Αρχείο γιαΑπριλίου, 2007

παροξυσμός

Κάτι έχω πάθει. Δεν ξέρω αν ευθύνεται ο πλακατζής θεός, ή κάποιο περίεργο αστρικό φαινόμενο, ή οι ορμόνες μου. Δε με χωράει ο τόπος. Έχω γίνει υπερκινητική. Χαζογελάω σα βλαμμένο. Πειράζω τους τουρίστες στο δρόμο και κάνω πως πυροβολώ αυτούς που περνάνε με το τρενάκι στην Αδριανού. Καρφώνω μες στα μάτια τους περαστικούς για να δω ποιος θα χάσει και θα τραβήξει το βλέμμα του. Νικάω, χιχι! Κάνω «ψεύτικη» ερωτική εξομολόγηση σε έναν φίλο μου στην απέναντι αποβάθρα και γίνομαι σόου στους τριγύρω.

Χθες βράδυ βγήκα με παρέα μεγάλη (καιρό που είχαμε να μαζευτούμε τόσοι…!) και ήταν τέλεια. Ήμασταν και σε τρελά κέφια. Ξεβιδωθήκαμε κοινώς. Εγώ έπεσα θύμα σεξουαλικής παρενόχλησης (σας έχει τύχει ποτέ να σας φιλήσει κάποιος στα καλά καθούμενα και πριν προλάβετε να αντιδράσετε? Σε μένα έτυχε χτες 2 φορές και μάλιστα από δύο διαφορετικά άτομα!). Ο ένας ήταν ένας θεότρελος (και μάλλον τύφλα στο μεθύσι) Ινδός, μελαμψός και στα δικά μου – μικρά – κυβικά ο οποίος έκανε τρελές χορευτικές α-λα-Τραβόλτα φιγούρες με ένα ποτήρι γεμάτο στο κεφάλι. Δε χύθηκε ούτε σταγόνα. Μετά του προέκυψε τρελός έρωτας μαζί μου. Βρε μπελάς.. Όσο για τον δεύτερο, με κυνηγούσε μέσα στη Βαρβάκειο να μου πάρει την athensvoice μου (που πήρα από το bar, παιδιά εκεί έχει απόθεμα!) κι αφού δώσαμε μια μικρή μάχη δεν ξέρω πως τα κατάφερε και με βούτηξε. Ίσως τα αντανακλαστικά μου να ήταν μειωμένα μετά από τέσσερα ποτά. Ο σουρεαλισμός συνεχίστηκε και σήμερα (βλέπε πρώτη παράγραφο).

Τώρα εγώ να αγχωθώ που νιώθω έτσι χαρούμενη και μάλιστα ανευ συγκεκριμένου λόγου? Μήπως είναι απλά ένας παροξυσμός? Όχι, όχι, έτσι θέλω να είμαι. Μου αρέσει αυτός ο πιο κουκουρούκου εαυτός μου. Τα μαύρα ρούχα τα έχω διπλώσει και τά’χω βάλει στο συρτάρι. Σα να τα παρα-φόρεσα και σα να παρα-έπεσε βαρύς ο φετινός χειμώνας (όχι από άποψη καιρικών φαινομένων). Ουφ, κάνε να κρατήσει, κάνε να κρατήσει!

Να θυμηθώ να μη ξαναπιώ καφέ. Τρέχω με χίλια. Δε με προλαβαίνω.

15 σχόλια:

το μέλος michos έγραψε…

καλό μου, τί μας έπιασε και ήπιαμε καφέ? Εγώ,βέβαια, δεν έκανα, ούτε έπαθα τα δικά σου- δε με παίρνει πλέον όπως πολύ καλά γνωρίζεις- αλλά το κάτι τις του το έκανε ο καφές σήμερα!!! Και χωρίς καφέ να συνεχίσει το ζουζούνισμα!!!! Και όπως λένε οι φίλτατοι space και crower, I’ll drink to that!!!!

Δευτέρα, 30 Απρίλιος 2007 02:21

το μέλος eMiLyzzz έγραψε…

Ο καφες κανει καλο στην υγεια!chearssss!

Δευτέρα, 30 Απρίλιος 2007 02:31

το μέλος spacepuke έγραψε…

auto me to surtari polu mou arese..

Δευτέρα, 30 Απρίλιος 2007 03:37

το μέλος teaser έγραψε…

τζάμι…την επόμενη φορά θα πιάσεις εσύ την μία πλευρά από το τραινάκι και εγώ την άλλη να τους πυροβολήσουμε όλους!

