Bigmouth strikes again

 Είναι μερικές φορές που το μυαλό μας έτσι ξαφνικά κι απροειδοποίητα παίρνει ανάποδες στροφές. Συνήθως παίρνει πολλές μαζεμένες ανάποδες στροφές. Όχι μία μία χωριστά. Κι όχι ότι έχει μεσολαβήσει κάτι απαραίτητα, όχι ότι υπάρχει πάντα κάποια αιτία ή αφορμή. Τα δεδομένα μπορεί να παραμένουν ίδια με χτες ή προχτες, όμως αυτό το καταραμμένο το μυαλό ξαφνικά αρχίζει και κινείται ανάδρομα σαν τον Ερμή καλή ώρα.

Και τι γίνεται τότε?

Κοκο-μπλοκ. Δε μπορούσα να βρω πιο δόκιμο όρο. Κοινώς, μπλοκάρονται όλες οι λογικές διεργασίες και μπαίνουν σε λειτουργία όλοι οι δυνατοί αφοριστικοί, μηδενιστικοί, αυτοκαταστροφικοί μηχανισμοί και εν τέλει οδηγείσαι σε μια κατάσταση πλήρους σύγχυσης και πανικού. Και μέσα σε όλα αυτά σε πιανουν και κάτι μεταφυσικές ανησυχίες, τύπου τι νόημα έχει η ζωή μου, πόσο την ορίζω εγώ ο ίδιος, που πάω, τι έχω καταφέρει ως τώρα, πόσα πράγματα μου λείπουν, μπλαμπλαμπλα. Μεγάλη παγίδα κι άντε να βγεις. Η αλήθεια είναι ότι αυτά που θα έρθουν να σου πούνε οι φίλοι – τα οποία είναι ίδια με αυτά που θα τους πεις κι εσύ όταν επανέλθεις στην φυσιολογική σου κατάσταση ή απλά την κατάσταση ασυνειδησίας του χάους της ζωής σου, πες την και φάση τριαλαρό, τη δεδομένη στιγμή δεν πολυβοηθάνε. Κατά βάθος τα ξέρεις, είπαμε κι εσύ αυτά θα έλεγες σε κάποιον τρίτο σε αντίστοιχη φάση, αλλά τώρα δεν ακούγονται καθόλου ανακουφιστικά. Χρειάζεσαι απλά λίγη φροντίδα και προδέρμ από το/τα κατάλληλα άτομα. Αυτό που στην καθομιλουμένη λέμε πατ-πατ. Οι αμπελοφιλοσοφίες πάνε στράφι. Κι εξάλλου οι προβληματισμοί δεν είναι απαραίτητα άστοχοι, απλά ίσως λίγο υπερβολικοί. Πάντως το μυαλό του καθενός έχει αυτόβουλη προσωπικότητα και ξαναγυρνάει από μόνο του σε ορθόδρομη τροχιά. Σαν τον Ερμή καλή ώρα.

..κι επειδή το θέμα ήταν πολύ πιασάρικο, χοχο, κι επίσης εγώ βαριέμαι να κάνω τις μεταφράσεις που έχω να κάνω, χιχι, θα μοιραστώ μαζί σας την τελευταία υπέροχη εικόνα που μου χάρισε το προσφιλές facebook. Ενώ έσβηνα όλα εκείνα τα άχρηστα mails με “νέα” που σου στέλνει το συγκεκριμένο site, παρατηρώ το εξής καταπληκτικό: “Ο Γ. Σ μόλις έκανε ένα νέο quiz ” Things that turn me on” . Πρόκειται για εκείνο το πρώην αφεντικό που με απέλυσε (βλέπε από κάτω post) ο κοινώς επονομαζόμενος και “Σπιρτούλης”. Ένας κοντόχοντρος γλοιώδης τύπος, με βρώμικα λιωμένα παπούτσια, τριμμένο γιακά στο πουκάμισο, και γραβάτα της οποίας ο κόμπος ήταν πιο σκούρος κατά πέντε αποχρώσεις (και δεν πρόκειται για κάποιο νέο fashion statement). Ο οποίος για να το παίξει μούρη, αγόρασε από τον πρόεδρο της εταιρείας τη μεταχειρισμένη του πόρσε και καμάρωνε σα γύφτικο σκεπάρνι…. και φρόντιζε να ενημερώνει όλους ότι αυτός μένει στο Κολωνάκι-μη-χ**- και όταν όλοι πάνε για καφέ στη “γειτονιά” του αυτός κατεβαίνει με τις παντόφλες να αγοράσει εφημερίδα και  κοιτάει αφ’υψηλού τους ξενομπάτηδες. Τώρα λοιπόν ο Σπιρτούλης τροφοδοτεί το facebook και μαζί όλους εμείς που δεν επιλέξαμε από ανωτερότητα – κι αδιαφορία – και μαλακία εδώ που τα λέμε, το μαγικό κουμπί “ignore” που λέει και το CG με το ποια πράγματα τον … “ανάβουν” κι εμένα μου έρχεται μια αηδία, μια αναγούλα, ένα κατιτίς, γιατί θυμάμαι τη βρώμικη γραβάτα και τους λεκέδες στο πατελόνι και τη χοντρή χερούκλα του που κάθε φορά που μ’ έπιανε από τους ώμους να μου ζητήσει κάτι εγώ ανατρίχιαζα από αηδία. Γι’αυτές και μόνο τις ανεκτίμητες συγκινήσεις λοιπόν αξίζει (!) να παραμείνεις σε αυτό το site κοινωνικών συναστροφών, χαχα, χοχο και χιχι.