Bigmouth strikes again

Έσταζε το αλμυρίκι την υγρασία του πάνω μας,
ήθελε κι εκείνο να χαρίσει κάτι στη στιγμή μας
κι εσύ μιλούσες και δικαιολογούσες και πότε πότε με φιλούσες.
Κι εγώ σε άκουγα, μα νύσταζα θαρρώ, δεν ήθελα άλλο να μιλήσω,
δεν ήθελα να τα κάνω όλα λόγια και λέξεις,
σ’ είχα εκεί δίπλα μου, κι ήσουν δικός μου, έστω στο μυαλό μου.Όμως τ’ αστέρι που έπεφτε σέρνοντας την ασημένια ουρά του,
το φεγγάρι που γλίστραγε στα ήρεμα νερά,
τα κοκκόρια που καλωσόριζαν τη νέα μέρα,
όλα συμφωνούσαν και μου έλεγαν
“άμοιρη ψυχή, μη ξεγελαστείς*:
τ’ αλμυρά φιλιά του κρατάνε όσο η αυγουστιάτικη πρωινή δροσούλα,
τα λόγια του τα’ φερε η θαλασσινή αύρα και γρήγορα πίσω θα τα πάρει,
τα χέρια του που πλέκονται στα μαλλιά σου και χάδια σου χαρίζουν,
σ’ αλλα μαλλιά, σ’ άλλα κορμιά αύριο θα ταξιδεύουν”.

Μα έκλεινα εγώ τα αυτιά μου, ν’ακούσω τίποτα πια δεν ήθελα,
μόνο τη στιγμή μου ήθελα να ζήσω
και τ’ αλμυρίκι παρακαλούσα να κάνει πολύ το λίγο του.
Κι ύστερα μπροστά στην Πύλη μ’ενα βλέμμα σκοτεινό κι ερωτευμένο – νόμιζα
μ’ ένα βλέμμα σκοτεινό και ψεύτικο – μου φώναζε το πρώτο φως της μέρας,
με υποσχέσεις που έσβησαν πιο γρήγορα
κι από τη γραφή στην υγρή άμμο,
έγινε η καληνύχτα μας αντίο.Τον πήρε το τσιμεντένιο μονοπάτι,
και το αλμυρίκι έριξε μια τελευταία σταγόνα στο αδειανό παγκάκι. 

* στίχοι: Θ. Παπακωνσταντίνου

Καλοκαιρινές “οικολογικές” ιστορίες εμπνευσμένες από τη μεσογειακή χλωρίδα. Ακολουθεί “το μπουγαρίνι”

7 σχόλια:

το μέλος teaser  έγραψε… σου ρθε κουτί το post μου ε?:). Οh well…u give something…u take something… Κυριακή, 2 Σεπτέμβριος 2007 20:41      το μέλος swift  έγραψε… Θανάσης: Θ-Ε-Ο-Σ! Έγραψα πάλι… Κυριακή, 2 Σεπτέμβριος 2007 22:35      το μέλος MissingPage  έγραψε… 8eos den les tpt!!! Κυριακή, 2 Σεπτέμβριος 2007 23:23      το μέλος phantom  έγραψε… θανασάκης κορυφή! Δευτέρα, 3 Σεπτέμβριος 2007 09:05      το μέλος CROWER  έγραψε… η ποίηση μας ελευθερώνει και μας επιστρέφει πάντα εκεί ποι θα θέλαμε να είμασταν. Δεν βλέπω καμία ανεπάρκεια. Δευτέρα, 3 Σεπτέμβριος 2007 09:37      το μέλος vasia  έγραψε… Πολύ μ’αρεσε το ποίημα σου Δανεικά χάδια…Τουλάχιστον ccaki δεν ξεγελάστηκες. Πώς να κάνει το καημένο το αλμυρίκι το λίγο του πολύ, άλλωστε? Αν ήταν έτσι θα τα αγοράζαμε με την οκά..χιχιχιχ! Μην αναλώνεσαι κ συ σε ανθρώπους που είναι λάθος (τελικά πολύ παιζει αυτό το story γενικά..χμμ) Δευτέρα, 3 Σεπτέμβριος 2007 15:36      το μέλος cornflake girl  έγραψε… Όσες και να ‘ναι οι προειδοποιητικές φωνές, όταν θέλεις να ξεγελαστείς ξεγελιέσαι.. Όμορφο ccίνι.. Δευτέρα, 3 Σεπτέμβριος 2007 16:37

Το πλοίο σάλπαρε βραδάκι, πήραμε μετρό ως τον Πειραιά: Μιλενα, δι λαβ μπόουτ.

Μία αυτοσχέδια γενέθλια τούρτα παγωτό σε ατομική συσκευασία Nirvana, κάμποσες βότκες-ανανά (κερασμένες) και πολλές μπύρες, χλιαρές και κρύες μετά, μας ξέβρασε ξημέρωμα στη Νάξο. Ούριος άνεμος στα πανιά μας και η θεά Τύχη με χαμόγελο Colgate μας έστειλαν στον Προορισμό μας χωρίς τελικά να εξασκήσουμε τις κωπηλατικές μας ικανότητες στην τριήρη ονόματι: Σκοπελίτης.

Από την πρώτη στιγμή η Μυρτώ, η Δανάη κι η Αλίκη (τα summer alter ego μας – πες μας και Χιούη, Λιούη, Ντιούη) απέκτησαν συμπάθειες. Και έκαναν φιλίες.

και φιλίες.

πολλές φιλίες.
Πάρα πολλές φιλίες

Δυστυχώς δεν διαθέτω φωτογραφικά ντοκουμέντα από:

·        τον παλαίμαχο 60άρη δημοσιογράφο που ανέβασε κατακόρυφα το επίπεδο της συζήτησης και μας έβαλε να προβληματιστούμε πάνω στο ζήτημα που έχει βασανίσει γενιές και γενιές: «Το πάθος είναι ένα ερώτημα χωρίς απάντηση» (πσσς, πωπω νόημα…) και ο οποίος φρόντισε να μας ενημερώσει ότι πάει μόνο με γυναίκες 25-33 (τελικά το 33 είναι η ηλικία ορόσημο: ή σε σταυρώνουν ή πας για απόσυρση).

·        τον trendy νταλικιέρη-μηχανόβιο-σουζάκια-καμάκια με το piercing στο φρύδι (τον οποίο λάτρεψε γνωστός συν-βλογκερ), ούτε τον καντινιέρη που αποτελεί ζωντανή απόδειξη του πόσο νόστιμα είναι τα ντόπια προϊόντα.

·        χιχι, ούτε το επίμονο ιταλάκι.

·        όσο για τον ωραιότερο σερβιτόρο Κυκλάδων και πάσης Ελλάδος, επιφυλλάσσομαι. Κάποια πράγματα πρέπει να τα κρατάς για τον εαυτό σου, άντε και για τις φίλες σου J (ε Μυρτώ??).

Ο θεός του Έρωτα έχει καταπιεί μονορούφι πολλά καραφάκια ψημένη ρακή προφανώς κι έτσι η μικρή Μυρτώ αποκτάει λάθος θαυμαστή.

Ενώ προσπαθούμε απεγνωσμένα να αναπτύξουμε τους δεσμούς μας με το σερβιτόρο μας, καταλήγουμε να έχουμε ξεκληρίσει ένα κοπάδι και να έχουμε αδειάσει ένα βαρέλι.

Για κάποιο λόγο οι στροφές του δρόμου στο γυρισμό πολλαπλασιάστηκαν με ρυθμούς γεωμετρικής προόδου. Πριν τις στροφές του δρόμου, η Αλίκη παίρνει τις στροφές του μπάλου με απαράμιλλη νησιωτική χάρη, από αυτή που μόνο τα παραπανίσια ποτηράκια μπορούν να προσδώσουν.

Μυστηριακή

Και ρομαντική διάθεση μας κατακλύζουν. 

Στο μοναστήρι ακούμε με ευλάβεια τα λόγια του σοφού γέροντα, και αποφασίζουμε μια λιγότερο συμβατική κατάβαση πηδώντας στο κενό, μια κι εκεί η χάρη του μοναστηριού δεν επιτρέπει τους τραυματισμούς. Σου’ρχεται η κοτρώνα κατακέφαλα και δε καταλαβαίνεις Βούδα. (τάδε έφη, ή κάπως έτσι τέλοσπάντων, ο σεβάσμιος τραγόπαπας). 

Η τραυματισμοί μας ήρθαν από αλλού άλλωστε. Η Μυρτώ σφάζει το δαχτυλάκι της, η Δανάη «στραμπουλίζει τον οισοφάγο» της (όπως ισχυρίστηκε), η Αλίκη τη γλιτώνει με μικρο-αμυχές από τα σκαρφαλώματα στους βράχους.

 Στις αθλοπαιδείες με τα κανό – τρομάρα τους!, χάνουν την είσοδο του κολπίσκου και παραλίγο να βγουν από τα χωρικά ύδατα ψάχνοντάς την (διευκρίνιση: μόνο μία εκ των τριών ήτο ξανθιά). Και στο ταξίδι του γυρισμού επιβιβάζονται τελευταίες και καταϊδρωμένες ενώ η μπουκαπόρτα ήδη ανέβαινε (στο στήσιμο της σκηνής καλά τα πήγαν, στο ξεστήσιμο πάλι, έμειναν στην ίδια τάξη. Παραλίγο να μείνουν και στο νησί). Το άκουσμα του Fur Elise δε θα είναι ποτέ ξανά το ίδιο – όσοι ταξίδεψαν με Blue star καταλαβαίνουν τι εννοώ.

Και τώρα σοβαρά. Πολλές-πολλές όμορφες εικόνες από το νησί που χορεύουν ακόμα στο μυαλό μου. Και αν μία μένει πραγματικά αλησμόνητη: το χάραμα στο λιμάνι, όταν σιγά σιγά το ενιαίο μαύρο σπάει, και στεριά, ουρανός και θάλασσα γλυκά διαχωρίζονται παίρνοντας άλλες αποχρώσεις… με μουσική υπόκρουση τις φωνές των κοκόρων. Άντε κι άλλη μια: στη μέση μιας γαλήνιας θάλασσας, στην απόλυτη ησυχία, με τα κοπάδια ψαριών να διακρίνονται ξεκάθαρα καθώς περνάνε δίπλα σου, και το φως του ήλιου παιχνιδίζοντας να φτιάχνει γιγάντια χταπόδια στα βαθιά νερά.

