Αρχείο γιαΙουλίου, 2007

μαμά, πόσο έμεινε ακόμα? :-)

Ναι -τι πρωτότυπο!- κι εγώ μετράω ανάποδα τις μέρες. Επιδεικνύοντας δε πρωτοφανή προνοητικότητα και οργανωτικότητα (ή θέλοντας έτσι να εκβιάσω τον γρήγορο ερχομό της Μεγάλης Εξόδου), έχω ήδη στοιβάξει τα πράγματα που θα πάρω μαζί μου στις διακοπές!!! Εξωφρενικό για τη cc που συνήθως παραμονή οποιουδήποτε ταξιδιού τρέχει και δεν προλαβαίνει.

Το μυαλό μου γυρίζει ένα χρόνο πίσω. Σαν αύριο ήταν η συναυλία των DM  που περίμενα πως και πως. Σε 3-4 μέρες έφευγα για Σκόπελο. Ακόμα και τώρα αναρωτιέμαι αν πέρασα τελικά καλά. Η συνέχεια τα επισκίασε όλα. Ακολούθησαν μήνες δύσκολοι, σκοτεινοί, ψυχοφθόροι, κι έπειτα ήρθε μια άνοιξη που βάλθηκε να τα αποτινάξει όλα αυτά από πάνω μου. Το καλοκαίρι ως τώρα ήταν αρκετά ξέγνοιαστο, με διάφορα σκαμπανεβάσματα, πολλές κραιπάλες, πολλές γνωριμίες, αλλά και διάφορες απογοητεύσεις που όμως δεν επέτρεψα στον εαυτό μου να τις πάρει βαρέως.

Λέω λοιπόν σε μια βουτιά, σε ένα ποτηράκι ούζο, ή ίσως σε ένα μοτσίτο (χιχιχι), να πνίξω όλα τα άγχη, τον πόνο, τη μοναξιά, τις μαύρες σκέψεις, τις άσχημες ανατροπές, τις νευρώσεις των μηνών που πέρασαν. Εκεί στον βυθό, στον πάτο. Θα τους κάνουν παρέα οι αστερίες, τα φύκια, του γυαλού τα βοτσαλάκια όπου κάθονται τα καβουράκια. Ή το απόσταγμα γλυκάνισου με τα λιωμένα παγάκια. Ή τα πολτοποιημένα limes κι ο δυόσμος.

Κατά τα άλλα φέτος θα είμαι πολύ γυφτο-τουριστάκι! Με σακίδιο, sleeping bag, σκηνή, σανδάλι (χωρίς κάλτσα!) και ψάθινο καπέλο. Θα γελάσουν και τα αλανιάρικα αγριο-κατσικάκια ! Ιδιαίτερα στο στήσιμο της σκηνής. Αλλά κάτι μέσα μου με καθησυχάζει ότι τρεις κοπέλες (και τι κοπέλες!) αν και άσχετες, δε θα δυσκολευτούν να βρουν την άκρη σε ένα κατάμεστο camping ;-) Φέτος άλλωστε έχουμε πειστεί ότι θα ζήσουμε Την Περιπέτεια. Αρχής γενομένης από τον “πόντιο” τρόπο προσέγγισης της Ιθ… ε, της Αμοργού ήθελα να πω. Το ταξίδι λένε μετράει, να δούμε τι θα βγει με τον Σκοπελίτη (ελπίζω όχι τα άντερά μας).

Ανυπομονώ. Φέτος όχι τόσο γιατί έχω ανάγκη από ξεκούραση. Αλλά γιατί η πόλη δεν με χωράει. Μου είναι ανυπόφορη. Δεν αντέχω άλλο κίνηση, φασαρία, καυσαέριο, βρωμιά, κατάμεστα μεταφορικά μέσα, ζεματιστό μπετόν, χαζεμένο κι αγενή κόσμο και κυρίως αυτό το άθλιο άχρωμο-χρώμα του ουρανού. Αν αυτή τη στιγμή μου ζητήσει κάποιος να ορίσω την ευτυχία, θα είναι η ώρα που θα βλέπω να μακραίνει ο Πειραιάς.


3 και σήμερα.

J J J J J

21 σχόλια:
latrevw ta post pou rwtane kati ston titlo kai erxontai meta toso glyka kai fysika na apanthsoun sto telos :|
Τρίτη, 31 Ιούλιος 2007 17:46    διαγραφή του σχολίου
 
έπρεπε να συμπληρώσω: παιδί μου!
Τρίτη, 31 Ιούλιος 2007 17:49    διαγραφή του σχολίου
 
Αχ, τι καλά! Μ’ αυτό το post μ’ έκανες να ονειρεύομαι θάλασσες, ποτά κι άλλες θάλασσες κι άλλα ποτά.. :) ) Σίγουρα δε θα δυσκολευτείτε καθόλου να βρείτε την άκρη με τη σκηνή, αυτό είναι βέβαιο.. Όλο και κάποιος ιππότης θα βρεθεί να σας προσφέρει τη βοήθειά του ;) ). Και σίγουρα θα περάσετε τέλεια, το ξέρω εγώ, έχω το κληρονομικό χάρισμα παιδί μου, να με ακούς! Ζήτω οι διακοπές! :D (σήμερα ήταν η τελευταία μέρα στη δουλειά, γι’ αυτό το παραλήρημα, χιχιχιχ)
Τρίτη, 31 Ιούλιος 2007 18:20    διαγραφή του σχολίου
 
Πολύ όμορφο μου ακούγεται το καλοκαίρι σου, ccaki :D
Αυτές οι μεθυστικές βουτιές ειδικάαα ;)
Άντε υπομονή λίιγες μερούλες ακόμη, ναι?
(ενας χρόνος απο συναυλία DM?? :-0..:-( γρήγορα πέρασε θαρρώ..)
Τρίτη, 31 Ιούλιος 2007 18:31    διαγραφή του σχολίου
 
όπως λένε οι Ρόδες:
είναι η δουλειά μου αναγκίος, οι διακοπές γυναίκαAthens sucks…
Τρίτη, 31 Ιούλιος 2007 20:22    διαγραφή του σχολίου
 
Κουράγιο 3 μερούλες δεν είναι τίποτα.
Τρίτη, 31 Ιούλιος 2007 22:52    διαγραφή του σχολίου
 
Εγώ έχω ξεφύγει από τότε που μπήκε ο Ιούνιος!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Καλά κ εξοντωτικά ξενύχτια κ’ όχι πίσω στο κάμπινγκ πριν ξημερώσει!!!
Τετάρτη, 1 Αύγουστος 2007 00:54    διαγραφή του σχολίου
 
Εγώ περίμενα να “αλλάξει” η μέρα: 1. Για να είμαι η πρώτη που θα σου πει ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!! (χεχεχεχ) και 2. Για να έχω την ικανοποίηση να σου πώ: 2 και σήμερα, παιδί μου… χιχιχι ;-) ))
Τετάρτη, 1 Αύγουστος 2007 01:24    διαγραφή του σχολίου
 
προχωρώντας πέρα από το φρέσκοχιόνι θα πω ότι έμεινε μια και αύριο. Είναι απίθανα στην Αμοργό. Θα περάσετε τέλεια
Τετάρτη, 1 Αύγουστος 2007 09:33    διαγραφή του σχολίου
 
δεν θα έχετε πρόβλημα με τις σκηνές είναι πανεύκολο, και θα περάσεις υπέροχα άντε λίγο υπομονή κάνε ακόμα….
όσο για την εικόνα σαν γερμανίδα χίπισα θα είσαι χεχεχε!
Τετάρτη, 1 Αύγουστος 2007 09:56    διαγραφή του σχολίου
 
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!! Ευχαριστώ παιδάκια πολύ- πολύ, κι εσείς να περάσετε όμορφα.. κατά το Σεπτέμβρη θα επανέλθω με φωτογραφικό υλικό να δείτε και το λεχριτο-τουριστάκι (όχι ρε crower και σα γερμανίδα, τέτοιο μαυροτσούκαλο!). Φιλιάαααα!!!
Τετάρτη, 1 Αύγουστος 2007 12:15    διαγραφή του σχολίου
 
… εννοείται πώς δεν άντεξα να διαβάσω όλο το ποστ :P PPεύχομαι κι εγώ με τη σειρά μου καλές διακοπές και η Αμοργός είναι κούκλα απλά έχει πολύ αέρα πάντα (σχεδόν) οπότε λάβε τα μέτρα σου … ξέρεις τίποτα πέτρες στις τσέπες :) )) – δεν ξέρω και τον σωματότυπό σου :P P

άντεεεεεε 2 και σήμερα…

Τετάρτη, 1 Αύγουστος 2007 14:42    διαγραφή του σχολίου
 
Ολοι Ικαριαααααααααα
Διοργανωνω παρτυ με τον παππου μου που ειναι ακομα λεβεντης!
Τετάρτη, 1 Αύγουστος 2007 15:31    διαγραφή του σχολίου
 
ωστε έτσι Σορολόπ ε? Θα βάλω τη Σβετλάνα να σε εκδικηθεί, χιχιχι! Δε νομίζω να με πάρει ο αέρας, έχω βάλει κάτι κιλάκια από την πρώτη και μοναδική φορά που έγινα Μαίρη Πόππινς! :-) awake, ο παππούς έχει και γιωτ? ;-) )
Τετάρτη, 1 Αύγουστος 2007 15:52    διαγραφή του σχολίου
 
2 και σήμερα! άντε τελειώνει! (και για μένα…)
Τετάρτη, 1 Αύγουστος 2007 17:10    διαγραφή του σχολίου
 
να λοιπον…
μια και καμια.
καλη μου cc σου ευχομαι να περασεις υπεροχα…
αντε στην υγειά μας…el majiko
Πέμπτη, 2 Αύγουστος 2007 04:12    διαγραφή του σχολίου
 
euxomai polla μοτσίτο(χιχι) kai katholou μοσκίτο(αν γίνετε)..kala na perasete..
Πέμπτη, 2 Αύγουστος 2007 13:22    διαγραφή του σχολίου
 
με το καλό να πας (πάρε και κανένα ζιπουνάκι )
κι οταν θα έρθεις θα σου πω για την σφουγγαρίστρα μου…άντε…

http://blogs.athensvoice.gr/mytv/
Πέμπτη, 2 Αύγουστος 2007 15:39    διαγραφή του σχολίου
 
:-) )))))))))))) (χαμόγελο μέχρι τ’αυτιά)είμαι ήδη φευγάτη!!!! thanx guys and girls!!! και στα δικά σας!
Πέμπτη, 2 Αύγουστος 2007 15:58    διαγραφή του σχολίου
 
7 και σήμερα και δε μπορώ αλλόόόόόόόόόό
Παρασκευή, 3 Αύγουστος 2007 12:14    διαγραφή του σχολίου
 
Σήμερα…!!!
Τα φιλιά μου σε όλους!
Παρασκευή, 3 Αύγουστος 2007 14:44    διαγραφή του σχολίου
 

happy vs sad end

Στις ταινίες και στα βιβλία, ανέκαθεν  μου άρεσαν τα δακρύβρεχτα ends (ελληνικά θα λέγαμε τέλη? Όπως τέλη κυκλοφορίας? :-ο). Εννοείται ότι έχω χύσει τόνους δάκρυα με τέτοιες αφορμές, το χειρότερο που θυμάμαι ήταν το «Χορεύοντας στο Σκοτάδι» που η καλή μου η Α. και ο καλός μου ο Μ. με πήγαν σπίτι μου από το σινεμά σχεδόν υποβασταζόμενη (τους καλοπιάνω τώρα γιατί μπορεί να το διαβάσουν J). Έκλαψα ακόμα και με το τέλος του βιβλίου της Μυρτώς (της γνωστής) το «Κουβάρι των αλλόκοτων πραγμάτων», κάτι που μόνο εγώ πρέπει να έχω καταφέρει, θέλει πραγματικό ταλέντο πιστεύω. Αλλά ή είσαι drama queen ή δεν είσαι, σωστά?

Ας μη ξεφεύγω από το θέμα μου, που δεν είναι οι ευαίσθητοι δακρυγόνοι αδένες μου. Το θέμα μου είναι τα sad ends και τα happy ends. Αυτή την εποχή έχω ανάγκη από ένα happy end. Όχι στο βιβλίο που διαβάζω, του οποίου ο τίτλος και μόνο σε προϊδεάζει για το τέλος (τι happy end μπορεί να έχει ένα βιβλίο για έναν ηλικιωμένο συγγραφέα που ερωτεύεται έναν έφηβο στη Βενετία που μαστίζεται από χολέρα?). Θέλω ένα happy end σε ένα κεφάλαιο της ζωής μου. Μπορώ? Έτσι για αλλαγή βρε. Εεε? Πρέπει να κάνω κάποια αίτηση προς το σεναριογράφο της ζωής μου whοever και wherever he is? Να κολλήσω και χαρτόσημο?