Δευτέρα, 30 Απρίλιος 2007 12:50

το μέλος anastasia έγραψε…

κύριε αστυνομικέ,πιάστε τους! πυροβολούν το τραινάκι!!…

Δευτέρα, 30 Απρίλιος 2007 19:07

το μέλος cornflake girl έγραψε…

Να πίνεις καφέ συνέχεια αν σου δίνει τόση ζωντάνια και αισιοδοξία!! Εμένα που δεν με πιάνει τι να κάνω γιατρέ μου?? :)

Τρίτη, 1 Μάιος 2007 00:06

το μέλος teaser έγραψε…

να ΤΣΑΚΙΣΤΕΙΣ να έρθεις στη συνάντηση, για να σε μπριζώσουμε! και μετά σε βλέπω να πίνεις τηλιο για να ηρεμίσεις μουαχαχαχα

Τρίτη, 1 Μάιος 2007 04:28

το μέλος teaser έγραψε…

για την Cornflake πήγαινε αυτό, να μην έχουμε παρεξηγήσεις :P

Τρίτη, 1 Μάιος 2007 14:09

το μέλος A.Month έγραψε…

Καλά τι σκατά καφέ πίνω τόσο καιρό και δεν έχω τέτοια αποτελέσματα;;;; Θέλω και εγώ πυροβολισμους…μπαμ μπουμ!!!

Τρίτη, 1 Μάιος 2007 14:36

το μέλος DonnaBella έγραψε…

βλεπω μπηκε η ανοιξη για τα καλα… να κρατησει, να κρατησει!

Τρίτη, 1 Μάιος 2007 15:24

το μέλος thios έγραψε…

ok esy trexeis me xilia. ta xeilia sou, omws, me posa trexoun? giati -mallon- den einai poly grhgora. opoios thelei ta ftanei, ap oso katalava :p :D

Τετάρτη, 2 Μάιος 2007 16:22

το μέλος cc έγραψε…

thio, mou aresei pou kratas tis yposxeseis sou! :-) )

Τετάρτη, 2 Μάιος 2007 18:22

το μέλος thios έγραψε…

to zhthsate? to pragmatopoihsame! :p

Τετάρτη, 2 Μάιος 2007 18:50

ο επισκέπτης LoLa έγραψε…

malon tous agi3e to arwma sou …gia auto se filisan , opws stin diafimisi …(bebea stin diafimisi tis edwsan louloudia tis gomenas..esi malon eprepe na to ziseis me ton diko sou tropo)xixi

Τετάρτη, 2 Μάιος 2007 20:37

το μέλος bolemeni έγραψε…

mipws tou arese i odontokrema sou???polu proxw diafimisi de tha tan??

Πέμπτη, 3 Μάιος 2007 01:11

απόψε

Απόψε που δεν ξέρεις καν ότι υπάρχωσου στέλνω αυτό το στεναγμό.Άραγε θ’ακούσεις την ανάσα μουστο βαθύ σου ονειραγκάλιασμα?Ανασαίνω μικρές προσευχές για σένα, που ίσως κάπου χάνεσαισε στείρες αναζητησεις.Ίσως και να μ’ακούσει το ένστικτοκι η ανάγκη σου.Ίσως πάλι όχι. Ίσως έρθει στ’όνειρό σου
σαν ένας αυτοσχεδιασμός
σε κάποιο πρωτόγονο μουσικό όργανο.Τώρα σου λέω “καλό ξημέρωμα”, μα εννοώ “καλό αντάμωμα”, χαμένη μου αγκαλιά.

Κι η πρώτη μου ευχή εκπληρώνεται. Ξημερώνει γλυκά…

4 σχόλια:
function deleteComment(id) { if (confirm(“Θέλετε να διαγράψετε αυτό το σχόλιο;”)) { document.commentForm.id.value = id; document.commentForm.returnUrl.value = window.location.href; document.commentForm.submit(); } }
Είναι επικίνδυνες οι αναπολήσεις? Ερωτώ!!!
Κυριακή, 29 Απρίλιος 2007 13:54    διαγραφή του σχολίου
 
μα τi έγινε το βράδυ που πέρασε; Όλος ο κόσμος δεν έκλεισε μάτι. cc ο πλακατζης θεός πάλι κάτι μας σκαρώνει!
Κυριακή, 29 Απρίλιος 2007 15:21    διαγραφή του σχολίου
 
Αχ αυτα τα ονειρα, στα οποια θελουμε να τρυπωσουμε…
Κυριακή, 29 Απρίλιος 2007 16:17    διαγραφή του σχολίου
 
