίστρες και τα υγρά, σκοτεινά δωμάτιά του. Φιλοξενεί μόνιμα τα φαντάσματα σαρακηνών κουρσάρων και άλλων επίδοξων κατακτητών αυτού του τόπου. Κι όσο κι αν το αλμυρό σαράκι ροκανίζει λίγο λίγο τα θεμέλιά του, αυτός αγέρωχος συνεχίζει αγόγγυστα το έργο που του ανατέθηκε πριν τόσα χρόνια.  Επιπλέον καλωσορίζει τους καθημερινούς διαβάτες της λεωφόρου By-Pass, όπως ανεπίσημα ονομάστηκε ο λιμενοβραχίονας. Εκεί όπου ανάμεσα στους καρδιοπαθείς σουλατσάραμε κι εμείς στα μαθητικά μας χρόνια κάτι ξάστερες νύχτες του καλοκαιριού… βάζοντας στοιχήματα ποιόν θα κουκουλώσει κάποιο αδέσποτο κύμα στο μοναδικό απροστάτευτο σημείο της διαδρομής. Αντικρυστά είναι τα νεώρια, παλιοί ταρσανάδες, πελώρια, με μεγάλες στοές που στην οροφή τους φιλοξενούν εφηβικά ζευγαράκια που αναζητούν μια απόμερη γωνιά στην πολύβουη πόλη. Είναι μια άσχημη πόλη, κατά γενική ομολογία, με πολλά όμως όμορφα σημεία. Είναι η πόλη που με γέννησε και αγαπώ να μισώ, ή μάλλον, μισώ να αγαπώ. Με όλα τα αρνητικά της, είναι μια πόλη που βλέπει στη Θάλασσα. Και η Θάλασσα είναι Ελευθερία. Είναι ταξίδι. Είναι έρωτας. Μερικές φορές μου λείπει η Θάλασσα… κι αν την αντικρύσσω μετά από καιρό νιώθω λύτρωση.  

υ.γ. φοβάμαι πως σήμερα έγινα πολύ μελό..

13 σχόλια:

το μέλος cornflake girl  έγραψε… Τι όμορφη περιγραφή.. Να προτείνω soundtrack? “Θάλασσα μάνα, αλμύρα μου εσύ, γαλάζια μοίρα, για παραμάνα στον ώμο χρυσή τον ήλιο πήρα, θάλασσα μνήμη, μαύρο μου ασήμι, παρ’την καρδιά μου και κάντην νησί, του ανέμου αγρίμι..” Πέμπτη, 8 Φεβρουάριος 2007 02:21      το μέλος Tio  έγραψε… Ti na po? Kai mono i epilogi ton Smiths me exei steilei, alla solareis apisteyta kai mou aresei. Keep it up this way…boy! Still ill! Πέμπτη, 8 Φεβρουάριος 2007 03:12      το μέλος nastazia  έγραψε… Γι’αυτό δε μου αρέσει η Αθήνα.Νιώθω να πνίγομαι όταν ξέρω ότι κανένας δρόμος δε θα με οδηγήσει στη θάλασσα…Πολύ ωραίο κείμενο… Πέμπτη, 8 Φεβρουάριος 2007 05:18      το μέλος rolling soul  έγραψε… επειδή έκανα φαντάρος εκεί…πέρασα έναν από τους καλύτερους Απρίλιους της ζωής μου…εσύ τότε θα ήσουν με κοτσιδάκια…είναι μια άσχημα πόλη με γοητευτικά σημάδια του χρόνου στο πρόσωπό της…..η άνοιξη ήταν τόσο γλυκιά,αβίαστα σε έπαιρνε μαζί της…αα είχε και πολύ ωραίες γυναίκες…. Πέμπτη, 8 Φεβρουάριος 2007 05:32      το μέλος teaser  έγραψε… ήσουν φαντάρος γι αυτό σου φαινόντουσαν ωραίες..χεχεχε..πλάκα κάνω φυσικά..ναι η κρήτη είναι ωραία αν και δεν έχω πάει σε πολλά μέρη (Ηράκλειο, Σητεία)…οι γυναίκες εντυπωσιακές επίσης and they go for it! τέτοιο καμάκι δεν μου έχουν κάνει σε άλλο μέρος της Ελλάδας!:P Πέμπτη, 8 Φεβρουάριος 2007 12:48      το μέλος michos  έγραψε… ela kale, min anisixeis gia to melo. ama de ginoume edw, pou tha ginoume. apolutws prepon!!!! how’s your job-hunting turning out? Πέμπτη, 8 Φεβρουάριος 2007 15:57      το μέλος cc  έγραψε… micho: νομίζω ότι έφαγα “πόρτα” από την καφετέρια της γειτονιάς μου.. επίσης πήγα σε ενα ιντερβγιου τη Δευτέρα το οποίο πήγε σχετικά καλά, και η θέση είναι αρκετά ενδιαφέρουσα, αλλά είναι πολλοί οι υποψήφιοι και ξέρεις πόσο χρονοβόρρες είναι αυτές οι διαδικασίες.. θα δείξει υποθέτω… Πέμπτη, 8 Φεβρουάριος 2007 17:30      το μέλος vasia  έγραψε… “αγαπώ να μισώ, ή μάλλον, μισώ να αγαπώ” nice ωραια τα περιγραφεις cc! (ξεψασε να ανφερεις τις μπουγατσες στην πλατεια, αλλα οκ!) Οσο για το interwiew ευχομαι καλα αποτελεσματα! Πέμπτη, 8 Φεβρουάριος 2007 18:30      το μέλος lydia  έγραψε… πολύ όμορφο! Πέμπτη, 8 Φεβρουάριος 2007 18:52      το μέλος CROWER  έγραψε… ανακαλύπτω με συγκίνηση ότι καταγόμαστε απο την ίδια πόλη. Ωραία την περιγράφεις, είναι όμορφη όποιος δεν έχει ζήσει εκεί δεν το καταλαβαίνει με την πρώτη αλλά είναι τελικά. Την νοσταλγώ και εγώ καμιά φορά. Παρασκευή, 9 Φεβρουάριος 2007 11:22      το μέλος cc  έγραψε… αααχ… πατριωτάκι! λες να ήμασταν και συμμαθητές?? μπα? Παρασκευή, 9 Φεβρουάριος 2007 16:25      το μέλος CROWER  έγραψε… δεν ξέρω λές; Παρασκευή, 9 Φεβρουάριος 2007 16:45      το μέλος cc  έγραψε… me, καπετανάκειο! you? Παρασκευή, 9 Φεβρουάριος 2007 16:52