Εϊ, κύριος, θέλω Happy End. Πάρ’ το λίγο αλλιώς! Ναι???? Κερνάω ό,τι θες. Και μια που πιάσαμε τα παρακάλια: μήπως μπορείς να ξεμπλέξεις και τους συμπρωταγωνιστές μου γιατί συναγωνίζονται το γόρδιο δεσμό? Σου υπόσχομαι ότι μετά θα είμαι καλή, πειθήνια, η καλύτερη του κόσμου, άκου που σου λέω! Και δε θα καλομάθω, αλήθεια. :-l

20 σχόλια:
Εγω παλι ψηφιζω sad end,δεν ξερω μου φαινεται οτι με αγγιξε καλυτερα μια ταινια και την εκτιμω περισσοτερο αμα με κανει να…δακρυζω (σαν αντρας κ εγω)
Πέμπτη, 26 Ιούλιος 2007 18:12    διαγραφή του σχολίου
 
Πόσο σε καταλαβαίνω…Εγώ πάλι δε θα χα πρόβλημα να είχα happy end και στα περιεχόμενα μόνο, οχι οχι σε κεφάλαιο.Δεν πειράζει!
Τώρα χωρίς πλάκα, βρε ccaki μου, μην κοιτάς μόνο τη φύση του τέλος, δηλαδή οκ κ μένα δε μ’αρέσουν στη ζωή μου τα κακά τέλη (τέλη τέλη τέλη χαδια και φιλιά, σ’εμαθα εντέλει, δε γυρίζω πια! ωπα!) καθόλου όμως, πολύ κλάμα, αλλά κοίτα κ πριν το τέλος, τι μπορεί να έχεις μάθει. Και μην ξεχνάς, πολλές ταινίες και βιβλία είναι αριστουργήματα και ας έχουν κακα τέλη. ;)
Πέμπτη, 26 Ιούλιος 2007 18:31    διαγραφή του σχολίου
 
αν βρεις τον σεναριογράφο της ζωής σου, πες μου μήπως ξέρει και τον δικό μου! (αν βρω και εγώ εκείνη την απάντηση που λέγαμε θα σου την πω πάντως…)
Πέμπτη, 26 Ιούλιος 2007 18:42    διαγραφή του σχολίου
 
xmmm me provlimatises… egw thelw happy apla. Oute end oute sad apla happy
Πέμπτη, 26 Ιούλιος 2007 19:14    διαγραφή του σχολίου
 
Κοίτα κ γω έχει τύχει να δακρύσω με κωμωδία. Ας πούμε στην ταινία “Παρθενος 40 ετών” είχα κλάψει απτα γέλια! (Τι ρηχός) Ξεκίνα τα Χάρι Πότερ, που έχουν όλα χαπι εντ. Αλλά μην διαβάσεις το έβδομο γιατί μπορεί κ να πεθαίνει οπότε θα σε πάρουν κ κει τα ζουμιά.
Πέμπτη, 26 Ιούλιος 2007 21:41    διαγραφή του σχολίου
 
ouf.. ki egw ena happy non-end thelw gmt!
Πέμπτη, 26 Ιούλιος 2007 21:59    διαγραφή του σχολίου
 
www.gkrinia.gr
End? τι end? μήπως να αρχίσετε να σκέφτεστε την αρχή; ίσως υπάρχουν πράγματα που συμβαίνουν γύρω σας, αλλά τόσο απασχολημένες στο καλό ή κακό τέλος, ξεχνάτε πως αυτή είναι το ήμισυ του παντός…
Παρασκευή, 27 Ιούλιος 2007 02:29    διαγραφή του σχολίου
 
η αναζήτηση της ευτυχίας είναι η πηγή της δυστυχίας
και επίσης από U2
baby slow down the end if not as fun as the start
Παρασκευή, 27 Ιούλιος 2007 02:33    διαγραφή του σχολίου
 
τον θάνατο στη βενετία διαβάζεις εε..είναι όμορφο βιβλίο.
όσο για το happy end σε όλες τις ταινίες οι ήρωες δεν ταλαιπωρούνται λίγο πριν έρθει;
Παρασκευή, 27 Ιούλιος 2007 08:52    διαγραφή του σχολίου
 
το ‘happy’ μόνο εσύ! μπορείς
ακόμα και οι συγγραφείς
τους ήρωες ακούνε..
το ‘end’ άστο εκεί που ναι…
Παρασκευή, 27 Ιούλιος 2007 10:10    διαγραφή του σχολίου
 
Κοριτσάκι, ξέρεις ποια είναι η παγίδα με τα happy ends? Ότι δεν κρατάνε.. Ο συγγραφέας/ σεναριογράφος κλπ επιλέγει απλά να σταματήσει τη διήγηση στο σημείο που όλα φαίνονται να πηγαίνουν καλά και να έχουν πάρει το δρόμο τους.. Αυτό δε σημαίνει ότι θα συνεχίσουν έτσι.. (α, άσχετο, αν βρεις εκείνο το σεναριογράφο, στείλτον σε παρακαλώ από’δω που έχω να του πω μερικά πραγματάκια.. ;) )
PS. Πάντως, έχει και την πλάκα του ώρες ώρες να είσαι drama queen (και dancing queen να μη σου πω, χιχ)! ;) :pp
Παρασκευή, 27 Ιούλιος 2007 10:56    διαγραφή του σχολίου
 
Κι εγώ ένα happy non-end θέλω Donnabella ου! Και ρεαλίστρια είμαι darling CG, αντιλαμβάνομαι τι εννοείς, αλλά μη μου το χαλάς τώρα λέμε! Carpe, άσε μας από κει. Δε διαθέτω ακόμα μαντικές ικανότητες να ξέρω από την αρχή τι θα ακολουθήσει! Και ούτε θα μου άρεσε κάτι τέτοιο.
Phantom, το’χεις κάψει εκεί στα καμμένα βούρλα μου φαίνεται! :-ΡΡ
Στη Vasia, αφιερώνω το : Το κορίτσι απόψε ΤΕΛΗ να χορέψει τσιφτεΤΕΛΗ… lol!!!
teaser, μας έχουν…γραμμένους νομίζω! :-) )
Η nirat με καταλαβαίνει, panouli, δε θέλω άλλες φιλοσοφίες, crower μου αρέσει η αισιοδοξία σου, anastasia δεν εξαρτώνται όλα από εμάς. Αwake, τα sad ends καλά είναι για τις ταινίες και μόνο.Άντε, καλημέρα σε όλους.

Nananananana,
yeah yeah yeah
nananananana,
yeah yeah yeah yeah yeah!!!!!

Παρασκευή, 27 Ιούλιος 2007 11:56    διαγραφή του σχολίου
 
sto kouvari ki egw sygkinhthika. blush mode: on…trofh gia skepsh: eite einai happy eite sad, den pavei na einai end. theloume kati tetoio??? ti plaka tha xei meta? ;)
Παρασκευή, 27 Ιούλιος 2007 14:00    διαγραφή του σχολίου
 
Ccaki, ξανά ωπα! :D
nanana?? yeah yeah yeaaaah????
Μίλα!!Πες τα όλα για χθες!!!! Ειχα απευθειας σύνδεση, αλλά μίλα να χαρείς! (ηταν κ ο Μ.Δελτα!! τόσο καλός (αγαπημένος), που μου είπαν ότι θα πηγαίναν μόνο γι αυτόν…χουθφθουου!)
Παρασκευή, 27 Ιούλιος 2007 15:15    διαγραφή του σχολίου
 
o Δέλτας δεν έπαιξε τα δικά του, ποτ πουρί από τα 80’s και ήταν πολύ αδιάφορο.Ο George πολύ καλός, χασκογελούσε που του φωνάζαμε: Γιώργο-Γιώργο-Γιωργο, ωραία κίνηση, ξεσηκωτικός, είχε επικοινωνία με το κοινό, έμοιαζε ενθουσιασμένος που έπαιζε στην Ελλάδα, τα εφέ καταπληκτικά, υπερθέαμα κανονικό, το κοινό θα μπορούσε να ήταν πιο ένθερμο, γενικά ήταν πολύ ωραία! Στο πρώτο encore έπαιξε το Careless whisper, και στο δεύτερο το Freedom όπου έγινε χαμος! Αυτά! Το έπιασες ομως το νανανανανα, ε?:-))
Παρασκευή, 27 Ιούλιος 2007 15:30    διαγραφή του σχολίου
 
Για να ‘μαι ειλικρινής, το careless whisper δε μου αρέσει…Ποτέ δε μου άρεσε…καλά το Freedom δεν το συζητώ!!Αγαπημένο.
Με κάλυψες ccakii! :*
Αχ Γιώργοοοοο! Που σε φωνάζανε έτσι και χασκογελούσεεες!
(είναι δυνατόν αν μην το πιάσω το nanana?Ειναι?? :ρ)
Παρασκευή, 27 Ιούλιος 2007 15:35    διαγραφή του σχολίου
 
An kai oi tainies me sad ends einai autes pou mas menoun (kai pou vlepoume kai 3anavlepoume), nomizw oti ta happy not -ends (empneusmeno) einai ta kalytera!
Aytos o atimos o senariografos de thelei na grapsei mia romantiki komenti typou … “A good year”? Prosferomai gia prwtagwnistria!
Pantws, den pisteuw oti metraei panta to telos alla h diadromh…
Παρασκευή, 27 Ιούλιος 2007 16:55    διαγραφή του σχολίου
 
Α ρε ccακι μας! Πολύ σε καταλαβαίνω…Λες να το ρίξουμε στη συνγραφή μπας και δούμε όλοι άσπρη μέρα γιατί τους δικούς μας σεναριογράφους μάπα τους κόβω!
Κυριακή, 29 Ιούλιος 2007 16:34    διαγραφή του σχολίου
 
Επειδή σπάνια πίστεψα στα happy end, πάντα εντυπωσιαζόμουν από τα hopeful end. Την ευτυχία δεν την βρίσκουν αλλά μένει μια γλυκιά εντύπωση ότι η ευτυχία που χάθηκε θα ήταν μικρότερη από την ευτυχία που θα έρθει!!!
Δευτέρα, 30 Ιούλιος 2007 10:07    διαγραφή του σχολίου
 
Σκέψου κ΄τις εκδοχές “sadly happy” k “happily sad”!!!!
Τετάρτη, 1 Αύγουστος 2007 00:50    διαγραφή του σχολίου
 

φιλοσοφικά ζητήματα υπό 45 C

Στο διάλογο του Σωκράτη με το Φαίδρο, του λέει (οκ, πιθανότατα για να τον ρίξει στο κρεββάτι του αλλά εμάς τι μας πειράζει?), ότι “αυτός που αγαπάει είναι πιο θεϊκός από κείνον που αγαπιέται, γιατί μέσα του υπάρχει ο θεός”.

Πολύ μου άρεσε όταν το διάβασα (είπαμε βαθιά κουλτούρα, όχι αηδίες :-Ρ), και σε μεγάλο βαθμό το πιστεύω. Όταν αγαπάς αληθινά και ανιδιοτελώς μεταμορφώνεσαι, γίνεσαι κάτι καλύτερο κι ανώτερο. Πέφτουν οι άμυνες του εγωισμού σου και οι ορμόνες σου χορεύουν το πιο χαρούμενο γαϊτανάκι και μόνο στη θέα του αγαπημένου σου προσώπου. Ωραία, ξέρω ότι τώρα εσείς μπορεί να με κοροϊδεύετε, και να λέτε τι μπανάλ, και τι χαζομάρες λέω μεσημεριάτικα, κι ότι με χτύπησε η ζέστη, και μπορεί και να ’χετε δίκιο (πάλι ανέβασε 38άρι το σπίτι μου), αλλά όποιος έστω και λίγο αγάπησε ξέρει ότι αυτό είναι αλήθεια.

Το θέμα είναι ωραία, αγαπάς, άγεται η ψυχή σου, κτλ κτλ, αλλά τι να το κάνεις αν δεν αγαπιέσαι κιόλας? Η αγάπη σε αυτή την περίπτωση μπορεί να γίνει αυτοκαταστροφική. Μπορεί να σε φτάσει στα όριά σου, τα οποία ναι, δεν είναι και κακό να τα δεις, είναι όμως μια επίπονη και ψυχοφθόρα εμπειρία.

Είναι ωραίο να αγαπάς, πολύ ωραίο. Δεν ξέρω αν αποκτάς κάτι το θεϊκό, ή αν συναντάς την πεμπτουσία της ανθρώπινης ύπαρξης, πάντως είναι συναίσθημα μοναδικό. Που εύκολα τσαλαπατιέται όταν γίνεται μονόδρομος, ή αδιέξοδο και χτυπάει στο ντουβάρι για να γυρίσει πίσω τσαλακωμένο.

Τι να τον κάνω λοιπόν μέσα μου το θεό? (ρητορικό ερώτημα)

Εγώ θέλω να αγαπιέμαι, όχι να παίζω squash τα συναισθήματά μου με τον τοίχο.

Κι επίσης, αν μπει μέσα μου ο Θεός, τι πρέπει να κάνω για να τον βγάλω έξω? Να πω το Πιστεύω ανάποδα, μπροστά σε έναν καθρέφτη φωτισμένο με μαύρα κεριά τα μεσάνυχτα?? (έτσι για να αλαφρύνει το κλίμα).

Αυτές οι σκέψεις γεννήθηκαν στο πτωχό μυαλό μου που επί του παρόντος προβληματίζεται ακαδημαϊκά και μόνο πάνω στο θέμα. Πρόσφατα τα περάσαμε, δεν είμαστε για τέτοια, είναι και καλοκαίρι, κάνει και ζέστη, ουφ….

 

20 σχόλια:
kalo mou, ama einai na sou symvei, pisteueis oti tha katsei na se rwthsei ti froneis kai ti oxi?
Τετάρτη, 25 Ιούλιος 2007 18:07    διαγραφή του σχολίου
 
telika to na eisai theos, sou dinei apsoges atakes gia pesimo:
“thes mesa sou ton theo koukla?”
“pare me na agiaseis”
klp klp klp pou de mou arxontai twa giati phzwwwwwwwww :(
xexexe…
Τετάρτη, 25 Ιούλιος 2007 18:44    διαγραφή του σχολίου
 
Μεγάλη κουβέντα ανοίγεις, αδερφούλα.. Ναι, ωραίο είναι ν’ αγαπάς, πολύ ωραίο, σε κάνει δοτικό και ανοιχτό και σε κάνει να αισθάνεσαι τόσο όμορφα, αλλά αυτά όταν υπάρχει έστω και μικρότερη, αλλά μια κάποια ανταπόκριση.. Αν δεν υπάρχει καμία ανταπόκριση, δεν μπορείς να αγαπάς μόνη σου.. Σε μια σχέση είναι δύο και αν δίνει μόνο ο ένας, χάνεται η ισορροπία.. (εννοείται ότι ο Σωκράτης τα έλεγε αυτά για να τον ρίξει στο κρεβάτι του, είπαμε, αυτοί οι αρχαίοι ήξεραν να γλεντάνε τη ζωή τους ;) :D )
Τετάρτη, 25 Ιούλιος 2007 18:45    διαγραφή του σχολίου
 
koita plaka pou kati tetoia me gurofernoun teleutaia..nice
Τετάρτη, 25 Ιούλιος 2007 19:01    διαγραφή του σχολίου
 