Ναι, είσαι η δίδυμη αδερφή μου, it’s official.. “Ανασαίνω μικρές προσευχές για σενα”, πολύ πολύ όμορφο cc..
Τρίτη, 1 Μάιος 2007 00:09    διαγραφή του σχολίου
 

χάος

Στο σύμπαν υπάρχει τάξη, αυτό που λένε «παγκόσμια τάξη». Άστρα, πλανήτες, δορυφόροι περιστρέφονται, περιφέρονται σε τροχιές συγκεκριμένες, πεπατημένες. Σα βουβοί προσκυνητές που εκπληρώνουν το προαιώνιο τάμα τους υπάκουα κι αγόγγυστα. Με την παγκόσμια έλξη τα ουράνια σώματα χορεύουν το βαλς τους στο στερέωμα, υπακούοντας σε κανόνες ρυθμικούς και απαράβατους. Μόνο κάτι αλήτες κομήτες και κάτι μετεωρίτες καμικάζι παρεκκλίνουν που και που και δημιουργούν μικρές αναστατώσεις σε αυτή την καλοστημένη μηχανή. Εμείς εδώ κάτω με έναν πολιτισμό μερικών χιλιάδων χρόνων (σα να λέμε ένα εκατομμυριοστό του δευτερολέπτου στο συμπαντικό ρολόι), προσπαθούμε να φτιάξουμε μια τάξη στη ζωή μας. Να βάλουμε κανόνες, να ορίσουμε ρυθμούς και συντεταγμένες. Να αποκτήσουμε κανονικότητα, να υποτάξουμε τις πράξεις μας σε νόρμες. Κάπως έτσι οργανώσαμε κοινωνίες και βάλαμε νόμους, κανόνες. Ύστερα βρεθήκαμε να καταπιεζόμαστε από τα ίδια μας τα δημιουργήματα. Η αγωνία μας για τάξη έφερε άγχος και άλλους εχθρούς στη ζωή μας. Σε πιο ατομικό επίπεδο, προσπαθούμε να φέρουμε τη ζωή στα μέτρα μας, ή ίσως τα μέτρα μας στις ανάγκες τις ζωής. Πασχίζουμε να ενταχθούμε κάπου, να καλουπωθούμε και χτίζουμε, στοιβάζουμε με γνώμονα την επαγωγική μέθοδο. Κάπως έτσι: αν κάνω αυτό  και μετά αυτό, θα γίνει αυτό και θα καταφέρω εκείνο, θα φτάσω εκεί. Αμ δε.. λάθος μας το είπανε. Γιατί όσο και να το επιδιώκουμε, εδώ οι αστάθμητοι παράγοντες και η τυχαιότητα έρχονται απρόσκλητα και τα ανατρέπουν όλα. Ένα τυχαίο γεγονός και όσα χτίσαμε γκρεμίζονται. Μια μικρή εξωτερική παρέμβαση κι εκεί που κατρακυλάμε ξαναβγαίνουμε στην επιφάνεια. Κάποιο ύπουλο κυματάκι θα ξανακάνει άμορφη άμμο το περίτεχνο παλάτι μας. Και όλο κάποιο ουρανοκατέβατο δωράκι θα προσγειωθεί σαν κουτσουλιά στο κεφάλι μας. Ο μόνος κανόνας είναι η ανατροπή κι η αταξία. Ώρες ώρες φαντάζομαι ένα σαδιστή – big brother θεό ο οποίος χασκογελάει με τα ανθρωπάκια-μυρμηγκάκια και τις προσπάθειές τους, και σπάει πλάκα τραβώντας πότε έτσι και πότε αλλιώς τα σκοινιά. 

(ναι, με έχει πιάσει η φλυαρία μου…)

8 σχόλια:
function deleteComment(id) { if (confirm(“Θέλετε να διαγράψετε αυτό το σχόλιο;”)) { document.commentForm.id.value = id; document.commentForm.returnUrl.value = window.location.href; document.commentForm.submit(); } }
αναρωτιέμαι τι κουτσουλιά έφαγες πρόσφατα
Παρασκευή, 27 Απρίλιος 2007 18:03    διαγραφή του σχολίου
 
μη τραβάς καλέ…!! (συζήτηση με τον σαδιστή big-brother Θεό)
Παρασκευή, 27 Απρίλιος 2007 18:05    διαγραφή του σχολίου
 
Αν υπάρχει θεός σίγουρα είναι έτσι όπως τον περιγράφεις.. Και παίζει sims με τις ζωές μας..
Παρασκευή, 27 Απρίλιος 2007 20:40    διαγραφή του σχολίου
 