14 σχόλια:

το μέλος teaser  έγραψε… κατσίκια, μεσήλικες πέφτουλες, καμάκια σερβιτόροι….sounds like u had fun Παρασκευή, 31 Αύγουστος 2007 15:26      το μέλος cornflake girl  έγραψε… Τέεεεεελεια! Και οι φωτογραφίες το ίδιο! (Γι’ αυτό με τα alter ego θύμισέ μου να σου πω κάποια στιγμή μια ιστορία από τις Σπέτσες, χιχι) Αλλά βρε αδερφούλα, τα ιταλάκια, και δη τα επίμονα δεν πρέπει να τα κακοκαρδίζουμε.. Φιλίιι! Παρασκευή, 31 Αύγουστος 2007 15:41      το μέλος RaiN  έγραψε… Μια χαρά περάσατε κι εσείς. Ήταν super το νησί, αν και κινδύνευα να καταντήσω μπερκής απο τη πολλή ψημένη τη ρακή … Παρασκευή, 31 Αύγουστος 2007 15:42      το μέλος thios  έγραψε… sa na hmoun ki egw ekei!! (pantws o servitoros pou eida kati meres meta sto gnwsto meros htan men wraios, alla eixe kati poly poly xazo sto vlemma tou… eprepe na pate gramvousa. o varkarhs htan apla THEOS!!! th filh mou akoma thn exw me ta ypoglwssia!!! o typos htan apistefta omorfos (kai to lew egw, fantasou) kai eixe kai tromera eksypna matia… o servitoros htan mpazo mprosta tou, xwris kamia ypervolh… tou xronou amorgo pali oles sas) Παρασκευή, 31 Αύγουστος 2007 15:43      το μέλος thios  έγραψε… ektos an phgate gramvousa (mperdeftika twra) de mporei omws… tha eixa akousei sxolia gi afton, stantar! mporei na eixe repo anyway… Παρασκευή, 31 Αύγουστος 2007 15:53      το μέλος cc  έγραψε… thio, με τα κανό πήγαμε Γραμπούσα, τότε ήταν που χαθήκαμε! Αλλά όχι και χαζό βλέμμα ο ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ, όχι και χαζό βλέμμα! Με προκαλείς να την ποστάρω τη photo. Κι εν πάσει περιπτώση, εκεί θα κολλήσουμε? :-Ρ Σάμπως είδαμε χαϊρι και από τα έξυπνα βλέμματα?Cornflake, xixi! Ήταν και μικρό μωρέεε… (ξέρω, ξέρω, σε λίγο καιρό θα μουτζώνω τον εαυτό μου ) Τeaser, που να έβλεπες και το “πατατάτο”, και τα σουφλέ σοκολάτας στη Χώρα! RaiN, σα να σε καταλαβαίνω Παρασκευή, 31 Αύγουστος 2007 15:59      το μέλος MissingPage  έγραψε… 8elw ki egw diakopes Ante bre cc mou polu m arese h perigrafh sou…an eixes balei thn foto 8a sou elega mallon polu mou arese o mixalakhs… kai tou xronou kalutera! Παρασκευή, 31 Αύγουστος 2007 17:33      το μέλος vasia  έγραψε… πολύ όμορφα! Η Αμοργός έχει μπει ψηλα στη λίστα για next summer! Παρασκευή, 31 Αύγουστος 2007 17:36      το μέλος michos  έγραψε… O Mιχαλάκης τα ξέρει όλα αυτά???? Παρασκευή, 31 Αύγουστος 2007 20:37      το μέλος Σορολόπ  έγραψε… Δεν μπορώ να γράψω λέξη… τα χάπια με έπιασαν και είμαι σε καταστολή… )(έβαλα τη γραμματέα μου να γράψει για να καταλάβεις P ) Παρασκευή, 31 Αύγουστος 2007 20:37      το μέλος swift  έγραψε… Καλώς ήρθες. Τέλειο κειμενάκι. Έγραψα πάλι… Σάββατο, 1 Σεπτέμβριος 2007 00:03      το μέλος cc  έγραψε… vasia, είμαι σίγουρη ότι θα τη λατρέψεις. Μιχούλι, ότι τον ζαχαρώναμε το ξέρει. Ότι καραδοκούσα να τον βγάλω φωτογραφία, το ξέρει. Τις κακοήθειες του thiou (ευτυχώς) δεν τις ξέρει! Βρε Σορολόπ, θα σε πάω εγώ για μανικιούρ και θα νιώσεις καλύτερα thanx swift!Καλό μας μήνα! Σάββατο, 1 Σεπτέμβριος 2007 00:13      το μέλος phantom  έγραψε… Τελεικό συμπέρασμα… Πρέπει να πέρασες τέλεια! Σάββατο, 1 Σεπτέμβριος 2007 11:43      το μέλος cornflake girl  έγραψε… cc μου, εννοείται ότι θα μουτζώνεις τον εαυτό σου, θύμισέ μου να σου πω και την ιστορία του Fabio κάποτε (αχ, αχ, ααααααχ)! Όσο για αυτό που είπες για τα έξυπνα βλέμματα συμφωνώ και επαυξάνω.. Μια φίλη μου γυρνάει και μου λέει κάποια στιγμή “ορίστε, τι κατάλαβες με όλους αυτούς τους ψευτοψαγμένους που πας και μπλέκεις? Αφού στο τέλος αποδεικνύονται βλάκες! Τουλάχιστον με τους άλλους ξέρεις εξ αρχής ότι πρόκειται για βλάκα και δεν περιμένεις πολλά!!” Σάββατο, 1 Σεπτέμβριος 2007 21:12

Ναι -τι πρωτότυπο!- κι εγώ μετράω ανάποδα τις μέρες. Επιδεικνύοντας δε πρωτοφανή προνοητικότητα και οργανωτικότητα (ή θέλοντας έτσι να εκβιάσω τον γρήγορο ερχομό της Μεγάλης Εξόδου), έχω ήδη στοιβάξει τα πράγματα που θα πάρω μαζί μου στις διακοπές!!! Εξωφρενικό για τη cc που συνήθως παραμονή οποιουδήποτε ταξιδιού τρέχει και δεν προλαβαίνει.

Το μυαλό μου γυρίζει ένα χρόνο πίσω. Σαν αύριο ήταν η συναυλία των DM  που περίμενα πως και πως. Σε 3-4 μέρες έφευγα για Σκόπελο. Ακόμα και τώρα αναρωτιέμαι αν πέρασα τελικά καλά. Η συνέχεια τα επισκίασε όλα. Ακολούθησαν μήνες δύσκολοι, σκοτεινοί, ψυχοφθόροι, κι έπειτα ήρθε μια άνοιξη που βάλθηκε να τα αποτινάξει όλα αυτά από πάνω μου. Το καλοκαίρι ως τώρα ήταν αρκετά ξέγνοιαστο, με διάφορα σκαμπανεβάσματα, πολλές κραιπάλες, πολλές γνωριμίες, αλλά και διάφορες απογοητεύσεις που όμως δεν επέτρεψα στον εαυτό μου να τις πάρει βαρέως.

Λέω λοιπόν σε μια βουτιά, σε ένα ποτηράκι ούζο, ή ίσως σε ένα μοτσίτο (χιχιχι), να πνίξω όλα τα άγχη, τον πόνο, τη μοναξιά, τις μαύρες σκέψεις, τις άσχημες ανατροπές, τις νευρώσεις των μηνών που πέρασαν. Εκεί στον βυθό, στον πάτο. Θα τους κάνουν παρέα οι αστερίες, τα φύκια, του γυαλού τα βοτσαλάκια όπου κάθονται τα καβουράκια. Ή το απόσταγμα γλυκάνισου με τα λιωμένα παγάκια. Ή τα πολτοποιημένα limes κι ο δυόσμος.

Κατά τα άλλα φέτος θα είμαι πολύ γυφτο-τουριστάκι! Με σακίδιο, sleeping bag, σκηνή, σανδάλι (χωρίς κάλτσα!) και ψάθινο καπέλο. Θα γελάσουν και τα αλανιάρικα αγριο-κατσικάκια ! Ιδιαίτερα στο στήσιμο της σκηνής. Αλλά κάτι μέσα μου με καθησυχάζει ότι τρεις κοπέλες (και τι κοπέλες!) αν και άσχετες, δε θα δυσκολευτούν να βρουν την άκρη σε ένα κατάμεστο camping Φέτος άλλωστε έχουμε πειστεί ότι θα ζήσουμε Την Περιπέτεια. Αρχής γενομένης από τον “πόντιο” τρόπο προσέγγισης της Ιθ… ε, της Αμοργού ήθελα να πω. Το ταξίδι λένε μετράει, να δούμε τι θα βγει με τον Σκοπελίτη (ελπίζω όχι τα άντερά μας).

Ανυπομονώ. Φέτος όχι τόσο γιατί έχω ανάγκη από ξεκούραση. Αλλά γιατί η πόλη δεν με χωράει. Μου είναι ανυπόφορη. Δεν αντέχω άλλο κίνηση, φασαρία, καυσαέριο, βρωμιά, κατάμεστα μεταφορικά μέσα, ζεματιστό μπετόν, χαζεμένο κι αγενή κόσμο και κυρίως αυτό το άθλιο άχρωμο-χρώμα του ουρανού. Αν αυτή τη στιγμή μου ζητήσει κάποιος να ορίσω την ευτυχία, θα είναι η ώρα που θα βλέπω να μακραίνει ο Πειραιάς.

3 και σήμερα.

J J J J J

21 σχόλια:

το μέλος thios  έγραψε… latrevw ta post pou rwtane kati ston titlo kai erxontai meta toso glyka kai fysika na apanthsoun sto telos Τρίτη, 31 Ιούλιος 2007 17:46      το μέλος cc  έγραψε… έπρεπε να συμπληρώσω: παιδί μου! Τρίτη, 31 Ιούλιος 2007 17:49      το μέλος cornflake girl  έγραψε… Αχ, τι καλά! Μ’ αυτό το post μ’ έκανες να ονειρεύομαι θάλασσες, ποτά κι άλλες θάλασσες κι άλλα ποτά.. ) Σίγουρα δε θα δυσκολευτείτε καθόλου να βρείτε την άκρη με τη σκηνή, αυτό είναι βέβαιο.. Όλο και κάποιος ιππότης θα βρεθεί να σας προσφέρει τη βοήθειά του ). Και σίγουρα θα περάσετε τέλεια, το ξέρω εγώ, έχω το κληρονομικό χάρισμα παιδί μου, να με ακούς! Ζήτω οι διακοπές! (σήμερα ήταν η τελευταία μέρα στη δουλειά, γι’ αυτό το παραλήρημα, χιχιχιχ) Τρίτη, 31 Ιούλιος 2007 18:20      το μέλος vasia  έγραψε… Πολύ όμορφο μου ακούγεται το καλοκαίρι σου, ccaki Αυτές οι μεθυστικές βουτιές ειδικάαα Άντε υπομονή λίιγες μερούλες ακόμη, ναι? (ενας χρόνος απο συναυλία DM?? :-0..:-( γρήγορα πέρασε θαρρώ..) Τρίτη, 31 Ιούλιος 2007 18:31      ο επισκέπτης PanosJee έγραψε… όπως λένε οι Ρόδες: είναι η δουλειά μου αναγκίος, οι διακοπές γυναίκαAthens sucks… Τρίτη, 31 Ιούλιος 2007 20:22      το μέλος phantom  έγραψε… Κουράγιο 3 μερούλες δεν είναι τίποτα. Τρίτη, 31 Ιούλιος 2007 22:52      το μέλος aposunagwgh  έγραψε… Εγώ έχω ξεφύγει από τότε που μπήκε ο Ιούνιος!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Καλά κ εξοντωτικά ξενύχτια κ’ όχι πίσω στο κάμπινγκ πριν ξημερώσει!!! Τετάρτη, 1 Αύγουστος 2007 00:54      το μέλος freskoxioni  έγραψε… Εγώ περίμενα να “αλλάξει” η μέρα: 1. Για να είμαι η πρώτη που θα σου πει ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!! (χεχεχεχ) και 2. Για να έχω την ικανοποίηση να σου πώ: 2 και σήμερα, παιδί μου… χιχιχι )) Τετάρτη, 1 Αύγουστος 2007 01:24      το μέλος Ovidius  έγραψε… προχωρώντας πέρα από το φρέσκοχιόνι θα πω ότι έμεινε μια και αύριο. Είναι απίθανα στην Αμοργό. Θα περάσετε τέλεια Τετάρτη, 1 Αύγουστος 2007 09:33      το μέλος CROWER  έγραψε… δεν θα έχετε πρόβλημα με τις σκηνές είναι πανεύκολο, και θα περάσεις υπέροχα άντε λίγο υπομονή κάνε ακόμα…. όσο για την εικόνα σαν γερμανίδα χίπισα θα είσαι χεχεχε! Τετάρτη, 1 Αύγουστος 2007 09:56      το μέλος cc  έγραψε… ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!! Ευχαριστώ παιδάκια πολύ- πολύ, κι εσείς να περάσετε όμορφα.. κατά το Σεπτέμβρη θα επανέλθω με φωτογραφικό υλικό να δείτε και το λεχριτο-τουριστάκι (όχι ρε crower και σα γερμανίδα, τέτοιο μαυροτσούκαλο!). Φιλιάαααα!!! Τετάρτη, 1 Αύγουστος 2007 12:15      το μέλος Σορολόπ  έγραψε… … εννοείται πώς δεν άντεξα να διαβάσω όλο το ποστ PPεύχομαι κι εγώ με τη σειρά μου καλές διακοπές και η Αμοργός είναι κούκλα απλά έχει πολύ αέρα πάντα (σχεδόν) οπότε λάβε τα μέτρα σου … ξέρεις τίποτα πέτρες στις τσέπες )) – δεν ξέρω και τον σωματότυπό σου P άντεεεεεε 2 και σήμερα… Τετάρτη, 1 Αύγουστος 2007 14:42      το μέλος awake?  έγραψε… Ολοι Ικαριαααααααααα Διοργανωνω παρτυ με τον παππου μου που ειναι ακομα λεβεντης! Τετάρτη, 1 Αύγουστος 2007 15:31      το μέλος cc  έγραψε… ωστε έτσι Σορολόπ ε? Θα βάλω τη Σβετλάνα να σε εκδικηθεί, χιχιχι! Δε νομίζω να με πάρει ο αέρας, έχω βάλει κάτι κιλάκια από την πρώτη και μοναδική φορά που έγινα Μαίρη Πόππινς! awake, ο παππούς έχει και γιωτ? ) Τετάρτη, 1 Αύγουστος 2007 15:52      το μέλος vlavo  έγραψε… 2 και σήμερα! άντε τελειώνει! (και για μένα…) Τετάρτη, 1 Αύγουστος 2007 17:10      το μέλος k-m  έγραψε… να λοιπον… μια και καμια. καλη μου cc σου ευχομαι να περασεις υπεροχα… αντε στην υγειά μας…el majiko Πέμπτη, 2 Αύγουστος 2007 04:12      το μέλος bolemeni  έγραψε… euxomai polla μοτσίτο(χιχι) kai katholou μοσκίτο(αν γίνετε)..kala na perasete.. Πέμπτη, 2 Αύγουστος 2007 13:22      το μέλος teodoros  έγραψε… με το καλό να πας (πάρε και κανένα ζιπουνάκι ) κι οταν θα έρθεις θα σου πω για την σφουγγαρίστρα μου…άντε… http://blogs.athensvoice.gr/mytv/ Πέμπτη, 2 Αύγουστος 2007 15:39      το μέλος cc  έγραψε… )))))))))))) (χαμόγελο μέχρι τ’αυτιά)είμαι ήδη φευγάτη!!!! thanx guys and girls!!! και στα δικά σας! Πέμπτη, 2 Αύγουστος 2007 15:58      ο επισκέπτης remalius έγραψε… 7 και σήμερα και δε μπορώ αλλόόόόόόόόόό Παρασκευή, 3 Αύγουστος 2007 12:14      το μέλος vlavo  έγραψε… Σήμερα…!!! Τα φιλιά μου σε όλους! Παρασκευή, 3 Αύγουστος 2007 14:44

Στις ταινίες και στα βιβλία, ανέκαθεν  μου άρεσαν τα δακρύβρεχτα ends (ελληνικά θα λέγαμε τέλη? Όπως τέλη κυκλοφορίας? :-ο). Εννοείται ότι έχω χύσει τόνους δάκρυα με τέτοιες αφορμές, το χειρότερο που θυμάμαι ήταν το «Χορεύοντας στο Σκοτάδι» που η καλή μου η Α. και ο καλός μου ο Μ. με πήγαν σπίτι μου από το σινεμά σχεδόν υποβασταζόμενη (τους καλοπιάνω τώρα γιατί μπορεί να το διαβάσουν J). Έκλαψα ακόμα και με το τέλος του βιβλίου της Μυρτώς (της γνωστής) το «Κουβάρι των αλλόκοτων πραγμάτων», κάτι που μόνο εγώ πρέπει να έχω καταφέρει, θέλει πραγματικό ταλέντο πιστεύω. Αλλά ή είσαι drama queen ή δεν είσαι, σωστά?

Ας μη ξεφεύγω από το θέμα μου, που δεν είναι οι ευαίσθητοι δακρυγόνοι αδένες μου. Το θέμα μου είναι τα sad ends και τα happy ends. Αυτή την εποχή έχω ανάγκη από ένα happy end. Όχι στο βιβλίο που διαβάζω, του οποίου ο τίτλος και μόνο σε προϊδεάζει για το τέλος (τι happy end μπορεί να έχει ένα βιβλίο για έναν ηλικιωμένο συγγραφέα που ερωτεύεται έναν έφηβο στη Βενετία που μαστίζεται από χολέρα?). Θέλω ένα happy end σε ένα κεφάλαιο της ζωής μου. Μπορώ? Έτσι για αλλαγή βρε. Εεε? Πρέπει να κάνω κάποια αίτηση προς το σεναριογράφο της ζωής μου whοever και wherever he is? Να κολλήσω και χαρτόσημο?

Εϊ, κύριος, θέλω Happy End. Πάρ’ το λίγο αλλιώς! Ναι???? Κερνάω ό,τι θες. Και μια που πιάσαμε τα παρακάλια: μήπως μπορείς να ξεμπλέξεις και τους συμπρωταγωνιστές μου γιατί συναγωνίζονται το γόρδιο δεσμό? Σου υπόσχομαι ότι μετά θα είμαι καλή, πειθήνια, η καλύτερη του κόσμου, άκου που σου λέω! Και δε θα καλομάθω, αλήθεια. :-l

20 σχόλια:

το μέλος awake?  έγραψε… Εγω παλι ψηφιζω sad end,δεν ξερω μου φαινεται οτι με αγγιξε καλυτερα μια ταινια και την εκτιμω περισσοτερο αμα με κανει να…δακρυζω (σαν αντρας κ εγω) Πέμπτη, 26 Ιούλιος 2007 18:12      το μέλος vasia  έγραψε… Πόσο σε καταλαβαίνω…Εγώ πάλι δε θα χα πρόβλημα να είχα happy end και στα περιεχόμενα μόνο, οχι οχι σε κεφάλαιο.Δεν πειράζει! Τώρα χωρίς πλάκα, βρε ccaki μου, μην κοιτάς μόνο τη φύση του τέλος, δηλαδή οκ κ μένα δε μ’αρέσουν στη ζωή μου τα κακά τέλη (τέλη τέλη τέλη χαδια και φιλιά, σ’εμαθα εντέλει, δε γυρίζω πια! ωπα!) καθόλου όμως, πολύ κλάμα, αλλά κοίτα κ πριν το τέλος, τι μπορεί να έχεις μάθει. Και μην ξεχνάς, πολλές ταινίες και βιβλία είναι αριστουργήματα και ας έχουν κακα τέλη. Πέμπτη, 26 Ιούλιος 2007 18:31      ο επισκέπτης teaser έγραψε… αν βρεις τον σεναριογράφο της ζωής σου, πες μου μήπως ξέρει και τον δικό μου! (αν βρω και εγώ εκείνη την απάντηση που λέγαμε θα σου την πω πάντως…) Πέμπτη, 26 Ιούλιος 2007 18:42      το μέλος nirat  έγραψε… xmmm me provlimatises… egw thelw happy apla. Oute end oute sad apla happy Πέμπτη, 26 Ιούλιος 2007 19:14      ο επισκέπτης Phantom apo Kamena Vourla έγραψε… Κοίτα κ γω έχει τύχει να δακρύσω με κωμωδία. Ας πούμε στην ταινία “Παρθενος 40 ετών” είχα κλάψει απτα γέλια! (Τι ρηχός) Ξεκίνα τα Χάρι Πότερ, που έχουν όλα χαπι εντ. Αλλά μην διαβάσεις το έβδομο γιατί μπορεί κ να πεθαίνει οπότε θα σε πάρουν κ κει τα ζουμιά. Πέμπτη, 26 Ιούλιος 2007 21:41      το μέλος DonnaBella  έγραψε… ouf.. ki egw ena happy non-end thelw gmt! Πέμπτη, 26 Ιούλιος 2007 21:59      το μέλος Carpe Diem  έγραψε… www.gkrinia.gr End? τι end? μήπως να αρχίσετε να σκέφτεστε την αρχή; ίσως υπάρχουν πράγματα που συμβαίνουν γύρω σας, αλλά τόσο απασχολημένες στο καλό ή κακό τέλος, ξεχνάτε πως αυτή είναι το ήμισυ του παντός… Παρασκευή, 27 Ιούλιος 2007 02:29      το μέλος PanosJee  έγραψε… η αναζήτηση της ευτυχίας είναι η πηγή της δυστυχίας και επίσης από U2 baby slow down the end if not as fun as the start Παρασκευή, 27 Ιούλιος 2007 02:33      το μέλος CROWER  έγραψε… τον θάνατο στη βενετία διαβάζεις εε..είναι όμορφο βιβλίο. όσο για το happy end σε όλες τις ταινίες οι ήρωες δεν ταλαιπωρούνται λίγο πριν έρθει; Παρασκευή, 27 Ιούλιος 2007 08:52      το μέλος anastasia  έγραψε… το ‘happy’ μόνο εσύ! μπορείς ακόμα και οι συγγραφείς τους ήρωες ακούνε.. το ‘end’ άστο εκεί που ναι… Παρασκευή, 27 Ιούλιος 2007 10:10      το μέλος cornflake girl  έγραψε… Κοριτσάκι, ξέρεις ποια είναι η παγίδα με τα happy ends? Ότι δεν κρατάνε.. Ο συγγραφέας/ σεναριογράφος κλπ επιλέγει απλά να σταματήσει τη διήγηση στο σημείο που όλα φαίνονται να πηγαίνουν καλά και να έχουν πάρει το δρόμο τους.. Αυτό δε σημαίνει ότι θα συνεχίσουν έτσι.. (α, άσχετο, αν βρεις εκείνο το σεναριογράφο, στείλτον σε παρακαλώ από’δω που έχω να του πω μερικά πραγματάκια.. ) PS. Πάντως, έχει και την πλάκα του ώρες ώρες να είσαι drama queen (και dancing queen να μη σου πω, χιχ)! :pp Παρασκευή, 27 Ιούλιος 2007 10:56      το μέλος cc  έγραψε… Κι εγώ ένα happy non-end θέλω Donnabella ου! Και ρεαλίστρια είμαι darling CG, αντιλαμβάνομαι τι εννοείς, αλλά μη μου το χαλάς τώρα λέμε! Carpe, άσε μας από κει. Δε διαθέτω ακόμα μαντικές ικανότητες να ξέρω από την αρχή τι θα ακολουθήσει! Και ούτε θα μου άρεσε κάτι τέτοιο. Phantom, το’χεις κάψει εκεί στα καμμένα βούρλα μου φαίνεται! :-ΡΡ Στη Vasia, αφιερώνω το : Το κορίτσι απόψε ΤΕΛΗ να χορέψει τσιφτεΤΕΛΗ… lol!!! teaser, μας έχουν…γραμμένους νομίζω! ) Η nirat με καταλαβαίνει, panouli, δε θέλω άλλες φιλοσοφίες, crower μου αρέσει η αισιοδοξία σου, anastasia δεν εξαρτώνται όλα από εμάς. Αwake, τα sad ends καλά είναι για τις ταινίες και μόνο.Άντε, καλημέρα σε όλους. Nananananana, yeah yeah yeah nananananana, yeah yeah yeah yeah yeah!!!!! Παρασκευή, 27 Ιούλιος 2007 11:56      το μέλος thios  έγραψε… sto kouvari ki egw sygkinhthika. blush mode: on…trofh gia skepsh: eite einai happy eite sad, den pavei na einai end. theloume kati tetoio??? ti plaka tha xei meta? Παρασκευή, 27 Ιούλιος 2007 14:00      το μέλος vasia  έγραψε… Ccaki, ξανά ωπα! nanana?? yeah yeah yeaaaah???? Μίλα!!Πες τα όλα για χθες!!!! Ειχα απευθειας σύνδεση, αλλά μίλα να χαρείς! (ηταν κ ο Μ.Δελτα!! τόσο καλός (αγαπημένος), που μου είπαν ότι θα πηγαίναν μόνο γι αυτόν…χουθφθουου!) Παρασκευή, 27 Ιούλιος 2007 15:15      το μέλος cc  έγραψε… o Δέλτας δεν έπαιξε τα δικά του, ποτ πουρί από τα 80’s και ήταν πολύ αδιάφορο.Ο George πολύ καλός, χασκογελούσε που του φωνάζαμε: Γιώργο-Γιώργο-Γιωργο, ωραία κίνηση, ξεσηκωτικός, είχε επικοινωνία με το κοινό, έμοιαζε ενθουσιασμένος που έπαιζε στην Ελλάδα, τα εφέ καταπληκτικά, υπερθέαμα κανονικό, το κοινό θα μπορούσε να ήταν πιο ένθερμο, γενικά ήταν πολύ ωραία! Στο πρώτο encore έπαιξε το Careless whisper, και στο δεύτερο το Freedom όπου έγινε χαμος! Αυτά! Το έπιασες ομως το νανανανανα, ε?:-)) Παρασκευή, 27 Ιούλιος 2007 15:30      το μέλος vasia  έγραψε… Για να ‘μαι ειλικρινής, το careless whisper δε μου αρέσει…Ποτέ δε μου άρεσε…καλά το Freedom δεν το συζητώ!!Αγαπημένο. Με κάλυψες ccakii! :* Αχ Γιώργοοοοο! Που σε φωνάζανε έτσι και χασκογελούσεεες! (είναι δυνατόν αν μην το πιάσω το nanana?Ειναι?? :ρ) Παρασκευή, 27 Ιούλιος 2007 15:35      το μέλος avchrys  έγραψε… An kai oi tainies me sad ends einai autes pou mas menoun (kai pou vlepoume kai 3anavlepoume), nomizw oti ta happy not -ends (empneusmeno) einai ta kalytera! Aytos o atimos o senariografos de thelei na grapsei mia romantiki komenti typou … “A good year”? Prosferomai gia prwtagwnistria! Pantws, den pisteuw oti metraei panta to telos alla h diadromh… Παρασκευή, 27 Ιούλιος 2007 16:55      το μέλος A.Month  έγραψε… Α ρε ccακι μας! Πολύ σε καταλαβαίνω…Λες να το ρίξουμε στη συνγραφή μπας και δούμε όλοι άσπρη μέρα γιατί τους δικούς μας σεναριογράφους μάπα τους κόβω! Κυριακή, 29 Ιούλιος 2007 16:34      το μέλος Ovidius  έγραψε… Επειδή σπάνια πίστεψα στα happy end, πάντα εντυπωσιαζόμουν από τα hopeful end. Την ευτυχία δεν την βρίσκουν αλλά μένει μια γλυκιά εντύπωση ότι η ευτυχία που χάθηκε θα ήταν μικρότερη από την ευτυχία που θα έρθει!!! Δευτέρα, 30 Ιούλιος 2007 10:07      το μέλος aposunagwgh  έγραψε… Σκέψου κ΄τις εκδοχές “sadly happy” k “happily sad”!!!! Τετάρτη, 1 Αύγουστος 2007 00:50

Στο διάλογο του Σωκράτη με το Φαίδρο, του λέει (οκ, πιθανότατα για να τον ρίξει στο κρεββάτι του αλλά εμάς τι μας πειράζει?), ότι “αυτός που αγαπάει είναι πιο θεϊκός από κείνον που αγαπιέται, γιατί μέσα του υπάρχει ο θεός”.

Πολύ μου άρεσε όταν το διάβασα (είπαμε βαθιά κουλτούρα, όχι αηδίες :-Ρ), και σε μεγάλο βαθμό το πιστεύω. Όταν αγαπάς αληθινά και ανιδιοτελώς μεταμορφώνεσαι, γίνεσαι κάτι καλύτερο κι ανώτερο. Πέφτουν οι άμυνες του εγωισμού σου και οι ορμόνες σου χορεύουν το πιο χαρούμενο γαϊτανάκι και μόνο στη θέα του αγαπημένου σου προσώπου. Ωραία, ξέρω ότι τώρα εσείς μπορεί να με κοροϊδεύετε, και να λέτε τι μπανάλ, και τι χαζομάρες λέω μεσημεριάτικα, κι ότι με χτύπησε η ζέστη, και μπορεί και να ’χετε δίκιο (πάλι ανέβασε 38άρι το σπίτι μου), αλλά όποιος έστω και λίγο αγάπησε ξέρει ότι αυτό είναι αλήθεια.

Το θέμα είναι ωραία, αγαπάς, άγεται η ψυχή σου, κτλ κτλ, αλλά τι να το κάνεις αν δεν αγαπιέσαι κιόλας? Η αγάπη σε αυτή την περίπτωση μπορεί να γίνει αυτοκαταστροφική. Μπορεί να σε φτάσει στα όριά σου, τα οποία ναι, δεν είναι και κακό να τα δεις, είναι όμως μια επίπονη και ψυχοφθόρα εμπειρία.

Είναι ωραίο να αγαπάς, πολύ ωραίο. Δεν ξέρω αν αποκτάς κάτι το θεϊκό, ή αν συναντάς την πεμπτουσία της ανθρώπινης ύπαρξης, πάντως είναι συναίσθημα μοναδικό. Που εύκολα τσαλαπατιέται όταν γίνεται μονόδρομος, ή αδιέξοδο και χτυπάει στο ντουβάρι για να γυρίσει πίσω τσαλακωμένο.

Τι να τον κάνω λοιπόν μέσα μου το θεό? (ρητορικό ερώτημα)

Εγώ θέλω να αγαπιέμαι, όχι να παίζω squash τα συναισθήματά μου με τον τοίχο.

Κι επίσης, αν μπει μέσα μου ο Θεός, τι πρέπει να κάνω για να τον βγάλω έξω? Να πω το Πιστεύω ανάποδα, μπροστά σε έναν καθρέφτη φωτισμένο με μαύρα κεριά τα μεσάνυχτα?? (έτσι για να αλαφρύνει το κλίμα).

Αυτές οι σκέψεις γεννήθηκαν στο πτωχό μυαλό μου που επί του παρόντος προβληματίζεται ακαδημαϊκά και μόνο πάνω στο θέμα. Πρόσφατα τα περάσαμε, δεν είμαστε για τέτοια, είναι και καλοκαίρι, κάνει και ζέστη, ουφ….

20 σχόλια:

το μέλος DonnaBella  έγραψε… kalo mou, ama einai na sou symvei, pisteueis oti tha katsei na se rwthsei ti froneis kai ti oxi? Τετάρτη, 25 Ιούλιος 2007 18:07      το μέλος thios  έγραψε… telika to na eisai theos, sou dinei apsoges atakes gia pesimo: “thes mesa sou ton theo koukla?” “pare me na agiaseis” klp klp klp pou de mou arxontai twa giati phzwwwwwwwww xexexe… Τετάρτη, 25 Ιούλιος 2007 18:44      το μέλος cornflake girl  έγραψε… Μεγάλη κουβέντα ανοίγεις, αδερφούλα.. Ναι, ωραίο είναι ν’ αγαπάς, πολύ ωραίο, σε κάνει δοτικό και ανοιχτό και σε κάνει να αισθάνεσαι τόσο όμορφα, αλλά αυτά όταν υπάρχει έστω και μικρότερη, αλλά μια κάποια ανταπόκριση.. Αν δεν υπάρχει καμία ανταπόκριση, δεν μπορείς να αγαπάς μόνη σου.. Σε μια σχέση είναι δύο και αν δίνει μόνο ο ένας, χάνεται η ισορροπία.. (εννοείται ότι ο Σωκράτης τα έλεγε αυτά για να τον ρίξει στο κρεβάτι του, είπαμε, αυτοί οι αρχαίοι ήξεραν να γλεντάνε τη ζωή τους ) Τετάρτη, 25 Ιούλιος 2007 18:45      το μέλος spacepuke  έγραψε… koita plaka pou kati tetoia me gurofernoun teleutaia..nice Τετάρτη, 25 Ιούλιος 2007 19:01      το μέλος teaser  έγραψε… μεταξύ των άλλων, θέτει και αυτά τα ζητήματα στο βιβλίο του ο Erich Fromm, the art of loving. Θεωρεί ότι η αγάπη, σε όλους τους τομείς, ερωτική, αδελφική, γονική, αγάπη προς τον συνάνθρωπο κτλ isthe way to go….Σε ότι αφορά την ανιδιοτελή αγάπη πάντως τα πράγματα είναι δύσκολα…πως μπορείς να αγαπάς κάποιον χωρίς να περιμένεις να αγαπηθείς και εσύ?….δίνει μια παράδοξη απάντηση, ίσως μη ρεαλιστική αλλά όχι και απίθανη! Αν λοιπόν συναντηθούν 2 άτομα τα οποία τα ενδιαφέρει περισσότερο να αγαπήσουν, ολοκληρωτικά και χωρίς όρους και ανταλλάγματα τότε και τα δύο, στο τέλος θα λάβουν αγάπη… βέβαια για να συμβεί αυτό πρέπει το γαμωσύμπαν να συνωμοτήσει πάρα πολύ, γιατί συνήθως στις σχέσεις ο ένας από τους δύο είναι περισσότερο μέσα στο παιχνίδι…αλλά αν σου κάααααααατσειιιιιιιιιιιιιιι? Είναι πάντως πολύ ωραίο να αγαπάς…αλλά και να αγαπιέσαι….από κάποιον που του αρέσει επίσης να αγαπά . Καλό κουράγιο με την ζέστη και είναι πολύ καθαρές οι σκέψεις σου παρόλη την ύπαρξή της! (sorry για το μακρινάρι) Τετάρτη, 25 Ιούλιος 2007 19:04      το μέλος nirat  έγραψε… thimithika kati pou mu eixe pei enas akatanomastos. Den einai diskolo mono na agapas alla kai na agapiesai Megali kouventa pou fisika o idios den tin ipostirikse…. Τετάρτη, 25 Ιούλιος 2007 19:36      το μέλος Εύα  έγραψε… έχω διαβάσει κάπου και νομίζω πως συμφωνώ, πως η αγάπη είναι συνειδητή επιλογή. Αναλαμβάνεις την ευθύνη για κάποιον, οπότε το κάνεις μετά από σκέψη και με τον εγωισμό στο 0.(δύσκολα πράγματα, προϋποθέτει πλήρη αποδοχή του εαυτού σου πιστεύω)Σε αντίθεση με τον έρωτα που λειτουργεί ερήμην μας. Και νομίζω τότε(όταν είμαστε ερωτευμένοι) είναι που πονάει η μη ανταπόκριση ή η ανταπόκριση όχι όπως θα τη θέλαμε, όχι στην αγάπη. Τετάρτη, 25 Ιούλιος 2007 19:55      το μέλος Carpe Diem  έγραψε… Όποιος/α αντέχει, ας αγαπήσει…αν όχι, μένεις μακριά. Το θέμα δεν χωράει λίγο και περίπου. Τετάρτη, 25 Ιούλιος 2007 21:28      το μέλος vasia  έγραψε… Χμμμ..Όντως άνοιξες πολύ ωραίο και μεγάλο θέμα. Κοίτα σίγουρα, όταν αισθάνεσαι κάτι για κάποιον όπως η αγάπη, δεν κάθεσαι να το ζυγίσεις ή να βγάλεις τον άβακα κ να πεις “α σήμερα με αγαπάει τόσο, όποτε οκ, θα τον αγαπάω κ γω τόσο κ είμαστε πάτσοι”…ισως για ένα χρονικό διάστημα να βιώσει κάποιος αυτού του είδους την αγάπη, την μονοπλευρη κ ανιδιοτελή… Το θέμα είναι ότι δεν μπορεί να είναι βιώσιμη για μεγάλο χρονικό διάστημα.Δυστυχώς. Η ευτυχώς. Λειτουργούν οι άμυνες του οργανισμού. Γίνεται ψυχοφθόρα, αν δεν υπάρχει ανταπόκριση και αυτοκαταστροφική. Εχουμε ανάγκη να δώσουμε αγάπη, αλλά αμφίδρομα. Τετάρτη, 25 Ιούλιος 2007 23:31      ο επισκέπτης Phantom από Καμένα Βούρλα έγραψε… Αν αγαπάς έχεις μέσα σου τον Θεό. Καλώς.Αν αγαπάς κ δεν αγαπιέσαι διαολιζεσαι. Λογικόν.Αν αγαπιεσαι κ δεν αγαπάς; Τι συμβαίνει εκεί; Είσαι κυριλε; Πέμπτη, 26 Ιούλιος 2007 00:02      το μέλος aposunagwgh  έγραψε… Εξαρτάται!! Μπορεί να σάγαπάει ο άλλος …. ξηροδερμικά και δυσκοίλια!!!! Ξέρει πως είναι το εν λόγω συναισθημα, έχει τσουρουφλιστεί στο παρελθόν και διαλέγει μια πολύ κυριλέ απόσταση!!!! Και κοντά και μακριά από την αγάπη!! Πέμπτη, 26 Ιούλιος 2007 01:15      το μέλος MissingPage  έγραψε… sumfwnw me carpe apoluta…den paizoun ekptwseis se auta! Πέμπτη, 26 Ιούλιος 2007 02:01      το μέλος PanosJee  έγραψε… i have been there some times… i bought a ticket back (no return) i m sorry (to myself) Πέμπτη, 26 Ιούλιος 2007 03:38      το μέλος CROWER  έγραψε… “Η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται, η αγάπη ου ζηλοί, η αγάπη περπερεύεται, ου φυσιούται, ουκ ασχημονεί, ού ζητεί τα εαυτής, ου παροξύνεται, ου λογίζεται το κακόν, ου χαίρει επι τη αδικία, συγχαίρει δε τη αληθεία. Πάντα στέργει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει. Η αγάπη ουδέποτε εκπίπει.”Απόστολος Πάυλος Προς Κορίνθιους Α Πέμπτη, 26 Ιούλιος 2007 09:22      ο επισκέπτης remalius έγραψε… Ισως ο απόστολος Παύλος να ήξερε τί έλεγε Πέμπτη, 26 Ιούλιος 2007 09:36      το μέλος anastasia  έγραψε… φιλοσοφία ξεκινάς, φιλοσοφία θα χεις! νομίζω ρίχνεται σ’εμάς το βέλος της αγάπηςγιατί αν εμένα αγαπώ με όλα μου τα λάθη, και θα χω μέσα μου Θεό και θα χω και αγάπη! Πέμπτη, 26 Ιούλιος 2007 10:11      το μέλος Carpe Diem  έγραψε… Αν και η επιστολή προς Κορινθίους που ανέφερε ο ΚραΚρα μου είναι γνωστή, έχω να πω ότι ο Απόστολος Παύλος ήταν ένας απο τους μεγαλύτερους βασανιστές της ιστορίας. Χειρότερος και από τον Χίτλερ. Συνεπώς, λίγο δύσκολο να δώσω βάση όταν μιλάει για αγάπη.ΥΓ. Ξηροδερμική και δυσκοίλια αγάπη; χαχαχααχχααχαχχααχαχχαχαχχαχ! Τρελο σχόλιο Πέμπτη, 26 Ιούλιος 2007 11:39      το μέλος cc  έγραψε… ωχ, πολλά μαζεύτηκαν! Βλέπω μας “καίει” όλους το θέμα..Δονα-μπελλα (κατά το κούνια-μπελα), γαμώτο, όχι, δε με ρωτάει. Απλά την πατάω, και οδηγούμαι με μαθηματική ακρίβεια εκεί που φοβόμουν… Thio, αν μιλάμε για τους θεούς της αρχαιότητας, δε χρειάζονταν ατάκες. Απλά μεταμορφώνονταν σε ταύρους Cornflake, it takes two to tango, that’s so true… Space, τα μεγάλα πνεύματα συναντιούνται στο σταυροδρόμι της βλακείας τους ) Teaserako, πολύ σου πάει αυτό το στυλ! Αυτό το βιβλίο πρέπει επιτέλους! να το διαβάσω. Nirat, τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα. Εύα, δεν ξέρω αν μπαίνει μέσα η συνείδηση και άρα η λογική. Τα συναισθήματα υπακούν στους δικούς τους νόμους… νομίζω. Carpe, συμφωνώ κι επαυξάνω… και τελικά οι περισσότεροι επιλέγουν το δεύτερο.. να μείνουν μακριά. ((( Vasiouli, συμφωνούμε απόλυτα. Phantom apo K.V., προσωπικά μου είναι πολύ δύσκολο να αγαπιέμαι ενώ δεν αγαπάω… αν και δεν το έχω βιώσει ποτέ πολύ έντονα. Panouli, εγώ νομίζω έχω βγάλει κάρτα απεριορίστων διαδρομών… Aposynagogh, καλά σου ξεμπερδέματα!!! Crower, έχω πολλές άγνωστες λέξεις (4δεσμίτισα γαρ), αλλά μάλλον τα λέει καλά ο απόστολος (κι ο remalius) Anastasia, εγώ αγαπώ εσένα πάντως και τα ποιηματάκια σου! Carpe, τι έχεις να προσάψεις στον Απόστολο (όχι τον Τότσικα), δηλώνω άγνοια! :Ο Πέμπτη, 26 Ιούλιος 2007 12:35      το μέλος Σορολόπ  έγραψε… … κι εμένα σε κάτι καύσωνες και λοιπά ακραία καιρικά φαινόμενα που με εγκλωβίζουν σπίτι μου’ρχονται τα σοβαρά και αναπάντητα… μάλιστα ετοίμαζα ένα παρόμοιο θέμα και εξεπλάγην που το διάβασα κι εδώ… κάπου συναντηθήκαμε στους διαδρόμους του μυαλού … επί του θέματος, φυσικά και δεν έχω να προσθέσω τίποτα P γιατί αν μιλήσω θα πέσει φωτιά να με κάψει και όπως γνωρίζουμε όλοι οι πυροσβέστες είναι full απασχολημένοι και δεν λέει να καρβουνιάσω πριν δω στην πράξη να συμβαίνουν όλα αυτά τα ωραία που διάβασα … εμμέσως απάντησα Πέμπτη, 26 Ιούλιος 2007 15:51      το μέλος avchrys  έγραψε… Δεν ξερω τις σκοπιμοτητες των αρχαιων (ηταν και υπουλοι αυτοι ;) αλλα οπως και να το κανουμε σε αυτα τα πραγματα χρειαζεται ισορροπια. Να υπαρχει ανταποκριση, γιατι αλλιως κουραζεσαι… Παρασκευή, 27 Ιούλιος 2007 16:05

Στο μουσείο Γουλανδρή στην Άνδρο είχε έκθεση – αφιέρωμα στον Andre Masson. Εγκυκλοπαιδικά αναφέρω ότι ανήκε στον κύκλο των σουρεαλιστών, για λίγο μόνο αποσχίστηκε, αλλά κατά τα άλλα έπαιζε με τα λοιπά παιδάκια: Miro (vlavo’s favorite), Breton κτλ κτλ.