μεταξύ των άλλων, θέτει και αυτά τα ζητήματα στο βιβλίο του ο Erich Fromm, the art of loving. Θεωρεί ότι η αγάπη, σε όλους τους τομείς, ερωτική, αδελφική, γονική, αγάπη προς τον συνάνθρωπο κτλ isthe way to go….Σε ότι αφορά την ανιδιοτελή αγάπη πάντως τα πράγματα είναι δύσκολα…πως μπορείς να αγαπάς κάποιον χωρίς να περιμένεις να αγαπηθείς και εσύ?….δίνει μια παράδοξη απάντηση, ίσως μη ρεαλιστική αλλά όχι και απίθανη! Αν λοιπόν συναντηθούν 2 άτομα τα οποία τα ενδιαφέρει περισσότερο να αγαπήσουν, ολοκληρωτικά και χωρίς όρους και ανταλλάγματα τότε και τα δύο, στο τέλος θα λάβουν αγάπη… βέβαια για να συμβεί αυτό πρέπει το γαμωσύμπαν να συνωμοτήσει πάρα πολύ, γιατί συνήθως στις σχέσεις ο ένας από τους δύο είναι περισσότερο μέσα στο παιχνίδι…αλλά αν σου κάααααααατσειιιιιιιιιιιιιιι? Είναι πάντως πολύ ωραίο να αγαπάς…αλλά και να αγαπιέσαι….από κάποιον που του αρέσει επίσης να αγαπά :) . Καλό κουράγιο με την ζέστη και είναι πολύ καθαρές οι σκέψεις σου παρόλη την ύπαρξή της! (sorry για το μακρινάρι)
Τετάρτη, 25 Ιούλιος 2007 19:04    διαγραφή του σχολίου
 
thimithika kati pou mu eixe pei enas akatanomastos. Den einai diskolo mono na agapas alla kai na agapiesai
Megali kouventa pou fisika o idios den tin ipostirikse….
Τετάρτη, 25 Ιούλιος 2007 19:36    διαγραφή του σχολίου
 
έχω διαβάσει κάπου και νομίζω πως συμφωνώ, πως η αγάπη είναι συνειδητή επιλογή. Αναλαμβάνεις την ευθύνη για κάποιον, οπότε το κάνεις μετά από σκέψη και με τον εγωισμό στο 0.(δύσκολα πράγματα, προϋποθέτει πλήρη αποδοχή του εαυτού σου πιστεύω)Σε αντίθεση με τον έρωτα που λειτουργεί ερήμην μας. Και νομίζω τότε(όταν είμαστε ερωτευμένοι) είναι που πονάει η μη ανταπόκριση ή η ανταπόκριση όχι όπως θα τη θέλαμε, όχι στην αγάπη.
Τετάρτη, 25 Ιούλιος 2007 19:55    διαγραφή του σχολίου
 
Όποιος/α αντέχει, ας αγαπήσει…αν όχι, μένεις μακριά. Το θέμα δεν χωράει λίγο και περίπου.
Τετάρτη, 25 Ιούλιος 2007 21:28    διαγραφή του σχολίου
 
Χμμμ..Όντως άνοιξες πολύ ωραίο και μεγάλο θέμα.
Κοίτα σίγουρα, όταν αισθάνεσαι κάτι για κάποιον όπως η αγάπη, δεν κάθεσαι να το ζυγίσεις ή να βγάλεις τον άβακα κ να πεις “α σήμερα με αγαπάει τόσο, όποτε οκ, θα τον αγαπάω κ γω τόσο κ είμαστε πάτσοι”…ισως για ένα χρονικό διάστημα να βιώσει κάποιος αυτού του είδους την αγάπη, την μονοπλευρη κ ανιδιοτελή…
Το θέμα είναι ότι δεν μπορεί να είναι βιώσιμη για μεγάλο χρονικό διάστημα.Δυστυχώς. Η ευτυχώς.
Λειτουργούν οι άμυνες του οργανισμού.
Γίνεται ψυχοφθόρα, αν δεν υπάρχει ανταπόκριση και αυτοκαταστροφική.
Εχουμε ανάγκη να δώσουμε αγάπη, αλλά αμφίδρομα.
Τετάρτη, 25 Ιούλιος 2007 23:31    διαγραφή του σχολίου
 
Αν αγαπάς έχεις μέσα σου τον Θεό. Καλώς.Αν αγαπάς κ δεν αγαπιέσαι διαολιζεσαι. Λογικόν.Αν αγαπιεσαι κ δεν αγαπάς; Τι συμβαίνει εκεί; Είσαι κυριλε;
Πέμπτη, 26 Ιούλιος 2007 00:02    διαγραφή του σχολίου
 
Εξαρτάται!! Μπορεί να σάγαπάει ο άλλος …. ξηροδερμικά και δυσκοίλια!!!! Ξέρει πως είναι το εν λόγω συναισθημα, έχει τσουρουφλιστεί στο παρελθόν και διαλέγει μια πολύ κυριλέ απόσταση!!!! Και κοντά και μακριά από την αγάπη!!
Πέμπτη, 26 Ιούλιος 2007 01:15    διαγραφή του σχολίου
 
sumfwnw me carpe apoluta…den paizoun ekptwseis se auta!
Πέμπτη, 26 Ιούλιος 2007 02:01    διαγραφή του σχολίου
 
i have been there some times…
i bought a ticket back (no return)
i m sorry (to myself)
Πέμπτη, 26 Ιούλιος 2007 03:38    διαγραφή του σχολίου
 
“Η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται, η αγάπη ου ζηλοί, η αγάπη περπερεύεται, ου φυσιούται, ουκ ασχημονεί, ού ζητεί τα εαυτής, ου παροξύνεται, ου λογίζεται το κακόν, ου χαίρει επι τη αδικία, συγχαίρει δε τη αληθεία. Πάντα στέργει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει. Η αγάπη ουδέποτε εκπίπει.”Απόστολος Πάυλος Προς Κορίνθιους Α
Πέμπτη, 26 Ιούλιος 2007 09:22    διαγραφή του σχολίου
 
Ισως ο απόστολος Παύλος να ήξερε τί έλεγε
Πέμπτη, 26 Ιούλιος 2007 09:36    διαγραφή του σχολίου
 
φιλοσοφία ξεκινάς,
φιλοσοφία θα χεις!
νομίζω ρίχνεται σ’εμάς
το βέλος της αγάπηςγιατί αν εμένα αγαπώ
με όλα μου τα λάθη,
και θα χω μέσα μου Θεό
και θα χω και αγάπη!
Πέμπτη, 26 Ιούλιος 2007 10:11    διαγραφή του σχολίου
 
Αν και η επιστολή προς Κορινθίους που ανέφερε ο ΚραΚρα μου είναι γνωστή, έχω να πω ότι ο Απόστολος Παύλος ήταν ένας απο τους μεγαλύτερους βασανιστές της ιστορίας. Χειρότερος και από τον Χίτλερ. Συνεπώς, λίγο δύσκολο να δώσω βάση όταν μιλάει για αγάπη.ΥΓ. Ξηροδερμική και δυσκοίλια αγάπη; χαχαχααχχααχαχχααχαχχαχαχχαχ! Τρελο σχόλιο ;)
Πέμπτη, 26 Ιούλιος 2007 11:39    διαγραφή του σχολίου
 
ωχ, πολλά μαζεύτηκαν! Βλέπω μας “καίει” όλους το θέμα..Δονα-μπελλα (κατά το κούνια-μπελα), γαμώτο, όχι, δε με ρωτάει. Απλά την πατάω, και οδηγούμαι με μαθηματική ακρίβεια εκεί που φοβόμουν…
Thio, αν μιλάμε για τους θεούς της αρχαιότητας, δε χρειάζονταν ατάκες. Απλά μεταμορφώνονταν σε ταύρους :-)
Cornflake, it takes two to tango, that’s so true… :-(
Space, τα μεγάλα πνεύματα συναντιούνται στο σταυροδρόμι της βλακείας τους :-) )
Teaserako, πολύ σου πάει αυτό το στυλ! Αυτό το βιβλίο πρέπει επιτέλους! να το διαβάσω.
Nirat, τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα.
Εύα, δεν ξέρω αν μπαίνει μέσα η συνείδηση και άρα η λογική. Τα συναισθήματα υπακούν στους δικούς τους νόμους… νομίζω.
Carpe, συμφωνώ κι επαυξάνω… και τελικά οι περισσότεροι επιλέγουν το δεύτερο.. να μείνουν μακριά. :-( (((
Vasiouli, συμφωνούμε απόλυτα.
Phantom apo K.V., προσωπικά μου είναι πολύ δύσκολο να αγαπιέμαι ενώ δεν αγαπάω… αν και δεν το έχω βιώσει ποτέ πολύ έντονα.
Panouli, εγώ νομίζω έχω βγάλει κάρτα απεριορίστων διαδρομών… :-)
Aposynagogh, καλά σου ξεμπερδέματα!!!
Crower, έχω πολλές άγνωστες λέξεις :-) (4δεσμίτισα γαρ), αλλά μάλλον τα λέει καλά ο απόστολος (κι ο remalius)
Anastasia, εγώ αγαπώ εσένα πάντως και τα ποιηματάκια σου!
Carpe, τι έχεις να προσάψεις στον Απόστολο (όχι τον Τότσικα), δηλώνω άγνοια! :Ο
Πέμπτη, 26 Ιούλιος 2007 12:35    διαγραφή του σχολίου
 
… κι εμένα σε κάτι καύσωνες και λοιπά ακραία καιρικά φαινόμενα που με εγκλωβίζουν σπίτι μου’ρχονται τα σοβαρά και αναπάντητα… μάλιστα ετοίμαζα ένα παρόμοιο θέμα και εξεπλάγην που το διάβασα κι εδώ… κάπου συναντηθήκαμε στους διαδρόμους του μυαλού :) … επί του θέματος, φυσικά και δεν έχω να προσθέσω τίποτα :P P γιατί αν μιλήσω θα πέσει φωτιά να με κάψει και όπως γνωρίζουμε όλοι οι πυροσβέστες είναι full απασχολημένοι και δεν λέει να καρβουνιάσω πριν δω στην πράξη να συμβαίνουν όλα αυτά τα ωραία που διάβασα … εμμέσως απάντησα ;)
Πέμπτη, 26 Ιούλιος 2007 15:51    διαγραφή του σχολίου
 
Δεν ξερω τις σκοπιμοτητες των αρχαιων (ηταν και υπουλοι αυτοι ;) αλλα οπως και να το κανουμε σε αυτα τα πραγματα χρειαζεται ισορροπια. Να υπαρχει ανταποκριση, γιατι αλλιως κουραζεσαι…
Παρασκευή, 27 Ιούλιος 2007 16:05    διαγραφή του σχολίου
 

ένα κουλτουριάρικο

Στο μουσείο Γουλανδρή στην Άνδρο είχε έκθεση – αφιέρωμα στον Andre Masson. Εγκυκλοπαιδικά αναφέρω ότι ανήκε στον κύκλο των σουρεαλιστών, για λίγο μόνο αποσχίστηκε, αλλά κατά τα άλλα έπαιζε με τα λοιπά παιδάκια: Miro (vlavos favorite), Breton κτλ κτλ.

Γενικά μου αρέσει ο σουρεαλισμός (και) στη ζωγραφική, και αν και άσχετη κι απαίδευτη βρήκα τα έργα του πολύ ενδιαφέροντα. (Δηλ. μου άρεσαν τα χρωματάκια, τα σχήματα, κι ας μην καταλάβαινα πάντα που αντιστοιχούσε ο τίτλος σε αυτό που έβλεπα).

Στο δια ταύτα τώρα. Μια και η έκθεση είχε τίτλο «Ο Andre Masson και η Αρχαία Ελλάδα», όπως αντιλαμβάνεστε η θεματολογία των έργων είχε λίγο πολύ να κάνει με αρχαία ελληνική μυθολογία. Κεντρικός ήρωας, ο Μινώταυρος. Κι ο Ταύρος – σκέτο. Σε χαρακτικά, παστέλ, λάδι, μελάνι, γλυπτά, πανταχού παρών και τα πάντα διαφεντεύων.. Όοοχι, τα πάντα, μόνο την έρμη την Πασιφάη.

Η καταγωγή μου γνωστή, αλλά σταυρώστε με δεν ήξερα και πολλά για την εν λόγω κυρία Μίνωα. Μόνο ότι ήταν η κυρία Μίνωα, μητέρα της Αριάδνης, του Ανδρόγεω κτλ κτλ. Επίσης στα βιβλία της μυθολογίας που διάβαζα με πάθος μικρή (υπέροχα εικονογραφημένα, και όταν πήγα γυμνάσιο έκανα την έξυπνη γιατί ήξερα όλους τους ήρωες της Οδύσσειας το παλιο-σπασικλάκι), ουδεμία μνεία υπήρχε για το συγκεκριμένο θέμα.

Ποιο είναι το συγκεκριμένο θέμα λοιπόν… Σε ένα μεγάλο αριθμό από τα έργα που είδα το Σάββατο, απεικονιζόταν ο Ταύρος να …χμμ…, ξέρετε τώρα, ε, τέλος πάντων να κουτουπώνει την Πασιφάη. Εμφανέστατα και λεπτομερώς. Μανία ο Masson με αυτό το θέμα. Η δε κυρία Μίνωα, φαινόταν να το απολαμβάνει ποικιλοτρόπως.

Η απορία δημιουργήθηκε, και η καλή μας η βικιπαίδεια μου έδωσε την απάντηση. Ο Δίας έδωσε δώρο στο Μίνωα έναν ταύρο, να τον θυσιάσει για χάρη του, αυτός τον είδε πολύ όμορφο, τον λυπήθηκε και θυσίασε κάποιον άλλον στη θέση του, μετά τσατίστηκε ο Δίας και «ενέβαλε στην Πασιφάη ερωτική μανία» για να ερωτευτεί τον ταύρο (έτσι το λέμε τώρα). Τον καρπό της ένωσής τους τον γνωρίζουμε όλοι! Κοινώς ο Μινώταυρος ήταν κατά το ήμισυ αδερφός της Αριάδνης κι αυτή η ξεδιάντροπη τον ξεγέλασε για χάρη ενός γκόμενου (Θησέας) που τελικά την παράτησε στη Νάξο.

Αυτά λοιπόν γίνονταν στην αρχαιότητα. Κι όπως λέει η φίλη μου Α., μετά ήρθε ο χριστιανισμός κι επέβαλλε τη νέα ηθική τάξη, και έγιναν όλα πιο ξενέρωτα. Αντί αυτών των ζουμερών ιστοριών, είχε να μας αντιπροτείνει βασανισμούς, μαρτύρια, πόνο, αίμα, δάκρυα κι ιδρώτα, αγκαθωτά στεφάνια, άμωμες συλλήψεις κι άλλα ευχάριστα.

Αχ, αρχαίο πνεύμα αθάνατο…!

για του λόγου το αληθΏ?!