Όμορφη…φλυαρία… Καλησπέρα! :-) ))
Παρασκευή, 27 Απρίλιος 2007 21:13    διαγραφή του σχολίου
 
Θεωρια του χαους…Μια μικρη ανατροπη, σε μια στιγμη, κ μπορει να τ’αλλαξει ολα..(μας αρεσει αυτη η φλυαρια σου, ccaki!)
Σάββατο, 28 Απρίλιος 2007 14:13    διαγραφή του σχολίου
 
2ος θερμοδυναμικός νόμος περί αταξίας !
Εύγε !
Να κάνεις ένα ταξιδάκι στην Ινδία να δεις πώς μέσα στο χάος βρίσκεις ηρεμία
Κυριακή, 29 Απρίλιος 2007 00:31    διαγραφή του σχολίου
 
pano, είναι το όνειρό μου να πάω Ινδία… εδώ και πολλά χρόνια.
Κυριακή, 29 Απρίλιος 2007 08:40    διαγραφή του σχολίου
 
Dolls!
Κυριακή, 29 Απρίλιος 2007 15:16    διαγραφή του σχολίου
 

θέλω ανοιχτά παράθυρα να με φυσάει αέρας

Τα αστικά πουλιά γλεντούν την άνοιξη στις ανθισμένες νερατζιές και με καλωσορίζουν σα γυρνάω σπίτι ξημερώματα. Αφήνω να με νανουρίσει το τραγούδι τους και βυθίζομαι σε ένα κόσμο με αλλόκοτα όνειρα, αταίριαστες εικόνες και χαώδεις συνειρμούς του υποσυνειδήτου. Γίνομαι θεατής και πρωταγωνίστρια σε ένα ονειρικό θέατρο του παραλόγου. Ύστερα ξυπνάω απότομα, μα είμαι ήρεμη. Έχει καταλαγιάσει η καταιγίδα μέσα μου. Η καρδιά σα να χτυπάει πιο ανάλαφρα. Βάζω τεστ στον εαυτό μου αυτόν τον καιρό και χαίρομαι να βλέπω να τα περνάω με επιτυχία. Ήρθε λέω η ώρα. Ν’ανοίξω νέα παράθυρα στο φως. Να αφήσω να φυσήξει νέος αέρας. Να φύγει η μούχλα κι οι φοβίες οι κρυμμένες στις γωνίες. Ίσως. Αποφορτίζομαι κι αδειάζω. Θα κρατήσω μόνο αυτά που πρέπει. Ωραία που μυρίζουν τα άνθη στις νερατζιές στο κέντρο αυτής της πόλης…

10 σχόλια:
function deleteComment(id) { if (confirm(“Θέλετε να διαγράψετε αυτό το σχόλιο;”)) { document.commentForm.id.value = id; document.commentForm.returnUrl.value = window.location.href; document.commentForm.submit(); } }
αστικά πουλιά! τι ωραία έκφραση.
Τρίτη, 24 Απρίλιος 2007 11:47    διαγραφή του σχολίου
 
Πραγματικά υπέροχη μυρωδιά….μυρωδιά Άνοιξης
Τρίτη, 24 Απρίλιος 2007 12:02    διαγραφή του σχολίου
 
μπράβο…επιτέλους φως
Τρίτη, 24 Απρίλιος 2007 12:47    διαγραφή του σχολίου
 
άτσα Μάλαμας ;-)
Τρίτη, 24 Απρίλιος 2007 14:36    διαγραφή του σχολίου
 
δε μυρίζουν υπέροχα???
Τρίτη, 24 Απρίλιος 2007 14:47    διαγραφή του σχολίου
 
Σε πολυ σωστο δρομο εισαι,cc! ;)
Τρίτη, 24 Απρίλιος 2007 21:07    διαγραφή του σχολίου
 
μια τέτοια υπέροχη βόλτα έκανα κι εγώ την κυριακή το απόγευμα…μέσα σε ανθισμένες νεραντζιές…
Τρίτη, 24 Απρίλιος 2007 23:59    διαγραφή του σχολίου
 
Όμορφα εικόνες, όμορφες σκέψεις.. :)
Τετάρτη, 25 Απρίλιος 2007 00:22    διαγραφή του σχολίου
 
Ηλιος,μυρωδιες,αγγιγματα…αχ…τι ομορφα!
Τετάρτη, 25 Απρίλιος 2007 04:01    διαγραφή του σχολίου
 
