Bloggo-μετακόμισα, και όπως συνηθίζεται σε κάθε μετακόμιση κάτι πετάς, κάτι κρατάς. Είναι καλή ευκαιρία για ξεσκαρτάρισμα. Κάποια “έπιπλα” έμειναν στο “παλιό σπίτι”, εκεί ανήκουν άλλωστε, κι άφησαν χώρο για καινούργια. Τώρα αν πρόκειται για μια νέα αρχή, ή απλά άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς, αυτό είναι μια άλλη υπόθεση… 
με το δεξί Νοεμβρίου 22, 2007
λέξεις (part 2) Νοεμβρίου 8, 2007
Μα πόσα αινίγματα να λύσουν
πόσα τείχη να περάσουν
ποιο θαύμα πάλι να ζητήσουν?
Στον κόσμο αυτό που ξάφνου όλοι τις φοβούνται
Εν τη γενέσει τους πεθαίνουν
Φούσκες διάφανες, εύθραυστες
Γεμάτες αέρα και παρόν
Πάνω σου πέφτουν
Πάνω μου…
Αδειάζουν τις βαριές ανάσες τους
κομπιάζουν, ψιθυρίζουν
Λέξεις που γεννήθηκαν από χείλη ασθμαίνοντα
Στόματα σφαλιστά και μάτια πεινασμένα
Λέξεις που όλοι φοβήθηκαν
Να πουν, να ακούσουν
Λέξεις αέρινες, λέξεις χάρτινες.
Λέξεις χαμένες.
λέξεις (part 3) Νοεμβρίου 7, 2007
Με τις λέξεις μου εσύ ηδονίζεσαι
για τις δικές σου εγώ σε ερωτεύομαι
Για λίγο νομίζω πως αφήνεσαι
Κι έπειτα ξέρω πως τη χαρά μου τη δανείζομαι.
Οι λέξεις μας μόνο συναντιούνται
Κι εμείς κλεφτές στιγμές, ματιές, χαμόγελα κρυμμένα
Οι λέξεις παίζουν το κρυφτό τους
Παίζουν το αυτόνομο παιχνίδι τους
Πάνε κι έρχονται
Αυτάρεσκες κι αυτάρκεις
Τρομάζει το στόμα που τις γέννησε
Τα δάχτυλα που τις γράψαν
Οι λέξεις μας παίζουν και χάνονται
Σα ραδιοφωνικές συχνότητες
Σε κενό αέρα
Τις λέξεις μου εκμαιεύεις κι ύστερα κρύβεσαι
Τις λέξεις σου αποζητώ κι ύστερα σε φοβάμαι.
λέξεις (part 1) Νοεμβρίου 7, 2007
Δεν είναι οι λέξεις μου πια απτές
αδέσποτες περιπλανιούνται στην ομίχλη μέσα μου,δίχως μορφή και σχήμα
Σαστισμένες κι άναρθρες
τρεκκλίζουν κι ανισορροπούν.
Και ξέρουν πόσο τις φοβάμαι όταν για πολύ μένουν άυλες
γι’ αυτό ψάχνουν κάπου να κρυφτούν
τη μεταξύ τους συνάφεια μη βρω,την ουσία τους μην προδώσουν.
Οι λέξεις μου είναι ύπουλες κι απόψε αντιστέκονται
Θα μείνει θέλουν το αίνιγμα, μίτο δε θα δώσουν
Οι λέξεις οι νιογέννητες, στη μήτρα του μυαλού μου θα πεθάνουν.
Άμορφες κι αδέσποτες.