Επιτέλους μια συννεφιασμένη μέρα. Δεν είναι βέβαια Κυριακή για να την κάνουνε τραγούδι. Αλλά επιτέλους λίγο γκρίζο στον ουρανό. Όσο κι αν αγαπάω τη μεσογειακή λιακάδα, ήταν άρρωστος ο ήλιος των προηγούμενων ημερών. Απατηλός και άκαιρος. Ρίξε μια σταγόνα ουρανέ. Δρόσισέ μας. Ξέπλυνε τους δρόμους μας. Διώξε τη σκόνη που έχει κατακαθίσει στη γή και ασφυκτιά.

Κι επιτέλους, πώς να μελαγχολήσει κανείς αξιοπρεπώς όταν ο ήλιος έξω λάμπει μεγαλόπρεπος?

10 σχόλια:

το μέλος teaser  έγραψε… and I am feelingggggggg blueeeeeeee…. Παρασκευή, 2 Φεβρουάριος 2007 16:15      το μέλος michos  έγραψε… 8ea!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Παρασκευή, 2 Φεβρουάριος 2007 16:24      το μέλος i gomena tu xuzuri  έγραψε… a ego den exo provlima. melagxolo k katakalokairo. GIATI OMOS PREPEI NA EISAI MONIMOS DOWN? ELA KOPELIA. kale stamatiste k eseis na tis lete na einai down! ti adres thee mu… Παρασκευή, 2 Φεβρουάριος 2007 17:17      το μέλος teaser  έγραψε… ρε άστην κοπέλα! ώχουυυυυυ! θα ανέβει όποτε το επιτρέψουν οι περιστάσεις! αμάν!επειδή δηλαδή είσαι εσύ uplifted με τον Ryan πρέπει να είναι και η cc?:P (Sissy από δω και στο εξής θα σε λέω ΨΨ γιατί γράφω ελληνικά και ξεχνάω να τα αλλάξω για να γράψω το nick σου ) Παρασκευή, 2 Φεβρουάριος 2007 17:55      το μέλος vasia  έγραψε… Οχι ρε παιδια συννεφιααα..Δεν την μπρω καθολου..με καταρρακωνει… Παρασκευή, 2 Φεβρουάριος 2007 18:53      το μέλος spacepuke  έγραψε… e-p-i-t-e-l-o-u-s Σάββατο, 3 Φεβρουάριος 2007 00:49      το μέλος cornflake girl  έγραψε… Επιτέλους κάνει κρύο!! Άντε να νιώσουμε και λίγο χειμώνα, να φορέσουμε και κανένα χοντρό πουλόβερ! Και μην ακούω άλλες μελαγχολίες! Πρέπει να βρεις κάτι να απασχοληθείς.. Μου φαίνεται ότι παρακαθυστερήσαμε εκείνα τα μαθήματα μπιρίμπας!;) Σάββατο, 3 Φεβρουάριος 2007 01:25      το μέλος cc  έγραψε… έχω τόσο χαρεί με αυτή τη βροχή… λες και φέρνει την κάθαρση. “ας ήτανε να πνιγώ σα μια σταγόνα, μέσα στα χείλη σου εγώ, βροχή μου, σκέπασε αυτή τη γωνιά, τούτο το σώμα που διψά..” Σάββατο, 3 Φεβρουάριος 2007 02:44      το μέλος cc  έγραψε… … ναι κι εμένα μου σπάει τα νεύρα αυτο το cc, είναι τελείως ηλίθιο, μπορώ να το αλλάξω?? Σάββατο, 3 Φεβρουάριος 2007 02:46      το μέλος rolling soul  έγραψε… αν ήσουν σταγόνα από βροχή να μουν ένα λευκό χαρτί επάνω μου να γράψεις…. Σάββατο, 3 Φεβρουάριος 2007 03:35