Έτσι πρέπει να κάνουμε… Και ναι ευτυχώς υπάρχουν και αυτοί οι λεμονοανθοί!
Παρασκευή, 27 Απρίλιος 2007 12:50    διαγραφή του σχολίου
 

grand daddy cool

Κάθομαι ως συνήθως αφηρημένη ταξιδεύοντας σε άλλους γαλαξίες, ώσπου το μέχρι πριν λίγο απλανές βλέμμα μου καθηλώνεται πάνω του. Μας χωρίζει μια τετράδα καθίσματα αλλά τον παρατηρώ άνετα. Φοράει καρό γκρι-μπλε κοστούμι και ριγέ γραββάτα. Λευκό διπλωμένο μαντιλάκι στο σακάκι και μια μαργαρίτα στο πέτο, η τσαχπινιάρικη του πινελιά. Είναι ένας παλιομοδίτικος παππούς, από αυτούς που φαντάζεσαι κάτι χρόνια πριν να κάνουν καντάδες στις αγαπημένες τους και να τις πηγαίνουν αγκαζέ για βανίλλια υποβρύχιο στο ζαχαροπλαστείο της γειτονιάς. Η χωρίστρα του λίγο πάνω από το αριστερό αυτί, και τα μαλλιά τα κορακίσια βαμμένα, αριστοτεχνικά τραβηγμένα και τοποθετημένα ώστε να υπερκαλύπτουν τη φαλάκρα. Μουστακάκι χιτλερικής έμπνευσης, γυαλιά με σκούρο χοντρό σκελετό. Τελευταία λεπτομέρεια: ένα τσιγάρο στο στόμα, όχι αναμμένο, που το παίζει με τα χείλη του. Μια πάνω – μια κάτω. Η κίνηση του συρμού πρέπει να τον νανουρίζει, κι έτσι κάθε λίγο τα βλέφαρα κλείνουν και το κεφάλι πέφτει προς τα μπρος. Μετά πετάγεται σαν ελατήριο και συνεχίζει το παιχνίδι με το τσιγάρο. Συνειδητοποιεί ότι τον παρατηρώ και καρφώνεται κι αυτός. Όχι, ιδέα μου θα είναι, μπαααα… κι όμως, μου κλείνει το μάτι! Προφανώς αδιαφορεί για τα 40+ χρόνια που μας χωρίζουν. Ομόνοια, κι ο παππούς σηκώνεται. Είναι ψηλός κι ευθυτενής, παλικαράκι. Μου ρίχνει μια τελευταία ματιά να τσεκάρει αν τον ακολουθώ και βγαίνει από το βαγόνι. Μαζεύει από κάτω μια πεταμένη athensvoice και κατευθύνεται προς την έξοδο. Να έκανε το τσιγάρο του απολαμβάνοντας τον ήλιο στην πλατεία, διαβάζοντας το «Μίλα μου βρώμικα» ή αναζητώντας μήπως κάποια «τον είδε»?

15 σχόλια:
function deleteComment(id) { if (confirm(“Θέλετε να διαγράψετε αυτό το σχόλιο;”)) { document.commentForm.id.value = id; document.commentForm.returnUrl.value = window.location.href; document.commentForm.submit(); } }
πολύ ωραίο post…σου το χω πει…το χεις το συγγραφικό…το χεις
Πέμπτη, 19 Απρίλιος 2007 23:43    διαγραφή του σχολίου
 
Κοίτα το “Σε είδα” την άλλη βδομάδα. Ο παππούς θα σου έχει στείλει μήνυμα!
Παρασκευή, 20 Απρίλιος 2007 12:44    διαγραφή του σχολίου
 
συμφωνώ με τον teaser και περιμένω μυθιστόρημα!
Παρασκευή, 20 Απρίλιος 2007 13:00    διαγραφή του σχολίου
 
Έχει δίκιο ο Ovidius! Προβλέπω στο επόμενο τεύχος να δημοσιευτεί μήνυμα, Πανέμορφη μελαχροινή, έλα στον παππού, έλα στον παππού, σ’ αυτόν που τα ‘χει όλα και μην κοιτάς αλλού!!:P
Παρασκευή, 20 Απρίλιος 2007 13:50    διαγραφή του σχολίου
 
χαχα, πολύ καλό…! (κόφτε το δούλεμα ρεεεε)
Παρασκευή, 20 Απρίλιος 2007 14:41    διαγραφή του σχολίου
 
tsou kou tsou kou … me ti maselitsa tou..
Παρασκευή, 20 Απρίλιος 2007 14:54    διαγραφή του σχολίου
 
http://www.esnips.com/doc/3939e672-ebeb-4df8-9299-b49b9926ec0d/Daddy-Cool
Παρασκευή, 20 Απρίλιος 2007 16:43    διαγραφή του σχολίου
 