15 σχόλια:
ταύρος…ο ταύρος…κουμπαρούλα που πας πουλάκι μου και κολάζεσαι…
Δευτέρα, 23 Ιούλιος 2007 19:33    διαγραφή του σχολίου
 
pasifah shmainei ton trww apo olous??? :| (:D)
Δευτέρα, 23 Ιούλιος 2007 19:37    διαγραφή του σχολίου
 
thios lol :D
Δευτέρα, 23 Ιούλιος 2007 20:05    διαγραφή του σχολίου
 
Μια χαρά περνούσαν στην αρχαιότητα! Άσε που έκαναν παιδιά με όποιον να’ναι και μετά τα έριχναν στους θεούς!! ;)
Δευτέρα, 23 Ιούλιος 2007 20:24    διαγραφή του σχολίου
 
…η Άνδρος είναι πανέμορφη και πάντα έχει και κάτι ενδιαφέρον να δεις… αχχ ζούλεψα cc!
Δευτέρα, 23 Ιούλιος 2007 21:48    διαγραφή του σχολίου
 
Ειχα διαβασει μια εξηγηση για το μυθο της Πασιφαης, τραβηγμενη απο τα μαλια..Ο πινακας ωστοσω ειναι φοβερος. Καποια στοιχεια απο την αρχαια μυθολογια περασανε και στη Χριστιανικη, μη νομιζεις (πχ ο μυθος του Αδωνη με την ανασταση του Χριστου). Απο εκει και περα..καλο ειναι να παιρνει κανεις οτι του κανει, ειτε απο τα αρχαιοελληνικα, ειτε απο τα χριστιανικα..
Δευτέρα, 23 Ιούλιος 2007 21:52    διαγραφή του σχολίου
 
Κουλτουριάρικη κτηνοβασία! Τι κρίμα που δεν είμαι στην Άνδρο να πήγαινα! (liar asustolws:mode on)
Δευτέρα, 23 Ιούλιος 2007 22:42    διαγραφή του σχολίου
 
γουστάρω Αρχαία Ελλάδα και μυθολογία και συμβολισμούς…που τους χρησιμοποιούνε πλέον οι Γάλλοι στην ψυχανάλυση…δεν ήταν τυχαίοι οι άνθρωποι…ήρθαν οι κωλοχριστιανοί μετά και έσφαξαν κόσμο…αφήστε που όλες οι μύτες και τα χέρια που λείπουν από τα αγάλματα είναι δικό τους κατόρθωμα….σκατάνθρωποι! Στην πυρά! Ζήτω ο ταύρος και τα κατορθώματά του!
Δευτέρα, 23 Ιούλιος 2007 23:26    διαγραφή του σχολίου
 
και ένα κουλτουριάρικο σχόλιο:
o ταύρος αντιπροσωπεύει την πρωτόγονη καταπιεσμένη λίμπιντο που συσσωρεύεται κάτω απο το βάρος της ορθολογικοποιημένης συμπεριφοράς και που εξωτερικεύεται μόνο σε τελετουργικές οργιαστικές τελετές που διοργανώνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα έτσι ώστε να διασφαλίζεται η ηθική συνοχή της κοινωνίας….ουφ τελείωσα.
Τρίτη, 24 Ιούλιος 2007 11:13    διαγραφή του σχολίου
 
πιάσε τον ταύρο απ’τα κέρατα λέμε!!!!! :p
Τρίτη, 24 Ιούλιος 2007 11:42    διαγραφή του σχολίου
 
Η Sissy από την Κρήτη
Το ταύρο δεν τον εφοβήθει
Τον πιάνει στον λεπτό
Και γίναν όλα ριμαδιό…Ε καλά εχω γίνει κρητικός λέμε και απόψε με βλέπω Guernica και Habanero !
Τρίτη, 24 Ιούλιος 2007 13:10    διαγραφή του σχολίου
 
Koubarouli, τι υποννοείς? Εγώ πήγα να φροντίσω για την κουλτούρα μου, όχι κάτι άλλο!
Thio, χαχαχαχα! Λες να είναι αυτή η ετυμολογία?
Αδερφούλα, πες τα! Μια χαρά τα είχαν βολέψει!
Σορολόπ, και στα δικά σου!
Donnabella, περιμένω την εξήγηση του μύθου! Όντως ο χριστιανισμός πάτησε στις προϋπάρχουσες θρησκείες για να υφάνει το μύθο του.
Phantom, πήγαινε στα Καμμένα Βούρλα να δούμε τι θα καταλάβεις!
Teaser, χώσεεεε! Ζήτω ο ταύρος (όχι το ζώδιο!)
Crower, εντυπωσιάστηκα! Απο εσάς δεν περίμενα κάτι λιγότερο. Εκεί στο βουνό τα σκεφτήκατε αυτά?
Εύα, σκέφτομαι να πιάσω κάποιον άλλον από κάπου αλλού! (blush!)
Panouli, είσαι στο χωριό μου!!!??? Αχ, πιες και για μένα μια μπύρα στους ναούς της διασκέδασης. Τη Guernica την έχω χτίσει λέμε… nostalgia mode: on!
Τρίτη, 24 Ιούλιος 2007 13:38    διαγραφή του σχολίου
 
Ετσι, οι αρχαίοι ξέρανε από όργια D;- (σουρεάλ εμότικον, κ έτσι :Ρ)
Τρίτη, 24 Ιούλιος 2007 16:18    διαγραφή του σχολίου
 
Το…σουρρεαλιστικό στον πίνακα είναι ότι η Πασιφάη έχει βγάλει κέρατα κατά τη διάρκεια τού…τσιμπουσιού!!! Τέτοια κάλλη ο ταύρος σιγά μην τα δίει μόνο στην Πασιφάη!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Τετάρτη, 25 Ιούλιος 2007 12:02    διαγραφή του σχολίου
 
vasia, απαιχτο emoticon!
aposynagogh, ναι, το παρατήρησα κι εγώ.. είναι αυτό που λένε αν κοιμηθείς με στραβό, το πρωί αλληθωρίζεις.. χιχιχιχι!
Τετάρτη, 25 Ιούλιος 2007 16:11    διαγραφή του σχολίου
 

με χτύπησε η ζέστη μάλλον

Πόσο σιχαίνομαι την αναμονή. Για το οτιδήποτε. Το φαγητό που αργεί στο εστιατόριο, τη δουλειά που ξέρεις ότι θα σκάσει, αλλά δεν έρχεται εγκαίρως, το τηλέφωνο που περιμένεις να χτυπήσει και δε χτυπάει το ρημάδι (αν και έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου ότι σ’ αυτό το τριπάκι δε θα ξαναμπώ), η αναμονή για κάτι που δεν ξέρεις τι είναι, γι’αυτό που λείπει αλλά δε μπορείς να προσδιορίσεις. Δε μπορώ, θολώνω. Λες και τα βλέπω όλα μέσα από έναν γκρίζο μανδύα, σαν αυτόν που έχει καπελώσει την Αθήνα αυτές τις μέρες (λέγεται και νέφος). Είμαι στη φύση μου ανυπόμονη, δε μου πάει το αγάλι-αγάλι, ο εσωτερικός μου ρυθμός είναι πιο γρήγορος από τον εξωτερικό. Κάποιος – κάτι να με συντονίσει παρακαλώ. Είναι και το γαϊδουροκαλόκαιρο πάνω από την πόλη ασφυκτικό. Σαν να έχει πάρει ο ήλιος ένα γιγάντιο καλαμάκι και να ρουφάει κάθε σταγονίτσα δροσιάς και μετά ξεφυσάει τη λάβρα του, πάρτε να ‘χετε μικρά σιχαμένα ανθρωπάκια που εξαφανίσατε το χώμα και τη πρασινάδα, και φυτέψατε μπετόν και μαύρη πίσσα. Burn motherfuckers burn. Το καλοκαίρι (θα ‘ρθει και) θα πάρει κι εμένα μαζί…. Που θα με πάει δεν ξέρω. Πιθανόν ολοταχώς για το φθινόπωρο. Ένα πλοίο της – άγονης – γραμμής μας σώζει. Στο νοτισμένο κατάστρωμα κατάχαμα, με το Αιγαίο να μοιάζει ωκεανός μετά από διψήφιο αριθμό ωρών πλεύσης. Ένα πλαστικό ριγέ καλαμάκι σε μια χλιαρή μπύρα. Και ο χρόνος να μένει μετέωρος λίγο πριν βουτήξει κι αυτός στη θάλασσα να γλιτώσει.

18 σχόλια:
function deleteComment(id) { if (confirm(“Θέλετε να διαγράψετε αυτό το σχόλιο;”)) { document.commentForm.id.value = id; document.commentForm.returnUrl.value = window.location.href; document.commentForm.submit(); } }
εξιουσ μι.. αρ γιου τοκινγκ του μι?
Τρίτη, 19 Ιούνιος 2007 14:52    διαγραφή του σχολίου
 
ανυπόμονη δίδυμε..έτσι είμαστε…καλώς ή κακώς…
Τρίτη, 19 Ιούνιος 2007 15:03    διαγραφή του σχολίου
 
πάμε για βουτιές και χλιαρές μπύρες με ριγέ καλαμάκι!κι εγώ ανυπομονώ!
Τρίτη, 19 Ιούνιος 2007 15:30    διαγραφή του σχολίου
 
σκέψου τα χειρότερα… κι αυτά είναι τη Δευτέρα με τους 47 !!
Τρίτη, 19 Ιούνιος 2007 15:31    διαγραφή του σχολίου
 
Πρώτα απ’όλα το θέμα με το τηλέφωνο που δε χτυπάει, ξέχνα το, δε ξεπερνιέται, δε πρόκειται ποτέ να ξεφύγεις απ’ αυτό το τριπάκι.
Δεύτερον, αυτό με το καλαμάκι και τη χλιαρή μπύρα με ανακάτεψε… Βρε, κοριτσάκι μου… ΓΙΑΤΙ? (ρωτάω κι εγώ που σέρνομαι από γραφείο σε γραφείο και λέω πως βαριέεεμαι κι υποφέρω άνευ λόγου και αιτίας)
Τρίτη, 19 Ιούνιος 2007 15:38    διαγραφή του σχολίου
 
egw pali, echw kanei tachypalmies…pou diafora (sovara) pragmata einai ston aera, pou den xerw pote kai pws tha lythoun, kai pou gia na kanw zen, prepei prwta na kanw lovotomh.. Aman, ti mhnas einai autos..
Τρίτη, 19 Ιούνιος 2007 15:58    διαγραφή του σχολίου
 
Πωω πωω! αυτό με την ανυπομονησία το παθαίνω κ γω, ανάλογως όμως. ειδικά όταν περιμένω να σχολάσω το τελευταίο μισάωρο ειδικά κάτι παθαίνω, υπερένταση.Επίσης, όταν περιμένω μετά το *$##@!! λεωφορείο μου ενώ έχουν περάσει όλα δύο φορές. Επίσης όταν περιμένω να κετέβει το ασανσέρ από τον έκτο όροφο…ραντεβου λοιπόν στο βυθό που θα προσέχουν οι ιππόκαμποι να μη χαθείς ;)
Τρίτη, 19 Ιούνιος 2007 16:35    διαγραφή του σχολίου
 
υπομονή υπομονή εμένα πονάνε τα μάτια μου απο τον υπολογιστή σήμερα, ξέρεις μόλις έκλεισα 11 ώρες στο pc
το καλοκαίρι σου πάει πάντως
Τρίτη, 19 Ιούνιος 2007 17:55    διαγραφή του σχολίου
 
Όλα καλά, μπορούμε μόνο να κάνουμε την μπύρα παγωμένη παρακαλώ?? :)
Τρίτη, 19 Ιούνιος 2007 17:59    διαγραφή του σχολίου
 
μου έρχεται έντονα μια εικόνα στο μυαλό…μερικές φορές βρίσκω στη θάλασσα μια μεγάλη πέτρα, την παίρνω αγκαλιά και βυθίζομαι στον πάτο…ξαπλώνω ήρεμα και κοιτάω την επιφάνεια ακούγοντας τους παλμούς μου…χρειαζόμαστε διακοπές…
Τρίτη, 19 Ιούνιος 2007 19:40    διαγραφή του σχολίου
 
οκ, εννοείται ότι προτιμώ την κρύα μπύρα… αλλά έτσι ήρθε στη φαντασία μου εκείνη τη στιγμή, whatever. Ραντεβού λοιπον στο βυθό με τους ιππόκαμπους και τον teaser με την κοτρώνα αγκαλιά! crower, πώς το εννοείς ότι μου πάει το καλοκαίρι?
Τρίτη, 19 Ιούνιος 2007 19:47    διαγραφή του σχολίου
 
giati mpira me kalamaki??ayta ta kaname otan eimastan mikra kai kala gia na me8ame pio eukola…exei kanei ena apisteuto me8isi me mpira kalamaki pou akoma to leme kai gelame…8a sas to pw apo koda …mats
Τρίτη, 19 Ιούνιος 2007 21:17    διαγραφή του σχολίου
 
Απλά σκέψου ότι είναι καλοκαίρι, ότι θα λιώσεις σε μια παραλία με παρεάκι, θα ξαπλάρεις σε ένα νησί για μερικές μέρες, όλοι στην δουλειά θα είναι πιο ευδιάθετοι, κάποιοι μάλιστα θα λείψουν (και σίγουρα δεν θα σου λείψουν) για μέρες οπότε τί καλύτερο? Όσο για αυτες τις ημέρες και δεν είμαι στα super μου γιατί η ζέστη με έχει στείλει! Weekend is on its way!
Τρίτη, 19 Ιούνιος 2007 21:49    διαγραφή του σχολίου
 
Δεν χρειάζεται να είσαι σε νοτισμένο κατάστρωμα. Πάρε την χλιαρή μπύρα κ το ριγέ καλαμάκι, άραξε σε ένα βραχάκι η’ στην αμμουδιά μιας αθηναϊκής παραλίας κ μια χαρά θα ξελαμπικάρεις. Όσο για τα τηλέφωνα που περιμένουμε να χτυπήσουν είμαι της λογικής, να τα σηκώνουμε κ να καλούμε εμείς πρωτοι. Βοηθά στο να τελειώνουν τα πράγματα γρηγορότερα
Τρίτη, 19 Ιούνιος 2007 23:00    διαγραφή του σχολίου
 
Αυτο με την ανυπομονησια και εγω το παθαινω και δεν νομιζω να το ξεπερασω ποτε…Ειδικα οταν προκειται να παω διακοπες! Πραγματικα με τους 40 βαθμους εξω δεν μπορω να σκεφτω τιποτα αλλο εκτος απο παγωμενες μπυριτσες (μαλλον χωρις καλαμακι) και βουτιες…θα περασουν οι μερες…που θα παει!!!
Τετάρτη, 20 Ιούνιος 2007 11:29    διαγραφή του σχολίου
 
Και εγω μισω την αναμονη..
Χειροτερος συνδιασμος–> Αναμονη+Ορθοστασια

Σκοτωνω ανθρωπο..