Γενικά μου αρέσει ο σουρεαλισμός (και) στη ζωγραφική, και αν και άσχετη κι απαίδευτη βρήκα τα έργα του πολύ ενδιαφέροντα. (Δηλ. μου άρεσαν τα χρωματάκια, τα σχήματα, κι ας μην καταλάβαινα πάντα που αντιστοιχούσε ο τίτλος σε αυτό που έβλεπα).

Στο δια ταύτα τώρα. Μια και η έκθεση είχε τίτλο «Ο Andre Masson και η Αρχαία Ελλάδα», όπως αντιλαμβάνεστε η θεματολογία των έργων είχε λίγο πολύ να κάνει με αρχαία ελληνική μυθολογία. Κεντρικός ήρωας, ο Μινώταυρος. Κι ο Ταύρος – σκέτο. Σε χαρακτικά, παστέλ, λάδι, μελάνι, γλυπτά, πανταχού παρών και τα πάντα διαφεντεύων.. Όοοχι, τα πάντα, μόνο την έρμη την Πασιφάη.

Η καταγωγή μου γνωστή, αλλά σταυρώστε με δεν ήξερα και πολλά για την εν λόγω κυρία Μίνωα. Μόνο ότι ήταν η κυρία Μίνωα, μητέρα της Αριάδνης, του Ανδρόγεω κτλ κτλ. Επίσης στα βιβλία της μυθολογίας που διάβαζα με πάθος μικρή (υπέροχα εικονογραφημένα, και όταν πήγα γυμνάσιο έκανα την έξυπνη γιατί ήξερα όλους τους ήρωες της Οδύσσειας το παλιο-σπασικλάκι), ουδεμία μνεία υπήρχε για το συγκεκριμένο θέμα.

Ποιο είναι το συγκεκριμένο θέμα λοιπόν… Σε ένα μεγάλο αριθμό από τα έργα που είδα το Σάββατο, απεικονιζόταν ο Ταύρος να …χμμ…, ξέρετε τώρα, ε, τέλος πάντων να κουτουπώνει την Πασιφάη. Εμφανέστατα και λεπτομερώς. Μανία ο Masson με αυτό το θέμα. Η δε κυρία Μίνωα, φαινόταν να το απολαμβάνει ποικιλοτρόπως.

Η απορία δημιουργήθηκε, και η καλή μας η βικιπαίδεια μου έδωσε την απάντηση. Ο Δίας έδωσε δώρο στο Μίνωα έναν ταύρο, να τον θυσιάσει για χάρη του, αυτός τον είδε πολύ όμορφο, τον λυπήθηκε και θυσίασε κάποιον άλλον στη θέση του, μετά τσατίστηκε ο Δίας και «ενέβαλε στην Πασιφάη ερωτική μανία» για να ερωτευτεί τον ταύρο (έτσι το λέμε τώρα). Τον καρπό της ένωσής τους τον γνωρίζουμε όλοι! Κοινώς ο Μινώταυρος ήταν κατά το ήμισυ αδερφός της Αριάδνης κι αυτή η ξεδιάντροπη τον ξεγέλασε για χάρη ενός γκόμενου (Θησέας) που τελικά την παράτησε στη Νάξο.

Αυτά λοιπόν γίνονταν στην αρχαιότητα. Κι όπως λέει η φίλη μου Α., μετά ήρθε ο χριστιανισμός κι επέβαλλε τη νέα ηθική τάξη, και έγιναν όλα πιο ξενέρωτα. Αντί αυτών των ζουμερών ιστοριών, είχε να μας αντιπροτείνει βασανισμούς, μαρτύρια, πόνο, αίμα, δάκρυα κι ιδρώτα, αγκαθωτά στεφάνια, άμωμες συλλήψεις κι άλλα ευχάριστα.

Αχ, αρχαίο πνεύμα αθάνατο…!

15 σχόλια:

το μέλος rolling soul  έγραψε… ταύρος…ο ταύρος…κουμπαρούλα που πας πουλάκι μου και κολάζεσαι… Δευτέρα, 23 Ιούλιος 2007 19:33      το μέλος thios  έγραψε… pasifah shmainei ton trww apo olous??? (:D) Δευτέρα, 23 Ιούλιος 2007 19:37      το μέλος avchrys  έγραψε… thios lol Δευτέρα, 23 Ιούλιος 2007 20:05      το μέλος cornflake girl  έγραψε… Μια χαρά περνούσαν στην αρχαιότητα! Άσε που έκαναν παιδιά με όποιον να’ναι και μετά τα έριχναν στους θεούς!! Δευτέρα, 23 Ιούλιος 2007 20:24      το μέλος Σορολόπ  έγραψε… …η Άνδρος είναι πανέμορφη και πάντα έχει και κάτι ενδιαφέρον να δεις… αχχ ζούλεψα cc! Δευτέρα, 23 Ιούλιος 2007 21:48      το μέλος DonnaBella  έγραψε… Ειχα διαβασει μια εξηγηση για το μυθο της Πασιφαης, τραβηγμενη απο τα μαλια..Ο πινακας ωστοσω ειναι φοβερος. Καποια στοιχεια απο την αρχαια μυθολογια περασανε και στη Χριστιανικη, μη νομιζεις (πχ ο μυθος του Αδωνη με την ανασταση του Χριστου). Απο εκει και περα..καλο ειναι να παιρνει κανεις οτι του κανει, ειτε απο τα αρχαιοελληνικα, ειτε απο τα χριστιανικα.. Δευτέρα, 23 Ιούλιος 2007 21:52      το μέλος phantom  έγραψε… Κουλτουριάρικη κτηνοβασία! Τι κρίμα που δεν είμαι στην Άνδρο να πήγαινα! (liar asustolws:mode on) Δευτέρα, 23 Ιούλιος 2007 22:42      το μέλος teaser  έγραψε… γουστάρω Αρχαία Ελλάδα και μυθολογία και συμβολισμούς…που τους χρησιμοποιούνε πλέον οι Γάλλοι στην ψυχανάλυση…δεν ήταν τυχαίοι οι άνθρωποι…ήρθαν οι κωλοχριστιανοί μετά και έσφαξαν κόσμο…αφήστε που όλες οι μύτες και τα χέρια που λείπουν από τα αγάλματα είναι δικό τους κατόρθωμα….σκατάνθρωποι! Στην πυρά! Ζήτω ο ταύρος και τα κατορθώματά του! Δευτέρα, 23 Ιούλιος 2007 23:26      το μέλος CROWER  έγραψε… και ένα κουλτουριάρικο σχόλιο: o ταύρος αντιπροσωπεύει την πρωτόγονη καταπιεσμένη λίμπιντο που συσσωρεύεται κάτω απο το βάρος της ορθολογικοποιημένης συμπεριφοράς και που εξωτερικεύεται μόνο σε τελετουργικές οργιαστικές τελετές που διοργανώνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα έτσι ώστε να διασφαλίζεται η ηθική συνοχή της κοινωνίας….ουφ τελείωσα. Τρίτη, 24 Ιούλιος 2007 11:13      το μέλος Εύα  έγραψε… πιάσε τον ταύρο απ’τα κέρατα λέμε!!!!! :p Τρίτη, 24 Ιούλιος 2007 11:42      ο επισκέπτης PanosJee @ Crete έγραψε… Η Sissy από την Κρήτη Το ταύρο δεν τον εφοβήθει Τον πιάνει στον λεπτό Και γίναν όλα ριμαδιό…Ε καλά εχω γίνει κρητικός λέμε και απόψε με βλέπω Guernica και Habanero ! Τρίτη, 24 Ιούλιος 2007 13:10      το μέλος cc  έγραψε… Koubarouli, τι υποννοείς? Εγώ πήγα να φροντίσω για την κουλτούρα μου, όχι κάτι άλλο! Thio, χαχαχαχα! Λες να είναι αυτή η ετυμολογία? Αδερφούλα, πες τα! Μια χαρά τα είχαν βολέψει! Σορολόπ, και στα δικά σου! Donnabella, περιμένω την εξήγηση του μύθου! Όντως ο χριστιανισμός πάτησε στις προϋπάρχουσες θρησκείες για να υφάνει το μύθο του. Phantom, πήγαινε στα Καμμένα Βούρλα να δούμε τι θα καταλάβεις! Teaser, χώσεεεε! Ζήτω ο ταύρος (όχι το ζώδιο!) Crower, εντυπωσιάστηκα! Απο εσάς δεν περίμενα κάτι λιγότερο. Εκεί στο βουνό τα σκεφτήκατε αυτά? Εύα, σκέφτομαι να πιάσω κάποιον άλλον από κάπου αλλού! (blush!) Panouli, είσαι στο χωριό μου!!!??? Αχ, πιες και για μένα μια μπύρα στους ναούς της διασκέδασης. Τη Guernica την έχω χτίσει λέμε… nostalgia mode: on! Τρίτη, 24 Ιούλιος 2007 13:38      το μέλος vasia  έγραψε… Ετσι, οι αρχαίοι ξέρανε από όργια D;- (σουρεάλ εμότικον, κ έτσι :Ρ) Τρίτη, 24 Ιούλιος 2007 16:18      το μέλος aposunagwgh  έγραψε… Το…σουρρεαλιστικό στον πίνακα είναι ότι η Πασιφάη έχει βγάλει κέρατα κατά τη διάρκεια τού…τσιμπουσιού!!! Τέτοια κάλλη ο ταύρος σιγά μην τα δίει μόνο στην Πασιφάη!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Τετάρτη, 25 Ιούλιος 2007 12:02      το μέλος cc  έγραψε… vasia, απαιχτο emoticon! aposynagogh, ναι, το παρατήρησα κι εγώ.. είναι αυτό που λένε αν κοιμηθείς με στραβό, το πρωί αλληθωρίζεις.. χιχιχιχι! Τετάρτη, 25 Ιούλιος 2007 16:11

Πόσο σιχαίνομαι την αναμονή. Για το οτιδήποτε. Το φαγητό που αργεί στο εστιατόριο, τη δουλειά που ξέρεις ότι θα σκάσει, αλλά δεν έρχεται εγκαίρως, το τηλέφωνο που περιμένεις να χτυπήσει και δε χτυπάει το ρημάδι (αν και έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου ότι σ’ αυτό το τριπάκι δε θα ξαναμπώ), η αναμονή για κάτι που δεν ξέρεις τι είναι, γι’αυτό που λείπει αλλά δε μπορείς να προσδιορίσεις. Δε μπορώ, θολώνω. Λες και τα βλέπω όλα μέσα από έναν γκρίζο μανδύα, σαν αυτόν που έχει καπελώσει την Αθήνα αυτές τις μέρες (λέγεται και νέφος). Είμαι στη φύση μου ανυπόμονη, δε μου πάει το αγάλι-αγάλι, ο εσωτερικός μου ρυθμός είναι πιο γρήγορος από τον εξωτερικό. Κάποιος – κάτι να με συντονίσει παρακαλώ. Είναι και το γαϊδουροκαλόκαιρο πάνω από την πόλη ασφυκτικό. Σαν να έχει πάρει ο ήλιος ένα γιγάντιο καλαμάκι και να ρουφάει κάθε σταγονίτσα δροσιάς και μετά ξεφυσάει τη λάβρα του, πάρτε να ‘χετε μικρά σιχαμένα ανθρωπάκια που εξαφανίσατε το χώμα και τη πρασινάδα, και φυτέψατε μπετόν και μαύρη πίσσα. Burn motherfuckers burn. Το καλοκαίρι (θα ‘ρθει και) θα πάρει κι εμένα μαζί…. Που θα με πάει δεν ξέρω. Πιθανόν ολοταχώς για το φθινόπωρο. Ένα πλοίο της – άγονης – γραμμής μας σώζει. Στο νοτισμένο κατάστρωμα κατάχαμα, με το Αιγαίο να μοιάζει ωκεανός μετά από διψήφιο αριθμό ωρών πλεύσης. Ένα πλαστικό ριγέ καλαμάκι σε μια χλιαρή μπύρα. Και ο χρόνος να μένει μετέωρος λίγο πριν βουτήξει κι αυτός στη θάλασσα να γλιτώσει.

