Με τις λέξεις μου εσύ ηδονίζεσαι
για τις δικές σου εγώ σε ερωτεύομαι
Για λίγο νομίζω πως αφήνεσαι
Κι έπειτα ξέρω πως τη χαρά μου τη δανείζομαι.
Οι λέξεις μας μόνο συναντιούνται
Κι εμείς κλεφτές στιγμές, ματιές, χαμόγελα κρυμμένα
Οι λέξεις παίζουν το κρυφτό τους
Παίζουν το αυτόνομο παιχνίδι τους
Πάνε κι έρχονται
Αυτάρεσκες κι αυτάρκεις
Τρομάζει το στόμα που τις γέννησε
Τα δάχτυλα που τις γράψαν
Οι λέξεις μας παίζουν και χάνονται
Σα ραδιοφωνικές συχνότητες
Σε κενό αέρα
Τις λέξεις μου εκμαιεύεις κι ύστερα κρύβεσαι
Τις λέξεις σου αποζητώ κι ύστερα σε φοβάμαι.