Που να χρειαστει να παω κ στο ΙΚΑ

(>.

Πέμπτη, 21 Ιούνιος 2007 21:33    διαγραφή του σχολίου
 
Μια βουτιά σε μια πισίνα γεμάτη παγωμένο καμικάζι! (φτάνει να μην έχεις αμυχές και χτυπήματα γιατί τσούζει το λεμόνι!)
Παρασκευή, 22 Ιούνιος 2007 13:16    διαγραφή του σχολίου
 
vlavo, μου αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι!!
Παρασκευή, 22 Ιούνιος 2007 14:55

james, of course

Φτάνουμε στο ΟΑΚΑ 7 παρά κάτι ψιλά. Οι τύποι μετά τον έλεγχο των εισιτηρίων, αρκούντως αγενείς, ψάχνουν τις τσάντες μας, και αφαιρούν τα καπάκια από τα μπουκαλάκια με νερό, γνωστά για το βεβαρημένο παρελθόν τους ως φονικά όπλα σε τρομοκρατικές ενέργειες (!). Αφού μπουγελώνω (χιχι) τον μλκ που με εκνευρίζει αφάνταστα, δεδομένου ότι ο τζίτζικάς έσκαγε εκείνη τη στιγμή, και τι σκατά να κάνεις ένα ανοιχτό μπουκάλι νερό σε μια συναυλία, περνάμε μέσα. Ούτε συνεννοημένες να ήμασταν με την Tori, που βγήκε στη σκηνή μόλις είχαμε μπει στο συναυλιακό χώρο και είχαμε συναντήσει τον Carpe. Αρχικά με κίτρινο φόρεμα, μαύρη μοιραία περούκα και κολάν από βινύλλιο (πρέπει πραγματικά να υπέφερε), καθισμένη μπροστά στο πιάνο με ένα ιδιότυπο τρόπο, κάνοντας διάφορους θεατρινισμούς που βλέπαμε λεπτομερώς από την οθόνη. Μετά άλλαξε, και βγήκε στη σκηνή με κόκκινο μακρύ μαλλί, μπλε λαμέ φόρεμα, και μια νέα (ακόμα πιο θεόμουρλη) περσόνα, όπως έσπευσε να με ενημερώσει το αξιότιμο Cornflake Girl, το οποίο μόλις συνειδητοποίησε ότι έπαιζε το τραγούδι ΤΗΣ, άρχισε να χοροπηδάει σαν κατσικάκι. Της πήρε περισσότερο από δυο δευτερόλεπτα εισαγωγής βέβαια για να το αναγνωρίσει, αλλά το αποδίδω στον ενθουσιασμό και τη συγκίνηση της στιγμής :-P χιχιχιχι! Κάπου εκεί συναντήσαμε και τον Spacepuke, και υποπτεύομαι τη maskou, την οποία όμως δεν είχαμε την τιμή να γνωρίσουμε κι από κοντά…

Δυστυχώς η Tori δεν έμεινε αρκετά στη σκηνή, και λίγο την αδίκησε το γεγονός ότι δεν είχε μαζευτεί ακόμη αρκετός κόσμος, ο ήλιος ήταν ψηλά, και είχε πολλή ζέστη.

Στο διάλειμμα μέχρι τους Air, φεύγω για μπύρες. Να μου πήρε, και ένα μισάωρο (!) για δύο μπύρες. Μπορεί και παραπάνω. Εκεί στην ουρά, στον αγώνα, συναντάω τη Moi. (οι bloggers, σαν τα jumbo, είναι παντού). Ένας τύπος έχει παραγγείλει 14 !!! μόλις μπύρες, κι εμείς περιμένουμε καρτερικά. Ρε πουλάκι μου, του λέω, θα κάνεις μπάκα με τόσες μπύρες. “Έχω περιθώριο” μου λέει. “Έ, όχι και πολύ” του απαντάω. (Δεν τον έπεισα, ή δεν πτοήθηκε. Δε σκέφτηκα να χρησιμοποιήσω το επιχείρημα του κατουρήματος). Εν τω μεταξύ η κοπέλιά που έβαζε την μπύρα, ζαχάρωνε τα αγοράκια της ουράς και αγνοούσε προκλητικά εμάς. Αίσχος! (να ζητήσω συγγνώμη από τη Μουά, γιατί απηυδισμένη όταν επιτέλους πήρα τις μπύρες, έφυγα χωρίς καν να χαιρετήσω…ναι, γαϊδούρα, το ξέρω…)

Μετά το πικρό ποτήρι τούτο, οριακά προλαβαίνω την αρχή των Air. Εδώ δηλώνω ότι οι Air προσωπικά μου αρέσουν πολύ, έχω και 2 cd, και όχι Carpe για να με νανουρίζουν! Έπαιξαν αρκετά καλά κατά τη γνώμη μου, αλλά είναι λίγο γαλλο-φλωράκια ρε γμτ, κι επίσης κάποια φωνητικά που αφελώς πίστευα ότι τα έκαναν γυναίκες, όοοοοχι, τα έκαναν άντρες, ο ένας μάλιστα έχει φωνή ευνούχου (βρε λες?). Τα παιδιά, η παρέα… δε λέω ποιοι, αρχίζουν αισχρά σχόλια για το ποιος .. εχμ… ξέρετε, ποιον, χαχαχα! Τ.π. οι Air μάλλον δεν είναι για ανοιχτό συναυλιακό χώρο, όταν μάλιστα σε τρώει η αγωνία για το πότε θα βγουν οι James, είναι δεδομένο ότι είναι χαμένοι από χέρι.

Και ναι! Ήγγικεν η πολυπόθητη ώρα. Τα στοιχήματα για το ποιο τραγούδι θα ανοίξει τη συναυλία έδωσαν και πήραν, μας αιφνιδίασαν όμως με το “Say something”. Tα πολλά λόγια τώρα είναι περιττά. Τα ποδαράκια μου πονάνε από το χοροπήδημα. Η φωνή έχει γίνει λίγο πιο «βαθιά» ας το πούμε. Ένας τεράστιος κουρνιαχτός αιωρήθηκε πάνω από τα κεφάλια μας. Ο Tim Booth ΘΕΟΟΟΟΟΣ!!! Γούσταρε τρελά με την ανταπόκριση του κόσμου, γελούσε όλη την ώρα, χόρευε σαν ξεβιδωμένος, κατέβηκε και τραγούδησε μέσα στο κοινό,  ανέβασε κόσμο πάνω στη σκηνή. Δύο βλαμμένα, (δε λέμε ποια!), έτρεξαν, έσπρωξαν, χώθηκαν μήπως και φτάσουν εγκαίρως μπροστά, δεν τα κατάφεραν – ΕΔΩ ΝΑ ΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΠΑΤΗΣΑΜΕ ΚΑΙ ΣΠΡΩΞΑΜΕ J – πάντως, αυτά τα δύο βλαμμένα βρέθηκαν σε απόσταση αναπνοής από τη σκηνή, και πια χοροπήδαγαν ανεξέλεγκτα. Είμαι δε πολύ περήφανη γιατί σαν κλασικό γιαπωνεζάκι, τράβηξα πολύ κοντινές φωτογραφίες και videakia!! 

Τα παραλειπόμενα:

 

-         η τεράστια μπάλα γνωστής ζυθοποιίας που δεν καταφέραμε να αγγίξουμε (μας προσπέρασε τεχνηέντως ή τα άλλα παιδάκια δεν μας έπαιζαν, κλαψ!)

-         το τρελό… αγόρι μπροστά μου που δήλωσε λίγο πιο ας πούμε χαρωπά (translate in english): «Καλά ε, έχει κάτι τυπάκια εδώ μέσα για τρελές καταστάσεις!!!»

-         η νέα επιχείρηση που επινοήσαμε με την cornflake, και παρόλο που φοβάμαι μην υπάρξει αθέμιτος ανταγωνισμός, θέλω να τη μοιραστώ μαζί σας: να πουλάμε καπάκια στις συναυλίες!

-         οι διασκευές του Πλιάτσικα σε δημοφιλή ξένα τραγούδια που μια ψυχή γνωρίζει μία προς μία!

-         το εντυπωσιακά ψηλό σόι του Carpe

-         τα δροσερά νεράκια που μας κέρασε ο παραπάνω, και η ταριφιά επίσης!

Τώρα δε θέλω να δουλέψωωωω. Αφήστε που νυστάζω…. Πώς θα την παλέψω το βράδυ, μου λέτε???

 

Όσοι δεν ήρθατε, χάσατε, χεχεχε!

16 σχόλια:
Χιχιχι! Η δική σου περιγραφή είναι πολύ καλύτερη απ’ αυτή που έκανα εγώ! Αλλά αν θες να ξέρεις, ομολόγησα ήδη δημόσια το τρομερό μου ατόπημα και δε σε φοβάμαι! Μ! :D (Μα ποιος γνωρίζει τις διασκευές του Πλιάτσικα, απορώ ειλικρινά.. :p! Oύτε κι εγώ θέλω να δουλέψωωω.. Θέλεις να πάμε για καφέ?? ;) )
PS. Το τρελό αγόρι ήταν όλα τα λεφτά.. Όπως και η ατάκα “υπάρχουν κάποια παιδιά που δε γίνονται άντρες, αλλά είναι ανάγκη να γίνονται γυναίκες??” που είπε μια ψυχή ;) :D D
Πέμπτη, 19 Ιούλιος 2007 13:00    διαγραφή του σχολίου
 
μα ποια ψυχή είπε αυτή τη Θεϊκή ατάκα??? :-) ))) χαχαχαχα, το είχα ξεχάσει…
Πέμπτη, 19 Ιούλιος 2007 13:07    διαγραφή του σχολίου
 
… πράγματι θεϊκή :) ))) μου επιτρέπετε να την χρησιμοποιώ για μη κερδοσκοπικούς λόγους??!ρε γμτ.. δεν ήξερα ότι θα πηγαίνατε στο Fly.. και ήθελα να δω Avril Lavigne τόσο πολύ αλλά δεν έβρισκα παρέα.. έσκασα!
Πέμπτη, 19 Ιούλιος 2007 13:15    διαγραφή του σχολίου
 
gia mia stigmh nomiza oti o carpe forouse arxika kitrino forema, mavrh moiraia perouka kai kolan apo vinyllio kai skefthka oti exasa ta kalytera!!! :P btw h idea gia ta kapakia GAMAEI!!! kyriolektw! :D :D :D :D
Πέμπτη, 19 Ιούλιος 2007 13:24    διαγραφή του σχολίου
 
Να σας εβλεπα στη σκηνη μαζι με τη CG να χορευετε και τι αλλο στον κοσμο…!!!!!! :D
Πέμπτη, 19 Ιούλιος 2007 13:31    διαγραφή του σχολίου
 
kai mou elege i maskou..koita na deis ta blamena koritsakia pou tha treksoun poia tha protoanebei stin skini na xorepsei..hehehee
Πέμπτη, 19 Ιούλιος 2007 13:44    διαγραφή του σχολίου
 
toulaxiston etsi 8a tis eblepes k_gerax…xaxaxaxa…eipa shmera na mhn sas diabasw alla den ante3a! xa8hke o kosmos na exw 3lobardia? grrrrrrr…zhleuw!!! :(
Πέμπτη, 19 Ιούλιος 2007 13:44    διαγραφή του σχολίου
 
σορολόπ, στο επιτρέπω! όχι, avril lavigne δεν θα πηγαίναμε πάντως… :-)
thiouli, eleos! οκ, μαλλον το έγραψα παραπλανητικά!
K, θα ήσουν περήφανος για μας?
Space, xaxaxa, έχουμε το γνώθι σ’αυτόν πάντως, το έγραψα και μόνη μου ότι είμαστε βλαμμένα! Ας ανεβαίναμε όμως και σκασίλα μου για τους χαρακτηρισμούς! :-Ρ
missing, έεεελα, θα πάμε και σ’άλλη συναυλία, ναι??? :-)
Πέμπτη, 19 Ιούλιος 2007 13:52    διαγραφή του σχολίου
 
Μα φυσικα και θα ημουν περηφανος βρε!! Ασε που θα σας εβρισκα κιολας!
Πέμπτη, 19 Ιούλιος 2007 14:56    διαγραφή του σχολίου
 
pate na fate th douleia tou k-gerax me th cc, e? foveres atakes..
Πέμπτη, 19 Ιούλιος 2007 15:01    διαγραφή του σχολίου
 
Σοβαρά φοβερές ατάκες!
Για λίγο πήραμε μια μικρούλα γεύση από τη συναυλία! :D
(Δεν ξεχνάμε ποτέ κ την επιχείρηση με τη φραπελιά ε??..A deal is a deal! ;) )
Πέμπτη, 19 Ιούλιος 2007 16:10    διαγραφή του σχολίου
 
Όμιλος Επιχειρήσεων CC&Partners
Ένα λαμπρό μέλλον ξανοίγεται μπροστά μας! :-) )
Πέμπτη, 19 Ιούλιος 2007 16:35    διαγραφή του σχολίου
 
καταγγέλω ότι ο space βάζει στο στόμα μου λόγια που δεν είπα…θα μπορούσα όμως χε btw νομίζω ότι εγώ σας είδα χιχι
Πέμπτη, 19 Ιούλιος 2007 18:42    διαγραφή του σχολίου
 
maskou to xeis kapsei mou fainete..kai meta les gia mas pou ksexname sunexeia
Πέμπτη, 19 Ιούλιος 2007 20:51    διαγραφή του σχολίου
 
Μια χαρά λοιπόν περάσατε! μπράβο μπράβο πάλι με κάνατε να ζηλέψω.
Σάββατο, 21 Ιούλιος 2007 11:35    διαγραφή του σχολίου
 
Ξενέρωσα με τους AIR !!! Περιμένοντας τους JAMES ήταν μάλλον lounge inerval!!!! Πήγα με τον ξηρόδερμο τον φίλο μου ο οποίος δεν τρελαινόταν πολύ για JAMES αλλά τελικά όχι μόνο του άρεσαν, αλλά την επόμενη μέρα στη δουλειά είχε κατεβάσει από το e-mule τραγούδια τους και άκουγε!!!!! Από την ορθοστασία τα πόδια μου δεν τα ένιωθα όταν φεύγαμε!!!!!! Τέλεια και η TORI, μακάρι να συνέχιζε και στην ώρα των AIR!!!!! Oi πιο πολλοί πήγαν για μπύρες όταν έπαιζαν αυτοί!!! Χε!!!
Τετάρτη, 25 Ιούλιος 2007 12:48    διαγραφή του σχολίου
 

παρ’το αλλιώς

Έτσι όπως φυσάει ο αέρας το βράδυ, μοιάζει να είναι η μόνη ζωντανή πνοή σε μια κατά τα άλλα νεκρή πόλη. Παρατηρώ από τη σκοτεινή βεράντα μου τις απέναντι σκοτεινές βεράντες, τις κατεβασμένες τέντες που ανεμίζουν, τις κεραίες των τηλεοράσεων που κουνιούνται κι αυτές, τα δορυφορικά πιάτα που ξαφνικά έχουν γεμίσει τις ταράτσες, το κιτρινιάρικο φως του στύλου, το φευγαλέο πέρασμα από το οπτικό μου πεδίο, όπως ορίζεται από τις πολυκατοικίες, ενός τρόλλεϋ στο δρόμο.. Με αυτές τις εικόνες και διάφορους χαοτικούς συνειρμούς που αδυνατώ να αναλύσω, κάτι τέτοιες ώρες αναρρωτιέμαι αν αυτή η ζωή που ζούμε είναι η αληθινή. Και δεν είναι όνειρο (ή εφιάλτης) που βλέπουμε σε μια άλλη ζωή, την κανονική. Αν οι φόβοι μας, οι επιθυμίες μας, τα άγχη μας, οι νευρώσεις μας, οι αδυναμίες μας, τα λάθη μας είναι αληθινά. Ή αν τελικά απλά τα κουβαλάμε όπως την πέτρα του crower, και μπορούμε να τα αποτινάξουμε από πάνω μας με ένα ανοιγόκλεισμα των ματιών. «Ωχ, ένας φόβος, ξουτ!». Μήπως σα θεατρίνοι επιλέξαμε το ρόλο μας και τον υπηρετούμε πιστά χωρίς παρεκκλίσεις? Μήπως το πήραμε πολύ στα σοβαρά χωρίς όμως να ξέρουμε το γιατί?


