Κύκλους κάνει η ζωή, κύκλους ομόκεντρους, κύκλους μάταιους, κύκλους φαύλους. Γίναμε λοιπόν κι εμείς κυκλοθυμικοί. Γυρνάμε γύρω γύρω σαν σβούρες, γύρω από τον εαυτό μας, γύρω από τα γεγονότα που ανακυκλώνονται. Ενώ πρόσωπα και συναισθήματα, εικόνες κι αναμνήσεις, μας περικυκλώνουν.
Κι εκεί που έλεγες ότι άφησες πίσω σου κάτι για πάντα, γυρνάει ο τροχός και το ξαναβρίσκεις μπροστά σου. Άλλοτε είναι μεταμφιεσμένο σε κάτι άλλο και πρέπει να παιδευτείς για να ανακαλύψεις την πραγματική του – οικεία – φύση. Άλλοτε είναι τόσο κραυγαλέα και απροκάλυπτη η ομοιότητα, η θύμηση, η επανάληψη, που αρχίζεις να κάνεις βήματα ανάποδα για να βρεις την κυκλική τροχιά την οποία ακολούθησε ο μίτος.
Δεν ξέρω αν πιστεύω στην τυχαιότητα ή στην μοίρα. Νομίζω ότι πιστεύω σε εκείνο τον αόρατο νόμο της έλξης που ορίζει τι έρχεται στη ζωή μας και τι όχι. Αυτός ο «νόμος» είναι μάλλον η ίδια μας η φύση, η ίδια, η καθαρή ουσία μας. «Έλκουμε» πράγματα που δεν είναι πάντα αυτά που θέλουμε – ή που νομίζουμε ότι θέλουμε. Όμως δεν είναι τυχαίο ότι έρχονται. Οι κύκλοι μας δεν είναι τυχαίοι. Είτε γραμμένοι πάνω στην υγρή άμμο, είτε με την ακρίβεια του διαβήτη, είναι ολοδικοί μας. Κάθε κύκλος, είναι κύκλος γύρω από τον εαυτό μας.
Σε έναν τέτοιο κύκλο σε βρήκα ξανά μπροστά μου. Φορούσες άλλο όνομα, άλλο άρωμα, άλλο πουκάμισο, αλλά ήσουν και πάλι «Εσύ». Νομίζω πως βλέπω καθαρά. Κάτι το φωνάζει μέσα μου. Δε θέλω να σε (ξανα)χάσω. Δε θέλω να ξαναρχίσει αυτός ο τροχός.
Ξαφνιάστηκα
Ευχάριστα 
Συμφωνώ απολύτως, όλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο – κι αυτό δεν είναι μοιρολατρικό. Αυτά συμβαίνουν κι εσύ μετά κάνεις ό,τι νομίζεις. Αλλά όλα συμβαίνουν γιατί με κάποιο περίεργο, παράξενο ή και απόλυτα προφανή τρόπο θα σε πάνε κάπου παραπέρα. Κάπου που έπρεπε να πας. Τελοσπάντων έτσι το αντιλαμβάνεται το χαζό πριγκηπικό μυαλό μου :p
Σου εύχομαι ολόψυχα καλή τύχη στο μη-χάσιμο.
ε, όχι, ότι θα είχα σχόλιο και μάλιστα από “παλιό γνωστό” μετά από τόσο μεγάλη απουσία, ΔΕΝ το περίμενα!
Σε ευχαριστώ πολύ πολύ! Αμήν!
)
Τώρα εγώ αν πω “να γράφεις πιο συχνά” θα μου έρθει καμιά τούρτα στα μούτρα, οπότε δεν λέω τίποτα..
Συμφωνώ απόλυτα πάντως ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο. Ούτε αυτά που ζούμε, ούτε αυτά που δεν ζούμε, με κάποιο τρόπο προκαλούμε είτε το ένα, είτε το άλλο.. Συνήθως υποσυνείδητα, αλλά τα επιλέγουμε (καλέ πώς τα λέω έτσι ωραία, μην είμαι ο γιάλομ, χοχο). Το θέμα είναι όταν αντιλαμβανόμαστε μοτίβα που δεν μας αρέσουν να έχουμε την ικανότητα να τα σπάμε.. Τα γράφω σ΄εσένα για να τα διαβάζω εγώ, κατάλαβες. Να μου προσέχεις την big sis μου, ναι; φιλί
ήρθα και εγώ στη γειτονιά σας και διαβάζω ευχάριστα…καλή κυκλική πορεία