Ναι, το ξέρω. Λάθος σενάριο μας δώσαν πάλι, λάθος ρόλους. Η αυλαία σηκώνεται και πέφτει ασυγχρόνιστη, η μουσική παράταιρη, τα κοστούμια μας στενά, παλιοκαιρισμένα.
Χαμογέλα όμως κι υποκλίσου.
Ακόμα κι αν το χειροκρότημα σιγεί, κι αν το κοινό γελά άκαιρα μαζί μας, αν στις σιωπές μας μουρμουράει βέβηλα.
Χαμογέλα κι υποκλίσου.
Το ξέρω, ναι, οι ρόλοι είναι λάθος, οι ατάκες μας κλεμμένες, το τέλος ατελές.
Χαμογέλα στα τυφλά - άσε τον προβολέα να σε θαμπώσει.
Πιάσε με από το χέρι, χαμογέλα - ακούς? κι υποκλίσου.