Επίσης κάτι τέτοιες στιγμές αναρρωτιέμαι πως βρέθηκαν τζιτζίκια στην Πατησίων. Πως ξεπέσαν κι αυτά τα κακόμοιρα εδώ πέρα. Ένα καλοκαίρι ζουν όλο κι όλο, και το ξοδεύουν εδώ. Τζιτζίκια ενός κατώτερου θεού. Τζιτζίκια που πήραν δυσμενή μετάθεση. Τζιτζίκια που έκαναν πολλές αμαρτίες στην προηγούμενη ζωή τους, και τιμωρήθηκαν. Τζιτζίκια που κατέστρεψαν το κάρμα τους τζιτζικίζοντας στη διαπασσών σε ζεστά καλοκαιρινά μεσημέρια καταστρέφοντας τη σιέστα αποκαμωμένων τουριστών. Εντάξει, σταματάω. J

ο panos tziiiii

17 σχόλια:
function deleteComment(id) { if (confirm(“Θέλετε να διαγράψετε αυτό το σχόλιο;”)) { document.commentForm.id.value = id; document.commentForm.returnUrl.value = window.location.href; document.commentForm.submit(); } }
Μπορεί τα τζιτζίκια της Πατησίων να είναι τζιτζίκια ενός κατώτερου Θεού, σε δυσμενή μετάθεση αλλά δεν παύουν να τραγουδούν…!
Τετάρτη, 18 Ιούλιος 2007 07:28    διαγραφή του σχολίου
 
έχεις την ικανότητα να θέτεις δυο τρία φιλοσοφικά ζητήματα και κανα δυο μεταφυσικά σε μια παράγραφο. :)
Οστόσο εμείς όσο και τα τζιτζίκια βρισκόμαστε στη θέση που έχουμε επιλέξει. Όπως λέει όμως και ο Οσκαρ Ουαιλντ η ζωή είναι ένα Θέατρο όπου συνήθως παίζουμε λάθος ρόλους.
Τετάρτη, 18 Ιούλιος 2007 08:35    διαγραφή του σχολίου
 
Ρώτησα και τον Μανώλη
για τους τζίτζικες στην πόλη
και δεν είναι αυτό που λες..
Ήρθαν για τις εκλογές!
Τετάρτη, 18 Ιούλιος 2007 09:22    διαγραφή του σχολίου
 
Τα τζιτζίκια πεθαίνουν τραγουδώντας… πάντως και μυρμήγκια υπάρχουν
Τετάρτη, 18 Ιούλιος 2007 10:41    διαγραφή του σχολίου
 
ενδεχομένως οι φόβοι, οι νευρώσεις και όλα αυτά που λες, υπάρχουν για να δίνουν ένα παραπάνω σασπένς, ένα παραπάνω ενδιαφέρον…τώρα αν όλο αυτό που ζούμε είναι μια ψευδαίσθηση είναι ένα καλό ερώτημα (βλέπε και Matrix I για να προβληματιστείς ακόμα περισσότερο)
Τετάρτη, 18 Ιούλιος 2007 11:14    διαγραφή του σχολίου
 
akoma ki an ithela… akoma ki an mporousa… akoma ki an to epelega na apanthsw sovara, ta tzitzikia enos katwterou theou me esteilan!!! :D xaaxaxxaaxaxaxa
Τετάρτη, 18 Ιούλιος 2007 11:28    διαγραφή του σχολίου
 
Είναι προφανές ότι τα τζιτζίκια είναι πρόσφυγες από την Πάρνηθα…
Τετάρτη, 18 Ιούλιος 2007 12:14    διαγραφή του σχολίου
 
egw polles fores exw ferei tzitzikia apo ton Wrwpo edw a8ela mou fusika…htan kollhmena panw ston profulakthra tis perissoteres :P
Alla mou aresei para polu na 3upnaw kai na ta akouw…mhpws na ferw kai kanenan trizoni gia tis nuxtes? :P
Τετάρτη, 18 Ιούλιος 2007 12:50    διαγραφή του σχολίου
 
phantom, αυτό έχει βαθύτερο νόημα ε?? το’πιασα το υπονοούμενο!
crower :-) κάποια στιγμή πρέπει να μου πεις πώς τα θυμάσαι όλα αυτά!
η anastasia συνεχίζει ακάθεκτη!
Pano, βάλε το mouse πάνω απο το τζιτζικάκι στη φώτο! :-)
teaser!!! με προσβάλλεις! λες να μην το είχα δει??
thio, επιτέλους σου ανταπόδωσα λίγο από το γέλιο που έχω ρίξει με τα δικά σου posts. Τώρα νιώθω άλλος άνθρωπος, πιο ολοκληρωμένος.
vlavo, ήξερα ότι εσύ θα έβρισκες το κοινωνικό μήνυμα! :-)
ρε missing, τα ρώτησες τα κακομοίρια??? Μετανάστες άθελά τους?
Τετάρτη, 18 Ιούλιος 2007 13:15    διαγραφή του σχολίου
 
αν η ζωη μου ειναι απλα στο ονειρο καποιου, ηθελα να ξερω ποιος και πως ειναι αυτος που με ονειρευεται. και πως αισθανεται οταν ξυπναει το πρωι…
Τετάρτη, 18 Ιούλιος 2007 13:57    διαγραφή του σχολίου
 
Όταν ήμουν μικρότερη(καλα ε, το’χω λέμε!) τα έπιανα τα τζιτζικάκια. Τώρα που είμαι λίιιιιιιγο μεγαλύτερη και μόνο να με πλησιάσουν παθαίνω ένα μπλιαχ.(τζιτζίκια στην πατησίων? μάλλον έχει δίκιο ο vlavo)
Τετάρτη, 18 Ιούλιος 2007 15:04    διαγραφή του σχολίου
 
Eύα μου, εγώ τα άνοιγα να δω τι έχουν μέσα (a propos, είναι πρασινωπά αν θυμάμαι καλά). Εννοείται ότι τώρα θα σιχαινόμουν και να τα αγγίξω.
Donnabella, ίσως κάποια στιγμή μάθουμε! :-)
Τετάρτη, 18 Ιούλιος 2007 15:27    διαγραφή του σχολίου
 
Εύα τι μου θύμησες! όταν ήμουν πιτσιρικάς τα έπιανα και εγώ…κάπου στην Εύβοια…είχαν όμως τραγική κατάληξη γιατί τους έκοβα τα φτερά και τα έδινα σε κάτι γαλοπούλες για μεζέ…κάποιος μου το έδειξε όμως και το έκανα, δεν το έκανα από μόνος μου! :( …τα κακόμοιρα…βρήκα έναν λόγο για τον οποίo πληρώνω την μαλακία αυτή του κόσμου :P Τώρα πάντως τα σιχαίνομαι, άσε που έχω ξαπλώσει σε αιώρα κάτω από δέντρο και με κατούραγαν! (η μετεμψύχωση των φαγωμένων προγόνων τους…χαχαχαχα) Υ.Γ: ξέρετε τι λένε για τα παιδάκια που βασανίζουν ή σκοτώνουν έντομα, ζώα κτλ? ότι έχουν πολλές παραπάνω πιθανότητες να γίνουν serial killers….Εύα δέχομαι να γίνω το επόμενο θέμα σου…χαχαχαχα
Τετάρτη, 18 Ιούλιος 2007 15:34    διαγραφή του σχολίου
 
Νομίζω ότι τα τζιτζίκια έχουν την ίδια κληροδοτημένη/μετεμψυχωμένη(!) από τους προγόνους τους απορία στην Πατησίων με σένα… Αναρωτιούνται τη δουλεια έχουν όλα τα τρόλεϋ, οι βεράντες, οι κεραίες, οι πολυκατοικίες, εμείς κλπ κλπ εκεί, ενώ θα πρεπε να υπήρχαν δένδρα και πράσινο..
Χαίρονται δε, που δεν είχαν γεννηθεί στην Ευβοια πριν κάμποσα καλοκαίρια και που τώρα ο Teaser έχει πάψει να είναι τζιτζικοεξολοθρευτής. :ρ
Τετάρτη, 18 Ιούλιος 2007 17:04    διαγραφή του σχολίου
 
… κάτι τέτοιες ώρες εγώ ανησυχώ περισσότερο για εμάς – που είμαστε καταδικασμένοι να ζούμε τα 3/4 του καλοκαιριού στην Πατησίων – παρά για τα τζιτζίκια…
Τετάρτη, 18 Ιούλιος 2007 17:18    διαγραφή του σχολίου
 
Γειά σου τζιτζικάκι! Ξέρεις κάτι? Δε ξέρουμε ΓΙΑΤΙ έχουμε επιλέξει αύτον το ρόλο, ούτε μετριάσαμε τις επιλογές που μας οδήγησαν εκεί. Αλλά ας μη το σκεφτόμαστε, ας περνάμε στην επόμενη Δράση.
Τετάρτη, 18 Ιούλιος 2007 20:20    διαγραφή του σχολίου
 
vasia, το έθεσες στη σωστή του βάση!
σορολόπ, έπιασες το συμβολισμό. Κι εγώ απορώ (με την καρδιάαα μου….)
koumbara, Δράση? δράση? αμήν.
Πέμπτη, 19 Ιούλιος 2007 12:46    διαγραφή του σχολίου
 

εργασία και χαρά

Υπέροχο πράγμα η δουλειά. Ευλογία πραγματική. Κάτι τέτοιες μέρες ευχαριστώ τον Ύψιστο, ή την Ύψιστη τέλοσπαντων, που μου έδωσε τη δυνατότητα να εργάζομαι. Να μοχθώ για τον άρτον τον επιούσιον. Να περνώ τις ώρες μου δημιουργικά, να παράγω έργο, να βοηθώ κι εγώ στο ΑΕΠ αυτής της χώρας (ε τι τζαμπα, σπουδάσαμε τα οικονομικά?).
Νιώθω μια ψυχική ανάταση. Νιώθω κι εγώ παραγωγικό και χρήσιμο μέλος της κοινωνίας. Νιώθω ολοκληρωμένη προσωπικότητα.
Αυτή η αίσθηση γίνεται τόσο έντονη και ολοκληρωτική όταν στο διπλανό περιοδικό έχουν casting. Για άντρες. Και μου έρχονται εμένα οι μόντελοι και με ρωτάνε: “Εξκιουζ μι πλιζ, αμ χιαρ φορ δε καστινγκ…” Κι εγώ σπεύδω ευγενέστατη και εξυπηρετικότατη να τα εξυπηρετήσω τα παλικάρια. Σαν καλή κι ευσυνείδητη υπάλληλος. Να τους προσφέρω μια καρέκλα να καθίσουν. Να τους χαμογελάσω για να νιώσουν άνετα κι οικεία.
Άλλη μια εργασιακή μέρα φτάνει στο τέλος της. Η ψυχική μου αγαλλίαση που πηγάζει από την εκπλήρωση των εργασιακών μου καθηκόντων είναι υπέρτατη.
υ.γ. όταν έφτασε ο πρώτος μόντελος εγώ μασούλαγα ένα κολοκυθάκι από το μπριαμ μου. Έσπευσα να απομακρύνω ταπεράκια, πηρουνάκια, να σκουπίσω τα λάδια από τη μούρη, να κοιτάξω στον καθρέφτη για τυχόν κολλημένο μαϊντανό ανάμεσα στα δόντια. Όλα καλά, μόνο που τώρα με έπιασε μια πείνα.