Kai epeidh mphka se mode…
http://www.esnips.com/doc/5516dc35-2117-4f02-bc0a-661e5c090c51/Boney-M-Rasputin
Telika auta ta kommatia poly prosegmena…kai ta snobara
Παρασκευή, 20 Απρίλιος 2007 16:51    διαγραφή του σχολίου
 
και φιλάκι χωρίς μασέλα…τα καλύτερα έρχονται cc!:P χεχεχεχεχε
Παρασκευή, 20 Απρίλιος 2007 17:22    διαγραφή του σχολίου
 
Θα περάσετε μια βόλτα από ταλιό μου blog παρακαλώ?
Παρασκευή, 20 Απρίλιος 2007 20:46    διαγραφή του σχολίου
 
Ή έστω από το καινούριο…..
Παρασκευή, 20 Απρίλιος 2007 20:51    διαγραφή του σχολίου
 
Το λεει η καρδουλα του ακομη του παππου! αντεληφθη κ το σκαναρισμα!
Παρασκευή, 20 Απρίλιος 2007 22:16    διαγραφή του σχολίου
 
poly ypouloi aftoi oi papoudes. trela ligouria! xthes imoun mesa se ena stamatimeno leoforeio k akrivos apekso enas papous 80 xronon me to podilataki tou. ekane ena vima bros ena vima piso. den iksere apo pou na perasei. katalavainei pos ton koitao, sikonei to kefali kmou vgazei ti glosa! e oxi agaph mou!
Σάββατο, 21 Απρίλιος 2007 18:15    διαγραφή του σχολίου
 
padou telika iparxei enas papous tsaxpinis..egw sinadaw ka8e fora sto leoforio ton papou pou mirizei entribi , o opios opia kopelia ka8isei dipla tou dinopa8ei me tis blakeies kai tis maties pou tis rixnei..eutixws ton xeimwna den bgianei- profanws logo kriou- twra pou ftiaxnei o kairos 8a ton petixenw sixnotera..wraiaaa pou 8a pername ta apogeymata mas…
Σάββατο, 21 Απρίλιος 2007 19:58    διαγραφή του σχολίου
 
τελικά παντού υπάρχει ένας λιγουρο-παππούς :-) )
Σάββατο, 21 Απρίλιος 2007 20:38

τόσο διαφορετικοί

Ο Μ. γκρινιάζει που οι φίλοι του έχουν γίνει «κυριλέ». Που από τους Nirvana ακούνε πλέον Βέρτη. Που ψάχνουν για γκόμενες. Που θέλουν να παντρευτούν. Ο Μ. μας λέει πως πήγαινε στον ύπνο της μάνας του, τη φοβέριζε πώς ήταν ο Αγιος Αντώνιος και της θύμιζε το τάμα που είχε αθετήσει. Η μάνα του ξυπνούσε και σταυροκοπιόταν. Δεν της είπε ποτέ την αλήθεια κι εκείνη «έφυγε». Ο Μ. χαχάνιζε όταν βρήκε μια άσπρη τρίχα στο κεφάλι του αιώνιου ανεκπλήρωτου έρωτά του. Τώρα ψάχνει με μανία και στο δικό μου κεφάλι για να μου αποδείξει ότι γέρασα. Ο Μ. ήρθε επιτέλους και πήρε το ακκορντεόν του που μου είχε δανείσει προ αμνημονεύτων ετών (για να μάθω κι ύστερα να τον διδάξω), αφού τον απείλησα ότι η μάνα μου θα το πουλούσε στους γύφτους. Ένα μόνιμο αστείο του είναι ότι σπούδασε στην Ανωτάτη Τυροπηκτική Ανωγείων. Ο Μ. στην πραγματικότητα σπούδασε λογιστική, αλλά φυτεύει μαρούλια, ντομάτες και άλλα ζαρζαβατικά. Τα χέρια του είναι σκληρά και μαυρισμένα. Ο Μ. βοηθάει τον πατέρα του μέχρι να πάρει σύνταξη. Η αρρώστια της μάνας του πρέπει να τους έφαγε τις τελευταίες οικονομίες. Ο Μ. γκρινιάζει για τη μαγειρική της αδερφής του. Λέει πως τρώει μόνο κάθε Παρασκευή που τους επισκέφτεται η θεια του. Έχει παχύνει όμως κι έχει κάνει μάγουλα. Ο Μ. λέει πως θα παντρευτεί στα 40 του μια 20αρα κι εγώ τον δουλεύω που ήδη πάει για ύπνο από τις 10. Ο Μ. μου έχει βγάλει το πιο αστείο παρατσούκλι με το οποίο με φωνάζει ακόμα και σήμερα. Κάνει συνέχεια πλάκες από το τηλέφωνο και μιλάει απολαυστικά την τοπική διάλεκτο. Καμιά φορά με παρασύρει κι εμένα.  