18 σχόλια:

function deleteComment(id) { if (confirm(“Θέλετε να διαγράψετε αυτό το σχόλιο;”)) { document.commentForm.id.value = id; document.commentForm.returnUrl.value = window.location.href; document.commentForm.submit(); } } το μέλος anastasia  έγραψε… εξιουσ μι.. αρ γιου τοκινγκ του μι? Τρίτη, 19 Ιούνιος 2007 14:52      το μέλος rolling soul  έγραψε… ανυπόμονη δίδυμε..έτσι είμαστε…καλώς ή κακώς… Τρίτη, 19 Ιούνιος 2007 15:03      το μέλος Εύα  έγραψε… πάμε για βουτιές και χλιαρές μπύρες με ριγέ καλαμάκι!κι εγώ ανυπομονώ! Τρίτη, 19 Ιούνιος 2007 15:30      το μέλος PanosJee  έγραψε… σκέψου τα χειρότερα… κι αυτά είναι τη Δευτέρα με τους 47 !! Τρίτη, 19 Ιούνιος 2007 15:31      το μέλος michos  έγραψε… Πρώτα απ’όλα το θέμα με το τηλέφωνο που δε χτυπάει, ξέχνα το, δε ξεπερνιέται, δε πρόκειται ποτέ να ξεφύγεις απ’ αυτό το τριπάκι. Δεύτερον, αυτό με το καλαμάκι και τη χλιαρή μπύρα με ανακάτεψε… Βρε, κοριτσάκι μου… ΓΙΑΤΙ? (ρωτάω κι εγώ που σέρνομαι από γραφείο σε γραφείο και λέω πως βαριέεεμαι κι υποφέρω άνευ λόγου και αιτίας) Τρίτη, 19 Ιούνιος 2007 15:38      το μέλος DonnaBella  έγραψε… egw pali, echw kanei tachypalmies…pou diafora (sovara) pragmata einai ston aera, pou den xerw pote kai pws tha lythoun, kai pou gia na kanw zen, prepei prwta na kanw lovotomh.. Aman, ti mhnas einai autos.. Τρίτη, 19 Ιούνιος 2007 15:58      το μέλος vasia  έγραψε… Πωω πωω! αυτό με την ανυπομονησία το παθαίνω κ γω, ανάλογως όμως. ειδικά όταν περιμένω να σχολάσω το τελευταίο μισάωρο ειδικά κάτι παθαίνω, υπερένταση.Επίσης, όταν περιμένω μετά το *$##@!! λεωφορείο μου ενώ έχουν περάσει όλα δύο φορές. Επίσης όταν περιμένω να κετέβει το ασανσέρ από τον έκτο όροφο…ραντεβου λοιπόν στο βυθό που θα προσέχουν οι ιππόκαμποι να μη χαθείς :ρ Τρίτη, 19 Ιούνιος 2007 16:35      το μέλος CROWER  έγραψε… υπομονή υπομονή εμένα πονάνε τα μάτια μου απο τον υπολογιστή σήμερα, ξέρεις μόλις έκλεισα 11 ώρες στο pc το καλοκαίρι σου πάει πάντως Τρίτη, 19 Ιούνιος 2007 17:55      το μέλος cornflake girl  έγραψε… Όλα καλά, μπορούμε μόνο να κάνουμε την μπύρα παγωμένη παρακαλώ?? Τρίτη, 19 Ιούνιος 2007 17:59      το μέλος teaser  έγραψε… μου έρχεται έντονα μια εικόνα στο μυαλό…μερικές φορές βρίσκω στη θάλασσα μια μεγάλη πέτρα, την παίρνω αγκαλιά και βυθίζομαι στον πάτο…ξαπλώνω ήρεμα και κοιτάω την επιφάνεια ακούγοντας τους παλμούς μου…χρειαζόμαστε διακοπές… Τρίτη, 19 Ιούνιος 2007 19:40      το μέλος cc  έγραψε… οκ, εννοείται ότι προτιμώ την κρύα μπύρα… αλλά έτσι ήρθε στη φαντασία μου εκείνη τη στιγμή, whatever. Ραντεβού λοιπον στο βυθό με τους ιππόκαμπους και τον teaser με την κοτρώνα αγκαλιά! crower, πώς το εννοείς ότι μου πάει το καλοκαίρι? Τρίτη, 19 Ιούνιος 2007 19:47      ο επισκέπτης LoLA έγραψε… giati mpira me kalamaki??ayta ta kaname otan eimastan mikra kai kala gia na me8ame pio eukola…exei kanei ena apisteuto me8isi me mpira kalamaki pou akoma to leme kai gelame…8a sas to pw apo koda …mats Τρίτη, 19 Ιούνιος 2007 21:17      το μέλος Tio  έγραψε… Απλά σκέψου ότι είναι καλοκαίρι, ότι θα λιώσεις σε μια παραλία με παρεάκι, θα ξαπλάρεις σε ένα νησί για μερικές μέρες, όλοι στην δουλειά θα είναι πιο ευδιάθετοι, κάποιοι μάλιστα θα λείψουν (και σίγουρα δεν θα σου λείψουν) για μέρες οπότε τί καλύτερο? Όσο για αυτες τις ημέρες και δεν είμαι στα super μου γιατί η ζέστη με έχει στείλει! Weekend is on its way! Τρίτη, 19 Ιούνιος 2007 21:49      το μέλος phantom  έγραψε… Δεν χρειάζεται να είσαι σε νοτισμένο κατάστρωμα. Πάρε την χλιαρή μπύρα κ το ριγέ καλαμάκι, άραξε σε ένα βραχάκι η’ στην αμμουδιά μιας αθηναϊκής παραλίας κ μια χαρά θα ξελαμπικάρεις. Όσο για τα τηλέφωνα που περιμένουμε να χτυπήσουν είμαι της λογικής, να τα σηκώνουμε κ να καλούμε εμείς πρωτοι. Βοηθά στο να τελειώνουν τα πράγματα γρηγορότερα Τρίτη, 19 Ιούνιος 2007 23:00      το μέλος avchrys  έγραψε… Αυτο με την ανυπομονησια και εγω το παθαινω και δεν νομιζω να το ξεπερασω ποτε…Ειδικα οταν προκειται να παω διακοπες! Πραγματικα με τους 40 βαθμους εξω δεν μπορω να σκεφτω τιποτα αλλο εκτος απο παγωμενες μπυριτσες (μαλλον χωρις καλαμακι) και βουτιες…θα περασουν οι μερες…που θα παει!!! Τετάρτη, 20 Ιούνιος 2007 11:29      το μέλος awake?  έγραψε… Και εγω μισω την αναμονη.. Χειροτερος συνδιασμος–> Αναμονη+Ορθοστασια Σκοτωνω ανθρωπο.. Που να χρειαστει να παω κ στο ΙΚΑ (>. Πέμπτη, 21 Ιούνιος 2007 21:33      το μέλος vlavo  έγραψε… Μια βουτιά σε μια πισίνα γεμάτη παγωμένο καμικάζι! (φτάνει να μην έχεις αμυχές και χτυπήματα γιατί τσούζει το λεμόνι!) Παρασκευή, 22 Ιούνιος 2007 13:16      το μέλος cc  έγραψε… vlavo, μου αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι!! Παρασκευή, 22 Ιούνιος 2007 14:55

Φτάνουμε στο ΟΑΚΑ 7 παρά κάτι ψιλά. Οι τύποι μετά τον έλεγχο των εισιτηρίων, αρκούντως αγενείς, ψάχνουν τις τσάντες μας, και αφαιρούν τα καπάκια από τα μπουκαλάκια με νερό, γνωστά για το βεβαρημένο παρελθόν τους ως φονικά όπλα σε τρομοκρατικές ενέργειες (!). Αφού μπουγελώνω (χιχι) τον μλκ που με εκνευρίζει αφάνταστα, δεδομένου ότι ο τζίτζικάς έσκαγε εκείνη τη στιγμή, και τι σκατά να κάνεις ένα ανοιχτό μπουκάλι νερό σε μια συναυλία, περνάμε μέσα. Ούτε συνεννοημένες να ήμασταν με την Tori, που βγήκε στη σκηνή μόλις είχαμε μπει στο συναυλιακό χώρο και είχαμε συναντήσει τον Carpe. Αρχικά με κίτρινο φόρεμα, μαύρη μοιραία περούκα και κολάν από βινύλλιο (πρέπει πραγματικά να υπέφερε), καθισμένη μπροστά στο πιάνο με ένα ιδιότυπο τρόπο, κάνοντας διάφορους θεατρινισμούς που βλέπαμε λεπτομερώς από την οθόνη. Μετά άλλαξε, και βγήκε στη σκηνή με κόκκινο μακρύ μαλλί, μπλε λαμέ φόρεμα, και μια νέα (ακόμα πιο θεόμουρλη) περσόνα, όπως έσπευσε να με ενημερώσει το αξιότιμο Cornflake Girl, το οποίο μόλις συνειδητοποίησε ότι έπαιζε το τραγούδι ΤΗΣ, άρχισε να χοροπηδάει σαν κατσικάκι. Της πήρε περισσότερο από δυο δευτερόλεπτα εισαγωγής βέβαια για να το αναγνωρίσει, αλλά το αποδίδω στον ενθουσιασμό και τη συγκίνηση της στιγμής :-P χιχιχιχι! Κάπου εκεί συναντήσαμε και τον Spacepuke, και υποπτεύομαι τη maskou, την οποία όμως δεν είχαμε την τιμή να γνωρίσουμε κι από κοντά…

Δυστυχώς η Tori δεν έμεινε αρκετά στη σκηνή, και λίγο την αδίκησε το γεγονός ότι δεν είχε μαζευτεί ακόμη αρκετός κόσμος, ο ήλιος ήταν ψηλά, και είχε πολλή ζέστη.

