Τρέχει αυτές τις μέρες ο κόσμος γρήγορα μαζί μου, τρέχει η ζωή, δεν ξέρω αν συναντιόμαστε, βλέπω το ξημέρωμα πιο συχνά από ποτέ, συναντάω ανθρώπους αλλόκοτους, δεν ξέρω τι θέλουν απο μένα, τι θέλω εγώ από αυτούς, μεθάω με δυο ποτά και χορεύω να ξορκίσω τη χαρά μου που δεν ξέρω από που πήρα δανεική, ψάχνω στα τυφλά και φοβάμαι μη βρω αυτό που ψάχνω, ανοίγω τα μάτια κι αναρρωτιέμαι μήπως πρέπει να σταματήσω, δε γίνεται να τρέχω έτσι, χάνω τα άλλα, αυτά που κινούνται αργά, μιλάω και τις λέξεις μου δε θυμάμαι, δεν ξέρω που τις μοιράζω, που μοιράζομαι, σε ποιον δίνω τι, σε ποιον χρωστάω, άνθρωποι έρχονται και φεύγουν πριν τους καλωσορίσω, άνθρωποι που φεύγουν πριν καλά έρθουν κι ούτε ένα γεια, ίσως και να το είπαν, αλλά εγώ έτρεχα, δεν άκουσα, ίσως δεν ήθελα τις λέξεις τους να συγκρατήσω, δεν ξέρω στο τέλος τι θα θυμάμαι, πρόσωπα στα σκοτεινά, μάτια φωτεινά, κλεμμένα φιλιά, μια μουσική απροσδιόριστη και ρυθμική, κάτι ανατολές του καλοκαιριού ζεστές κι οι αντανακλάσεις τους σε σώματα ιδρωμένα, κι εγώ να τρέχω να προλάβω, τι δεν ξέρω, (ή μήπως τρέχω να ξεφύγω?), απλά τρέχω μέσα στο χρόνο και φοβάμαι αν σταματήσω στη ζωή μου τι θα δω.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| feed the bigmouth! |