 

29 σχόλια:
se mia palioterh douleia mou, logw anakainhshs, gia ligo kairo eixame metaferthei dipla sto casting (pagia mesa thn etaireia)… ekei loipon eixa petyxei kamposes anypervlhtes.. mexri pou se mia fash eprepe na gdythoun gia na valoun magiw… stekontan pisw apo ena proxeira valmeno paravan… moiraia (anthrwpoi eimaste kai dh hdonistes) epefte to mati sou… mexri pou mia vroma… ena ksekwliki… eixe parei grammh kai to oti fainotan kai to oti th vlepw… kai gdynotan miso vhma pio eksw apo to provlepe gia na me paiksei… htan h fash prin kopsw tis malakies… gia thn istoria to lew afto… ax! fountwsa… efyge ksafnika kai den prolava na ths fwnaksw “stasou! mygdalaaaaaaa” :(
Πέμπτη, 12 Ιούλιος 2007 17:09    διαγραφή του σχολίου
 
“Υπέροχο πράγμα η δουλειά. Ευλογία πραγματική.” Ναι, καλα. Σε κανα 2 χρονια θα σε δω αν θα λες τα ιδια!!! Ρε thie, λυσε μου μια απορια. Τα μυγδαλα τι σκοπευες να τα κανεις;;;;! :P
Πέμπτη, 12 Ιούλιος 2007 17:14    διαγραφή του σχολίου
 
καλά…σε βρίσκω πολύ χάϊ (ροκ…zboingggggg). Τι δουλειά, τι γκομενάκια, τι μύκονος…πσσσσσ :-D
Πέμπτη, 12 Ιούλιος 2007 17:29    διαγραφή του σχολίου
 
Η πολύ δουλεια τρώει τον αφέντη είχε πει μια φορά ο Ψινάκης (σοφός). Σταμάτα να παρενοχλείς τους μοντέλους! (ή γκέι θαναι ή θεόχαζοι- μην πεις το αντίθετο γιατί αυτοκτονώ τώρα)
Πέμπτη, 12 Ιούλιος 2007 17:49    διαγραφή του σχολίου
 
Eγώωωω? να παρενοχλώ εγώ??? Εγώ είμαι ένα αγγελικό, αθώο κι εξυπηρετικό κοριτσάκι. Κι επίσης κ. Phantom, ποιος μίλησε για IQ?
Πέμπτη, 12 Ιούλιος 2007 17:58    διαγραφή του σχολίου
 
nai, sto eksyphretiko yperthematizw :D xaxaxaxa
Πέμπτη, 12 Ιούλιος 2007 18:05    διαγραφή του σχολίου
 
Αυτά είναι..Εμμ..Μπορώ να ρθω κ γω για λίγο απο κει απλά να βλέπω! Ή κ να σε βοηθώ στην εξυπηρέτηση, δεν έχω προβλημα! :D
Πέμπτη, 12 Ιούλιος 2007 18:14    διαγραφή του σχολίου
 
Προσλήψεις πότε κάνετε?? :D D
Πέμπτη, 12 Ιούλιος 2007 18:39    διαγραφή του σχολίου
 
Λαψογωνιαίαους καλούς είχαν;μια ψυχή με ενημέρωσε για την ύπαρξη τους χθες και είπα να το τσεκάρω. PS. Λυσσααααααααααααααααααάρες! :P PP
Πέμπτη, 12 Ιούλιος 2007 19:42    διαγραφή του σχολίου
 
Carpe Diem ++
δεν είχε υπερωρίες σήμερα ;;;
Πέμπτη, 12 Ιούλιος 2007 19:50    διαγραφή του σχολίου
 
ti einai oi layogwniaioi? :-s
Πέμπτη, 12 Ιούλιος 2007 21:12    διαγραφή του σχολίου
 
cc είναι καλοί μόνο για μπανιστήρι… πίστεψέ με… θέλω να συγκεντρωθείς στη δουλειά σου σε παρακαλώ… (πες μου πως έκανες κανένα κολπάκι χαριτωμένο με κάποιον απ’ αυτούς!!!!)
Πέμπτη, 12 Ιούλιος 2007 22:25    διαγραφή του σχολίου
 
se parakalo poly next time pou tha exoun dipla tetoio casting call me! ela re filenada! olous gia tin parti sou? ai sto kalo sygxistika i ermi!
Πέμπτη, 12 Ιούλιος 2007 23:37    διαγραφή του σχολίου
 
Ax ναι..Οι λαψογωνιαίοι…Λαψογωνιαίοι (των οποίων την ονομασία αλλά όχι την αξία αγνοούσα τόσο καιρό μέχρι χθες) είναι κατι για το οποίο αξίζει να αμαρτήσεις…CC, να φρόντισε να αμαρτήσεις :D
Παρασκευή, 13 Ιούλιος 2007 00:01    διαγραφή του σχολίου
 
όντως, κάτι τέτοιες είναι οι στιγμές που ισχύει ο τίτλος του post!(κλασικό το σκηνικό ‘τσουρομαδιέμαι-να-μαζεύω-μπολάκια-παξιμαδάκια-πηρουνάκια-γιατί-μπήκε-γκόμενος’) ;)
Παρασκευή, 13 Ιούλιος 2007 10:52    διαγραφή του σχολίου
 
λαγονοψοΐτες λέγονται…. γυμνάστρια speaking!
Παρασκευή, 13 Ιούλιος 2007 11:56    διαγραφή του σχολίου
 
για γιατρους υπαρχει καμια θεσουλα μηπως?
Παρασκευή, 13 Ιούλιος 2007 12:08    διαγραφή του σχολίου
 
Vasia, gomena, ελάτε, έχει πολύ πράμα! (να’ν’καλά το status). Thio, χαίρομαι που αναδεικνύεις τις θετικές πλευρές της προσωπικότητάς μου.
Carpe, anastasia, θα ψάξω τώρα στη βικιπαίδεια να δω αυτους τους λαψογ… λαγονοψ…, να σας απαντήσω. Είναι σημαντικοί αλήθεια? Εσύ carpe έχεις? :-Ρ
Εύα, αμάσητο κατέβηκε το κολοκυθάκι, χιχιχιχι!
DonnaBella, εσύ θα εξετάζεις τους λαψογ… λαγονοψ… αει στο καλό, αυτούς? Και θα τσεκάρεις τη φυσική τους κατάσταση ? :-) )
Παρασκευή, 13 Ιούλιος 2007 12:40    διαγραφή του σχολίου
 
τι να τους κάνεις τους λαγονοψοΐτες, τους λαψογωνιαίαους, τους ψωγαλανικούς (μη συνεχίσω τους αναγραμματισμούς γιατί νιώθω κατί κακόοο να πλησιάζει :p), η ομορφιά είναι στην ψυχή, καλό παιδί να ‘ναι, όλα είναι θέμα χαρακτήρα κλπ κλπ (διεύθυνση, μέρες και ώρες κάστινγκ ΤΩΡΑ!)
Παρασκευή, 13 Ιούλιος 2007 12:40    διαγραφή του σχολίου
 
α, και micho, έχεις δίκιο (στο πρώτο σκέλος). Στο δεύτερο απαντάω κατηγορηματικά όχι, είπαμε είμαι ένα σεμνό κι αθώο, πλην εξυπηρετικο κορίτσι! ;-)
Παρασκευή, 13 Ιούλιος 2007 12:47    διαγραφή του σχολίου
 
χιχι, lydia, κι εγώ της ίδιας άποψης είμαι. Με ενδιαφέρει η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ομορφιά… χιχιχι. (τα άλλα στα στελνω με pm) ;-)
Παρασκευή, 13 Ιούλιος 2007 12:48    διαγραφή του σχολίου
 
μόνο να ξαναδιαβάσω δακρύβρεχτα posts σε περιμένω να κάτσει μαζί μου στο λεωφορείο και παράλληλα σύμπαντα, εκτός αν παράλληλο σύμπαν είναι το δίπλα γραφείο :P
Παρασκευή, 13 Ιούλιος 2007 13:52    διαγραφή του σχολίου
 
Ντισ-κάστινγκ!!! :)
Παρασκευή, 13 Ιούλιος 2007 15:10    διαγραφή του σχολίου
 
Άμα γράφω δακρύβρεχτα και ρομαντικά με κράζετε (βλ. teaser), άμα γράφω χαζοβιόλικα κι ανάλαφρα με κράζετε (βλ. πάνος τζιιιι), ε, αμάν πλέον! Με τίποτα δεν είστε ικανοποιημένοι πια! Αχάριστη η σημερινή νεολαία…
Παρασκευή, 13 Ιούλιος 2007 16:11    διαγραφή του σχολίου
 
απλά ο καθένας μας είναι η πλευρά του ίδιου νομίσματος (βλ. Παναγιώτης Παπαδόπουλος)
Παρασκευή, 13 Ιούλιος 2007 19:42    διαγραφή του σχολίου
 
Αχ αχ αχ ομορφα που ΄ναι στη δουλειά! Καλά και εσύ τι να κάνεις να πάρεις για μεσημεριανό χωνάκι παγωτό για να είναι σεξουαλικό…;Μπριαμ δαγκωτο λοιπόν και στους Λαψογωνιαίαους μας αμα δεν θέλουν! Βασικά πάιζει να έχω παρανοήσει τελείως τι είναι αυτό αλλά το αφήνω έτσι, ας εκτεθώ και ας με περασετε για ζοντόβολο γιατί θα έχει πλάκα αν δεν έχω καταλάβει!
Παρασκευή, 13 Ιούλιος 2007 23:25    διαγραφή του σχολίου
 
Fabulous……….Keep on the good work!Ανθυγιεινά σου κολλάνε???χιχι
Σάββατο, 14 Ιούλιος 2007 02:37    διαγραφή του σχολίου
 
Μυτιλήνη ;-)
Σάββατο, 14 Ιούλιος 2007 05:43    διαγραφή του σχολίου
 
Ayth einai douleia!!! Thes de thes, 3ypnaei h e3yphretikothta mesa sou! :) Kala ekanes kai ta e3yphrethses ta palikaria, eimaste filo3enh xwra emeis!!! :D
Τρίτη, 17 Ιούλιος 2007 20:28    διαγραφή του σχολίου
 

να πω κάτι πρωτότυπο?

ΘΕΛΩ ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ!!!

ωραίο ακούγεται, μήπως να το κάνω τραγούδι? :-Ρ

Δεν γίνεται, δεν τραβάει το ζωντανό. Δε μπορώ να συγκεντρωθώ με τίποτα, δε μπορώ να γράψω τα δύο ρημαδοκείμενα που πρέπει να γράψω, σκέφτομαι παραλίες, και αλμυρίκια, και ουζάκια και άμμο ανάμεσα στα δαχτυλάκια και τηγανιτή πατάτα να βουτάει στο τζατζίκι και εκείνο τον ψηλό μελαχρινό να βουτάει στη θάλασσα, εντάξει όχι απαραίτητα αυτό το τελευταίο. ΘΕΛΩ ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ. Νομίζω το μυαλό μου έχει πήξει, αρνείται να κάνει άλλες σκέψεις, η πόλη ούτως ή άλλως σε προδιαθέτει για αρνητικές σκέψεις, δε θέλω ούτε στη βεράντα μου να κάθομαι και να βλέπω το γείτονα απέναντι στη δική του βεράντα να αποβλακώνεται στην TV και να ρίχνει και κλεφτές ματιές προς το μέρος μου – ο πορνόγερος. Θέλω κυμματάκι να σκάει απαλά στα πόδια μου, θέλω να ψάχνω κοχύλια και να τα φτιάχνω αυτοσχέδια κοσμήματα, θέλω να κάνει αυλάκια πάνω μου το αλάτι και να τραβάει το δέρμα, να είμαι όλη μέρα με μαγιό και σαγιονάρα και να μυρίζω αντηλιακό με γεύση (!) καρύδα, να πέφτει ο ήλιος και να είμαι στη θάλασσα, να πασαλείβομαι με παγωτό και να πετάω βοτσαλάκια στο νερό για να ακούσω το -πλόπ!-. (Θέλω-θέλω-θέλω, νομίζω μου έμεινε κουσούρι από τότε που δούλευα στη γνωστή εταιρεία κινητής τηλεφωνίας)

Αντ’αυτού, θα πάω σπίτι να περιμένω τον υδραυλικό, να έρθει να βγάλει τη γνωμάτευση για το χαλασμένο θερμοσίφωνα, γιατί εντάξει, καλό το κρύο νερό για την αντιμετώπιση της κυτταρίτιδας και τη σύσφιξη, αλλά παγωμένο ντους στο σπίτι δε λέει, ενώ αν είναι στη ντουζιέρα στην άκρη εκείνης της παραλίας που λέγαμε, δίπλα στα αλμυρίκια και την ταβερνούλα με τα καλαμαράκια και τις πατάτες που βουτάνε στο τζατζίκι, και μόλις τελείωσεις το ντους προσπαθείς τεχνηέντως να πατήσεις χωρίς να ξανακολλήσει η άμμος στα δαχτυλάκια??? Είδατε, όλα εκεί οδηγούν. Όλοι οι συνειρμοί εκεί με πάνε.

” Το καλοκαιράκι
στην ακρογιαλιά
μέσα στο νεράκι,
πλέουμε αγκαλιά”

“Ααααα, κρουαζιέρα θα σε πάαααω
ααααα, γιατί σε νοιάζομαι και σ’αγαπάαααωω
ααααα, μύκονο και σαντορίνη…..”

“Και το καράβι,
για τη Φολέγανδρο είχε σαλπάρει
και σ’είχε πάρει μαζί,
σ’είχε πάρει”

“Μη μου μιλάς για καλοκαίρια
για ακρογιαλιές και αστέρια”

(εντάξει, τουλάχιστον απέφυγα το κλασικό του Καρβέλα)

ουφ… πόσο μας μένει ακόμα μέχρι τον Αύγουστο??? :-( (

25 σχόλια:
function deleteComment(id) { if (confirm(“Θέλετε να διαγράψετε αυτό το σχόλιο;”)) { document.commentForm.id.value = id; document.commentForm.returnUrl.value = window.location.href; document.commentForm.submit(); } }
ναι κι εγω μια απ’τα ιδια θελω. αλλα αργει ακομα για μενα..συμβιβαζομαι, εστω, με αυτα που εσυ δεν θες, στειλ’τα απο εδω (το ψηλο μελαχροινο, οχι τον πορνογερο ;-)
Τετάρτη, 4 Ιούλιος 2007 13:29    διαγραφή του σχολίου
 
μπριιιιτς! το θέλουμε το μελαχροινό, αν θες σου στέλνω τον υδραυλικό! :-) ))) (εκτός κι αν είναι ηλιοκαμμένος, ψηλός, μελαχροινός…. εεεε, σταματάω εδώ). Αλλά για κανέναν χοντρό τριχωτό κοιλαρά που μόλις σκύβει κατεβαίνει τρομακτικά χαμηλά το πατελόνι – τον κόβω. Τέλει?
Τετάρτη, 4 Ιούλιος 2007 13:33    διαγραφή του σχολίου
 
Βαζω τον ψηλο μελαχροινο (καπου θα τον βρω!!), βαζεις την ταβερνουλα με τα καλαμαρακια και τα ουζακια;;;;! :P PP
Τετάρτη, 4 Ιούλιος 2007 13:41    διαγραφή του σχολίου
 
καλά…νομίζεις μόνο εσύ είσαι σε τέτοια φάση? πάντως εγώ δεν τρώω το αντιηλιακό μου :P
Τετάρτη, 4 Ιούλιος 2007 13:42    διαγραφή του σχολίου
 
κορίτσια, κορίτσια… τςτςτςτςτςς… οι υδραυλικοί έχουν βελτιωθεί ως κλάδος… δε θέλω εικόνες- στερεότυπα…
cc, αν ήμουν αγοράκι και διάβαζα τις περιγραφές σου θα σου την έπεφτα…
Τετάρτη, 4 Ιούλιος 2007 13:43    διαγραφή του σχολίου
 