Η Δ. θα’θελε να’ναι ξωτικό. Έχει μικρά ντελικάτα δαχτυλάκια και μου ανακοινώνει ότι έκοψε το τσιγάρο. Ύστερα φεύγει για λίγο από το μπαρ και πάει να πάρει ένα πακέτο. Η Δ. είναι παρεξηγιάρα και παραπονιάρα. Γκρινιάζει που δεν έχει παρέες, που δεν έχει με κάποιον να βγεί. Τσαντίζεται όταν «εμείς» τη φωνάζουμε Δ. και όχι D. Η Δ. πέρασε την εφηβεία της στα νοσοκομεία. Πέρασε τη λευχαιμία όμως η ψυχοσύνθεσή της δε βγήκε αλώβητη. Η επιδερμίδα της είναι σχεδόν διάφανη και τα μαλλιά της απαλά σα μικρού παιδιού. Είναι ακόμη ένα μικρό παιδί. Αν και μερικές φορές μπορεί να γίνει πολύ σκληρή. Η Δ. λέει ότι της είμαι πολύ σημαντική και έχει πολύ έντονες αναμνήσεις από μένα. Εγώ αστειεύομαι ότι πάλι καλά, σε κάποιον έχω αφήσει έντονες αναμνήσεις. Έχει διάφορες περίεργες εμμονές και δεν πιστεύει και πολύ στον εαυτό της. Μπορεί να ερωτευθεί την ιδέα που έχει για έναν άνθρωπο. Για την ακρίβεια η Δ. ερωτεύεται πολύ εύκολα, μετά απογοητεύεται και πιστεύει ότι δε θα βρεί ποτέ το ταίρι της. Μέσα στο σινεμά γελάει πολύ δυνατά και σχολιάζει την ταινία. Στο δρόμο μου κρατάει το χέρι. Η Δ. μιλάει πάρα πολύ. Μερικές φορές χάνω τους συνειρμούς της. Μου δηλώνει ότι «κουράστηκε να “σκοτώνει” τους αγαπητικούς μου». Δε στεριώνει σε καμία δουλειά  Όταν η Δ. είναι στα κέφια της φτιάχνει φοβερές μαντινάδες. Δε θυμάμαι ούτε μία. Με τον Μ. κάνουν απίστευτο δίδυμο.  

Ο Χ. όταν ήταν μικρός είχε κόλλημα με τα αεροπλάνα. Ήθελε να γίνει πιλότος. Μετά ήθελε να γίνει λοκατζής. Τελικά πήγε δόκιμος και δεν την πολυ-πάλευε. Ο Χ. με φωνάζει “θηρίο”. Κάθε φορά που τον βλέπω έχει μια απολαυστική ιστορία να μου πει για κάποια νευρασθενική υστερικιά που του βγάζει το λάδι. Ο Χ. αρέσκεται στο να βασανίζεται και να υπομένει. Δεν μπορεί να υπάρξει “μόνος”. Έχει πολύ καλή και απίστευτα εκμεταλλεύσιμη ψυχή. Κάθε φορά μου ζητάει συμβουλές, κάθε φορά του τα χώνω και κάθε φορά επανέρχεται δριμύτερος… με ακόμα χειρότερες ιστορίες καταπίεσης να αφηγηθεί. Ο Χ. είναι πάντα χαμογελαστός. Δεν έμαθε ποτέ την προπαίδεια και τον δουλεύουμε που δεν ξέρει πόσο κάνει 7*9. Ο Χ. ψάχνει ανθοπωλεία ανοιχτά ξημερώματα να αγοράσει ανθοδέσμη και να της την αφήσει στα σκαλιά. Την άλλη μέρα αυτή τον βρίζει και ο Χ. με παίρνει να πάμε για καφέ. Φτου κι από την αρχή… 