Στο διάλειμμα μέχρι τους Air, φεύγω για μπύρες. Να μου πήρε, και ένα μισάωρο (!) για δύο μπύρες. Μπορεί και παραπάνω. Εκεί στην ουρά, στον αγώνα, συναντάω τη Moi. (οι bloggers, σαν τα jumbo, είναι παντού). Ένας τύπος έχει παραγγείλει 14 !!! μόλις μπύρες, κι εμείς περιμένουμε καρτερικά. Ρε πουλάκι μου, του λέω, θα κάνεις μπάκα με τόσες μπύρες. “Έχω περιθώριο” μου λέει. “Έ, όχι και πολύ” του απαντάω. (Δεν τον έπεισα, ή δεν πτοήθηκε. Δε σκέφτηκα να χρησιμοποιήσω το επιχείρημα του κατουρήματος). Εν τω μεταξύ η κοπέλιά που έβαζε την μπύρα, ζαχάρωνε τα αγοράκια της ουράς και αγνοούσε προκλητικά εμάς. Αίσχος! (να ζητήσω συγγνώμη από τη Μουά, γιατί απηυδισμένη όταν επιτέλους πήρα τις μπύρες, έφυγα χωρίς καν να χαιρετήσω…ναι, γαϊδούρα, το ξέρω…)

Μετά το πικρό ποτήρι τούτο, οριακά προλαβαίνω την αρχή των Air. Εδώ δηλώνω ότι οι Air προσωπικά μου αρέσουν πολύ, έχω και 2 cd, και όχι Carpe για να με νανουρίζουν! Έπαιξαν αρκετά καλά κατά τη γνώμη μου, αλλά είναι λίγο γαλλο-φλωράκια ρε γμτ, κι επίσης κάποια φωνητικά που αφελώς πίστευα ότι τα έκαναν γυναίκες, όοοοοχι, τα έκαναν άντρες, ο ένας μάλιστα έχει φωνή ευνούχου (βρε λες?). Τα παιδιά, η παρέα… δε λέω ποιοι, αρχίζουν αισχρά σχόλια για το ποιος .. εχμ… ξέρετε, ποιον, χαχαχα! Τ.π. οι Air μάλλον δεν είναι για ανοιχτό συναυλιακό χώρο, όταν μάλιστα σε τρώει η αγωνία για το πότε θα βγουν οι James, είναι δεδομένο ότι είναι χαμένοι από χέρι.

Και ναι! Ήγγικεν η πολυπόθητη ώρα. Τα στοιχήματα για το ποιο τραγούδι θα ανοίξει τη συναυλία έδωσαν και πήραν, μας αιφνιδίασαν όμως με το “Say something”. Tα πολλά λόγια τώρα είναι περιττά. Τα ποδαράκια μου πονάνε από το χοροπήδημα. Η φωνή έχει γίνει λίγο πιο «βαθιά» ας το πούμε. Ένας τεράστιος κουρνιαχτός αιωρήθηκε πάνω από τα κεφάλια μας. Ο Tim Booth ΘΕΟΟΟΟΟΣ!!! Γούσταρε τρελά με την ανταπόκριση του κόσμου, γελούσε όλη την ώρα, χόρευε σαν ξεβιδωμένος, κατέβηκε και τραγούδησε μέσα στο κοινό,  ανέβασε κόσμο πάνω στη σκηνή. Δύο βλαμμένα, (δε λέμε ποια!), έτρεξαν, έσπρωξαν, χώθηκαν μήπως και φτάσουν εγκαίρως μπροστά, δεν τα κατάφεραν – ΕΔΩ ΝΑ ΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΠΑΤΗΣΑΜΕ ΚΑΙ ΣΠΡΩΞΑΜΕ J – πάντως, αυτά τα δύο βλαμμένα βρέθηκαν σε απόσταση αναπνοής από τη σκηνή, και πια χοροπήδαγαν ανεξέλεγκτα. Είμαι δε πολύ περήφανη γιατί σαν κλασικό γιαπωνεζάκι, τράβηξα πολύ κοντινές φωτογραφίες και videakia!! 

Τα παραλειπόμενα:

-         η τεράστια μπάλα γνωστής ζυθοποιίας που δεν καταφέραμε να αγγίξουμε (μας προσπέρασε τεχνηέντως ή τα άλλα παιδάκια δεν μας έπαιζαν, κλαψ!)

-         το τρελό… αγόρι μπροστά μου που δήλωσε λίγο πιο ας πούμε χαρωπά (translate in english): «Καλά ε, έχει κάτι τυπάκια εδώ μέσα για τρελές καταστάσεις!!!»

-         η νέα επιχείρηση που επινοήσαμε με την cornflake, και παρόλο που φοβάμαι μην υπάρξει αθέμιτος ανταγωνισμός, θέλω να τη μοιραστώ μαζί σας: να πουλάμε καπάκια στις συναυλίες!

-         οι διασκευές του Πλιάτσικα σε δημοφιλή ξένα τραγούδια που μια ψυχή γνωρίζει μία προς μία!

-         το εντυπωσιακά ψηλό σόι του Carpe

-         τα δροσερά νεράκια που μας κέρασε ο παραπάνω, και η ταριφιά επίσης!

Τώρα δε θέλω να δουλέψωωωω. Αφήστε που νυστάζω…. Πώς θα την παλέψω το βράδυ, μου λέτε???

Όσοι δεν ήρθατε, χάσατε, χεχεχε!

16 σχόλια:

το μέλος cornflake girl  έγραψε… Χιχιχι! Η δική σου περιγραφή είναι πολύ καλύτερη απ’ αυτή που έκανα εγώ! Αλλά αν θες να ξέρεις, ομολόγησα ήδη δημόσια το τρομερό μου ατόπημα και δε σε φοβάμαι! Μ! (Μα ποιος γνωρίζει τις διασκευές του Πλιάτσικα, απορώ ειλικρινά.. :p! Oύτε κι εγώ θέλω να δουλέψωωω.. Θέλεις να πάμε για καφέ?? ) PS. Το τρελό αγόρι ήταν όλα τα λεφτά.. Όπως και η ατάκα “υπάρχουν κάποια παιδιά που δε γίνονται άντρες, αλλά είναι ανάγκη να γίνονται γυναίκες??” που είπε μια ψυχή D Πέμπτη, 19 Ιούλιος 2007 13:00      το μέλος cc  έγραψε… μα ποια ψυχή είπε αυτή τη Θεϊκή ατάκα??? ))) χαχαχαχα, το είχα ξεχάσει… Πέμπτη, 19 Ιούλιος 2007 13:07      το μέλος Σορολόπ  έγραψε… … πράγματι θεϊκή ))) μου επιτρέπετε να την χρησιμοποιώ για μη κερδοσκοπικούς λόγους??!ρε γμτ.. δεν ήξερα ότι θα πηγαίνατε στο Fly.. και ήθελα να δω Avril Lavigne τόσο πολύ αλλά δεν έβρισκα παρέα.. έσκασα! Πέμπτη, 19 Ιούλιος 2007 13:15      το μέλος thios  έγραψε… gia mia stigmh nomiza oti o carpe forouse arxika kitrino forema, mavrh moiraia perouka kai kolan apo vinyllio kai skefthka oti exasa ta kalytera!!! btw h idea gia ta kapakia GAMAEI!!! kyriolektw! Πέμπτη, 19 Ιούλιος 2007 13:24      το μέλος k_gerax  έγραψε… Να σας εβλεπα στη σκηνη μαζι με τη CG να χορευετε και τι αλλο στον κοσμο…!!!!!! Πέμπτη, 19 Ιούλιος 2007 13:31      το μέλος spacepuke  έγραψε… kai mou elege i maskou..koita na deis ta blamena koritsakia pou tha treksoun poia tha protoanebei stin skini na xorepsei..hehehee Πέμπτη, 19 Ιούλιος 2007 13:44      το μέλος MissingPage  έγραψε… toulaxiston etsi 8a tis eblepes k_gerax…xaxaxaxa…eipa shmera na mhn sas diabasw alla den ante3a! xa8hke o kosmos na exw 3lobardia? grrrrrrr…zhleuw!!! Πέμπτη, 19 Ιούλιος 2007 13:44      το μέλος cc  έγραψε… σορολόπ, στο επιτρέπω! όχι, avril lavigne δεν θα πηγαίναμε πάντως… thiouli, eleos! οκ, μαλλον το έγραψα παραπλανητικά! K, θα ήσουν περήφανος για μας? Space, xaxaxa, έχουμε το γνώθι σ’αυτόν πάντως, το έγραψα και μόνη μου ότι είμαστε βλαμμένα! Ας ανεβαίναμε όμως και σκασίλα μου για τους χαρακτηρισμούς! :-Ρ missing, έεεελα, θα πάμε και σ’άλλη συναυλία, ναι??? Πέμπτη, 19 Ιούλιος 2007 13:52      το μέλος k_gerax  έγραψε… Μα φυσικα και θα ημουν περηφανος βρε!! Ασε που θα σας εβρισκα κιολας! Πέμπτη, 19 Ιούλιος 2007 14:56      το μέλος DonnaBella  έγραψε… pate na fate th douleia tou k-gerax me th cc, e? foveres atakes.. Πέμπτη, 19 Ιούλιος 2007 15:01      το μέλος vasia  έγραψε… Σοβαρά φοβερές ατάκες! Για λίγο πήραμε μια μικρούλα γεύση από τη συναυλία! (Δεν ξεχνάμε ποτέ κ την επιχείρηση με τη φραπελιά ε??..A deal is a deal! ) Πέμπτη, 19 Ιούλιος 2007 16:10      το μέλος cc  έγραψε… Όμιλος Επιχειρήσεων CC&Partners Ένα λαμπρό μέλλον ξανοίγεται μπροστά μας! ) Πέμπτη, 19 Ιούλιος 2007 16:35      το μέλος maskou  έγραψε… καταγγέλω ότι ο space βάζει στο στόμα μου λόγια που δεν είπα…θα μπορούσα όμως χε btw νομίζω ότι εγώ σας είδα χιχι Πέμπτη, 19 Ιούλιος 2007 18:42      το μέλος spacepuke  έγραψε… maskou to xeis kapsei mou fainete..kai meta les gia mas pou ksexname sunexeia Πέμπτη, 19 Ιούλιος 2007 20:51      το μέλος phantom  έγραψε… Μια χαρά λοιπόν περάσατε! μπράβο μπράβο πάλι με κάνατε να ζηλέψω. Σάββατο, 21 Ιούλιος 2007 11:35      το μέλος aposunagwgh  έγραψε… Ξενέρωσα με τους AIR !!! Περιμένοντας τους JAMES ήταν μάλλον lounge inerval!!!! Πήγα με τον ξηρόδερμο τον φίλο μου ο οποίος δεν τρελαινόταν πολύ για JAMES αλλά τελικά όχι μόνο του άρεσαν, αλλά την επόμενη μέρα στη δουλειά είχε κατεβάσει από το e-mule τραγούδια τους και άκουγε!!!!! Από την ορθοστασία τα πόδια μου δεν τα ένιωθα όταν φεύγαμε!!!!!! Τέλεια και η TORI, μακάρι να συνέχιζε και στην ώρα των AIR!!!!! Oi πιο πολλοί πήγαν για μπύρες όταν έπαιζαν αυτοί!!! Χε!!! Τετάρτη, 25 Ιούλιος 2007 12:48