KALIMERA!OLOI ETSI KAPWS NIWTHOUME!APLA KOURAGIO KAI OLA THA ERTHOUN!OLO KAI KAPOIA ADIA THA PEKSEI!ETSI DEN EINE?
Τετάρτη, 4 Ιούλιος 2007 13:43    διαγραφή του σχολίου
 
Ααααχ! Προχθές το βράδυ ήμαστε με την κολλητή μου στο Καβούρι κι εκτός που σιχτιρίζαμε που δεν είχαμε βάλει μαγιώ να κάνουμε μπάνιο οι βλαμμένες, λέγαμε ακριβώς τα ίδια και τραγουδούσαμε όλα αυτά τα τραγουδάκια με bonus track: “Απόψε λέω να κάνουμε ένα πάρτυ, στην άμμο με ραδιάκι φορητό…” :) ) Ο λαός απαιτεί, να μας στείλουν στο νησί! :D D
Τετάρτη, 4 Ιούλιος 2007 14:21    διαγραφή του σχολίου
 
μας κόλασες μεσημεριάτικα…
Τετάρτη, 4 Ιούλιος 2007 14:46    διαγραφή του σχολίου
 
απαπα, δεν θελω υδραυλικο, να τον κρατησεις..εχω τραυματικες εμπειριες..εσκασα 50 λιρια για να μου σηκωσει τη φλαντζα απο το καζανακι. Δεν εβρισκα το καπακι (ειναι εντοιχισμενο, λεμε). καλα, θα ψαξω να βρω κανενα ψηλο μελαχροινο εγω απο μονο μου..( και, michos. να αναλυσουμε και αυτο εδω που ειπες? το βλεπω, θα σε κανω να μου την πεις οσονουπω..)
Τετάρτη, 4 Ιούλιος 2007 15:05    διαγραφή του σχολίου
 
k-gerax, sounds fair enough! Περιμένω! teaser, ούτε εγώ το τρώω..! το γλείφω απλά :-) ), micho, λες? morfi, άδεια θα παίξει, αλλά δε συμπίπτει με των φίλων :-( ( cornflake, να, ορίστε, κι έλεγα κάτι λείπει από το soundtrack!!! crower, μία σου και μία μου! Donnabella, αμα βρεις που συχνάζουν, πε μου κι εμένα. ;-)
Τετάρτη, 4 Ιούλιος 2007 15:30    διαγραφή του σχολίου
 
Αχ cc! Με ξεσήκωσες!! Δε βοηθάς!! Καθολου! :ρ :D
Τετάρτη, 4 Ιούλιος 2007 17:42    διαγραφή του σχολίου
 
To θέλω επειγόντως διακοπές κάτω απτην πανσέληνο βουτιές ο Καρβέλας το έχει γράψει? Γιατί εγώ αυτό θεωρώ κλασικό! (Πάντα οπαδός της ποιότητας)
Τετάρτη, 4 Ιούλιος 2007 23:47    διαγραφή του σχολίου
 
Ίσως το μόνο αξιόλογο που έχει γράψει ο Καρβέλιας “Καλοκαιρινές διακοπές για πάντα…”

Έγραψα πάλι…
Πέμπτη, 5 Ιούλιος 2007 00:21    διαγραφή του σχολίου
 
O Sakis ήρθε?
Πέμπτη, 5 Ιούλιος 2007 11:55    διαγραφή του σχολίου
 
xaxa teaser, ήρθε, ήταν παππούλης και βρωμομασχαλίτσας. Θα ξαναερθει αυριο πουρνο πουρνό.. (τον αναδρομο ερμή μου μέσα, μια δουλειά δε μπορεί να γίνει με τη μία!!!)
Πέμπτη, 5 Ιούλιος 2007 12:12    διαγραφή του σχολίου
 
άσε ρε με το αντηλιακό, να πάθουμε δηλητηριάση, άμα θες γεύση καρύδα να αλείβεσαι με Malibu
Πέμπτη, 5 Ιούλιος 2007 12:33    διαγραφή του σχολίου
 
Προσθέτω στη φαντασίωση και μια πισίνα Μοχίτο!
Πέμπτη, 5 Ιούλιος 2007 13:19    διαγραφή του σχολίου
 
αααα! Παιδιά με κολάζετε. Malibu ο ένας, moCHito o άλλος! Συκώτι δε θα μείνει. Φαντάζεσαι ρε vlavo, να κολυμπάς και να επιπλέουν ο δυόσμος και τα limes?
Πέμπτη, 5 Ιούλιος 2007 14:07    διαγραφή του σχολίου
 
Τέλεια! Σα το Θερμαϊκό θα είναι!
Πέμπτη, 5 Ιούλιος 2007 14:36    διαγραφή του σχολίου
 
χαχαχαχα!!!! καλά, δεν τον θυμάμαι έτσι ακριβώς. Αλλά αν είναι έτσι, να πάρω ένα γιγάντιο καλαμάκι – σαν αυτό που έβαλες στη Μόνα Λίζα – και να ανέβω Βόρεια!
Πέμπτη, 5 Ιούλιος 2007 14:42    διαγραφή του σχολίου
 
To πρωτο part με καλυψε απολυτα!!!! Καπως ετσι ειναι και το δικο μου το μυαλο – αναμεσα σε ταβερνα,καλαμαρακι, ουζακι και παραλια…Αντε να δουμε ποτε θα ακολουθησω και η υπολοιπη…Οσο για το δευτερο part ασχετο μεν, αλλα το μεγκα ξαναδειχνει Sakis ο υδραυλικοςςςς…(πως να ξεφυγεις απο την εικονα στερεοτυπο μετα?)
PS: Ax ωραιοτατο και ξεσηκωτατο το καλοκαιρινες διακοπες για παντααααα :D
Πέμπτη, 5 Ιούλιος 2007 17:47    διαγραφή του σχολίου
 
πες μας για τον υδραυλικόόόό…
Παρασκευή, 6 Ιούλιος 2007 19:17    διαγραφή του σχολίου
 
Αυτό με τις διακοπές το έχω πάθει και εγώ! Μετράω τις ημέρες μέχρι τον Αύγουστο αλλά μετά ξενερώνω που μένουν τόσες λίγες για να τελειώσει το καλοκαίρι. Για αυτό φέτος έσπασα την αδεια στα δύο και έτσι όλα καλα…περιμένω και το τέλος Ιουλίου.¨Όσο για υδραυλικούς και τα σχετικά, θέλω να διαμαρτυρηθώ που δεν υπάρχει γυναικεία παρουσία στο επάγγελμα! Γιατί να μην υπάρχουν γυναίκες υδραυλικοί? Εμείς δηλαδή δεν έχουμε δικαίωμα στην φαντασίωση?
Κυριακή, 8 Ιούλιος 2007 13:10    διαγραφή του σχολίου
 
Καλά η Αρβανίτη στο τέλος με έστειλε! Άσε γιατί μου ήρθαν τώρα κάτι Κορκολής, κάτι Μπίγαλης…πολύ συγκινήθηκα!Αχ cc σε λίγο θα φύγεις μακριά από την Αθήνα και την βρωμομασχαλίτσα του υδραυλικού και θα πίνεις κούπες!
Τετάρτη, 11 Ιούλιος 2007 22:54    διαγραφή του σχολίου
 
Aπαπα! όχι κούπες Αννούλα, με τίποτα! :-) ) Βρε, ξέρω σε ποιο μαγαζί θα σε πάω! Θα εκστασιαστείς. Ρώτα τον Carpe! ;-)
Πέμπτη, 12 Ιούλιος 2007 17:31    διαγραφή του σχολίου
 

running away from me

Τρέχει αυτές τις μέρες ο κόσμος γρήγορα μαζί μου, τρέχει η ζωή, δεν ξέρω αν συναντιόμαστε, βλέπω το ξημέρωμα πιο συχνά από ποτέ, συναντάω ανθρώπους αλλόκοτους, δεν ξέρω τι θέλουν απο μένα, τι θέλω εγώ από αυτούς, μεθάω με δυο ποτά και χορεύω να ξορκίσω τη χαρά μου που δεν ξέρω από που πήρα δανεική, ψάχνω στα τυφλά και φοβάμαι μη βρω αυτό που ψάχνω, ανοίγω τα μάτια κι αναρρωτιέμαι μήπως πρέπει να σταματήσω, δε γίνεται να τρέχω έτσι, χάνω τα άλλα, αυτά που κινούνται αργά, μιλάω και τις λέξεις μου δε θυμάμαι, δεν ξέρω που τις μοιράζω, που μοιράζομαι, σε ποιον δίνω τι, σε ποιον χρωστάω, άνθρωποι έρχονται και φεύγουν πριν τους καλωσορίσω, άνθρωποι που φεύγουν πριν καλά έρθουν κι ούτε ένα γεια, ίσως και να το είπαν, αλλά εγώ έτρεχα, δεν άκουσα, ίσως δεν ήθελα τις λέξεις τους να συγκρατήσω, δεν ξέρω στο τέλος τι θα θυμάμαι, πρόσωπα στα σκοτεινά, μάτια φωτεινά, κλεμμένα φιλιά, μια μουσική απροσδιόριστη και ρυθμική, κάτι ανατολές του καλοκαιριού ζεστές κι οι αντανακλάσεις τους σε σώματα ιδρωμένα, κι εγώ να τρέχω να προλάβω, τι δεν ξέρω, (ή μήπως τρέχω να ξεφύγω?), απλά τρέχω μέσα στο χρόνο και φοβάμαι αν σταματήσω στη ζωή μου τι θα δω.

12 σχόλια:
θα ήθελα να σου πω πρόσεχε, θα ήθελα να σου πώ προσπάθησε να βρείς τι αξίζει απο όλα αυτά, αλλά δεν είναι σωστό, ότι μας τυχαίνει πρέπει να το ζούμε ως το τέλος, σε μας απομένει να δούμε τι θα κρατήσουμε και τη θα αφήσουμε απο όλα αυτά. :)
Τρίτη, 3 Ιούλιος 2007 09:23    διαγραφή του σχολίου
 
Μην το σκέφτεσαι τώρα.. Όταν τυχαίνουν τέτοιες περίοδοι θυμάμαι το forrest gump (όχι για τα σοκολατάκια :p). Θυμάσαι που είχε αρχίσει απλά να τρέχει? Κάποια στιγμή το ίδιο απλά σταμάτησε.. Έτσι θα συμβεί και σ’ εσένα, κάποια στιγμή θα σταματήσεις να τρέχεις, χωρίς απαραίτητα να ξέρεις γιατί, όπως δεν ξέρεις και τώρα γιατί τρέχεις, απλά δε θα ‘χεις πια αυτή την ανάγκη.. (πολύ μπερδεμένα τα έγραψα)
PS. Για να προλάβω κάτι κακεντρεχείς κυρίους που κυκλοφορούν εδώ γύρω, να δηλώσω πως καμία σχέση δεν έχεις με το forrest gump. Μόνο σ΄αυτό με το τρέξιμο, κατάλαβες ;)
Τρίτη, 3 Ιούλιος 2007 09:32    διαγραφή του σχολίου
 
κορυφαίο το κείμενο σου. καλημέρα!
Τρίτη, 3 Ιούλιος 2007 10:36    διαγραφή του σχολίου
 
h cg me kalypse… eyxaristw kai ta resta dika sas!
Τρίτη, 3 Ιούλιος 2007 11:08    διαγραφή του σχολίου
 
αν τρέχοντας εμπνέεσαι και γράφεις τέτοια θεϊκά κείμενα, εεε τότε… λάβετε θέσεις! … έτοιμοι!… μπαμ!
Τρίτη, 3 Ιούλιος 2007 12:11    διαγραφή του σχολίου
 
apla na prospathiseis na sygkrathseis akrivws pws aisthanthikes kanontas to auto gia meta (otan stamathseis). Egw, otan kinoumai toso poly, den “eimai” toso sth fash ths kinhshs. Otan stamathsw thn trechala, vlepw oti exw paei kapou, ligo diaforetika apo prin. Kyttwntas pisw mou th diadromh, mathainw kapoia liga pragmata gia mena..Kai xana, kai xana.. filia.
Τρίτη, 3 Ιούλιος 2007 12:12    διαγραφή του σχολίου
 
run cc run…μπορεί και να σε βγάλει κάπου όλο αυτό το τρέξιμο…νομίζω είναι καλύτερο από την αδράνεια …και η χαρά καλή…κι ας είναι και δανεική…
Τρίτη, 3 Ιούλιος 2007 13:00    διαγραφή του σχολίου
 
τώρα να πω ότι τη ζηλεύω αυτή την τρεχάλα ή θα παρεξηγηθώ;; :S
Τρίτη, 3 Ιούλιος 2007 13:23    διαγραφή του σχολίου
 
Lydia, δεν ξέρω αν πρέπει να ζηλέψεις, νομίζω είναι εκτός του ελέγχου μου, επίσης δε νομίζω ότι θα βγάλει κάπου, ούτε ότι θα μάθω κάτι καινούργιο για μένα, το έχω ξαναδεί το επεισόδιο, απλά είναι σα μονόδρομος, δε μπορώ να πατήσω φρένο, ίσως όπως λέει το δημητριακούλι, κάποια στιγμή απλά σταματήσω. Κι αρχίσω να τρώω σοκολατάκια :-) ) Crower, μήπως να δέσω κι εγώ μια πέτρα, να δούμε σαν πότε θα σταματήσει το σπριντ? ;-)
Τρίτη, 3 Ιούλιος 2007 14:44    διαγραφή του σχολίου
 
Ποτέ δεν ξέρεις… μπορεί να ξαναπεράσεις κάποια στιγμή από τα ίδια τοπία σε πιο αργή κίνηση και να δεις άλλα πράγματα… Τρέχα προς το παρόν και βλέπουμε… Όλοι κάπως έτσι δεν είμαστε?…
Τετάρτη, 4 Ιούλιος 2007 12:13    διαγραφή του σχολίου
 
den trexeis na mou allakseis kana fwto (o enikos tou “fwta” einai aftos)? :D
Τετάρτη, 4 Ιούλιος 2007 12:20    διαγραφή του σχολίου
 
thio πες τι φώτο θες να σου αλλάξω (ξέρω να φτιάχνω ΚΑΙ ντουί, αστέρι σου λέω! :-Ρ
Τετάρτη, 4 Ιούλιος 2007 13:25    διαγραφή του σχολίου
 
feed the bigmouth!