Η Α. είναι από τη γειτονική πόλη. Δε μεγαλώσαμε μαζί, γνωριστήκαμε στην Αθήνα. Η Α. ζει με αμείωτη ένταση έναν έρωτα από τη Β’ Λυκείου. Παντρεύεται τον επόμενο Αύγουστο. Η Α. ήδη ονειρεύεται νυφικό, μπομπονιέρες, γαμπριάτικα κοστούμια. Μου πρότεινε τιμητική θέση (!) στο μοιρασμα της μπομπονιέρας. Η Α. ανησυχεί για μένα και το λάθος δρόμο που έχει πάρει λέει, η ζωή μου. Εγώ την προκαλώ επίτηδες λέγοντας της τα πιο κουλά σενάρια. Ότι θα παντρευτώ τον ιάπωνα σκηνοθέτη που μ’έχει ερωτευτεί παράφορα και θα γίνω σταρ του ιαπωνικού κινηματογράφου. Ή ότι θα πάω Μαδρίτη να βρώ τον πιο όμορφο άντρα που έχω δει ποτέ και ας μη ξέρω τίποτε παραπάνω από το όνομά του. Η Α. βγάζει διάφορα επιφωνήματα με τη λεπτή της φωνούλα και τα συνοδεύει με προστακτικές: «Σοβαρέψου!» «Σύνελθε!», «Κοίτα τώρα που είσαι εδώ να βρείς ένα καλό παιδί!». Εγώ με τη σειρά μου τη δουλεύω και της λέω να κάνει σεξ με μέτρο γιατί είναι επικίνδυνο στην τρίτη ηλικία. Η Α. ζει στο ροζ συννεφάκι της. Και μάλλον εκεί ψηλά δε φυσάει κανένα αεράκι γιατί ξέχασα να πω ότι η Α. είναι πολύ κρυουλιάρα.

15 σχόλια:
Καλα περασες βλεπω καλο μου…αντε καλως μας ηρθες πισω… :* Kι οσο για τα τρελα σεναρια…οταν πας Ισπανια να τον βρεις παρε με μαζι σου… :P
Πέμπτη, 12 Απρίλιος 2007 03:38    διαγραφή του σχολίου
 
ιδιότυποι οι φίλοι σου…μα πάνω από όλα ανθρώπινοι
Πέμπτη, 12 Απρίλιος 2007 03:56    διαγραφή του σχολίου
 
Καλώς μας ήρθες κοριτσάκι! :-) ))
Πέμπτη, 12 Απρίλιος 2007 07:01    διαγραφή του σχολίου
 
Τί όμορφο να έχεις φίλους που ο καθένας είναι μοναδικός… :)
Πέμπτη, 12 Απρίλιος 2007 08:19    διαγραφή του σχολίου
 
“Φτιάχνουν οι Έλληνες κυκλώματα, κ΄ιστορία οι παρέες/να σας έχει ο Θεός γερούς πάντα ν’ ανταμώνετε και να ξεφαντώνετε……”
Πέμπτη, 12 Απρίλιος 2007 12:03    διαγραφή του σχολίου
 
kalos ir8es…den 8elw na eimai gaidoura alla lixoudies mas eferes??xixix…
Πέμπτη, 12 Απρίλιος 2007 13:45    διαγραφή του σχολίου
 
sagapw..tsen tsoun tsin..poly-poly tsantsin gine i star mou..tsontsoukin
Πέμπτη, 12 Απρίλιος 2007 15:30    διαγραφή του σχολίου
 
Omorfoi paraksenoi agapimenoi filoi…
Πέμπτη, 12 Απρίλιος 2007 15:31    διαγραφή του σχολίου
 
mou erxetai na pw xairw poly! sa na tous gmwrisa niwthw..e loipon tha to pw! xairw poly padia!! kalws irthes cc!
Πέμπτη, 12 Απρίλιος 2007 15:39    διαγραφή του σχολίου
 
βιαστικά μου παιδιά! δεν ήρθα ακόμα αλλά καλομελετάτε… ευχαριστώ πάντως για τα καλοσωρίσματα! Καλέ κύριε tsantson, Masayuki τον λένε τον υποψήφιο γαμπρό :-Ρ !!
Πέμπτη, 12 Απρίλιος 2007 18:07    διαγραφή του σχολίου
 
LoLa, τί λιχουδιές θές? πες!
Πέμπτη, 12 Απρίλιος 2007 18:08    διαγραφή του σχολίου
 
poulaki mou,, den erxesai pisw pou exoume kai 8emata?
Πέμπτη, 12 Απρίλιος 2007 19:57    διαγραφή του σχολίου
 
ξέρω και έναν κορεάτη σκηνοθέτη αν ενδιαφέρεσαι…
Παρασκευή, 13 Απρίλιος 2007 11:55    διαγραφή του σχολίου
 
έχω ένα φίλο μαδριλένο, ωραίο παιδί και κάνει και διδακτορικό 2-σε-1
Δευτέρα, 16 Απρίλιος 2007 17:59    διαγραφή του σχολίου
 
Pano!!! το τηλέφωνό του και γρήγορα!!! :-) )
Τρίτη, 17 Απρίλιος 2007 18:00